31856 بازدید
کد: 117224
07 اسفند 1396 - 22:06
روان شناسان تربيتي اعتقاد دارند کودک در يک سالگي قادر خواهد بود که اين ارتباط مفهومي را ايجاد کرده و با گفتن «ماما» يا «بابا» واقعاً شما را صدا کند.
در سن 4 ماهگي کودک شما با ترکيب حروف صدادار و بي صدا، صداهاي ساده اي مانند «بابا» يا «ماما» را ايجاد مي کند. اين کلمات مي تواند اشک شوق را بر چشمان شما بنشاند اما واقعيت اين است که کودک هنوز نمي تواند اين کلمات را واقعا درک کرده و بين اين کلمات و شما، ارتباط معنايي برقرار کند.
 
روان شناسان تربيتي اعتقاد دارند کودک در يک سالگي قادر خواهد بود که اين ارتباط مفهومي را ايجاد کرده و با گفتن «ماما» يا «بابا» واقعاً شما را صدا کند.

تلاش کودک شما براي حرف زدن اين گونه به نظر مي رسد که گويا فردي در حال حرف زدن به يک زبان خارجي است: تعداد بسيار زيادي از لغات بدون معني که کودک آنها را پشت سر هم مي گويد. در واقع، توليد صدا براي کودک شما يک بازي مفرح است؛ او تلاش مي کند که زبان، دندان ها، سقف دهان و تارهاي صوتي اش را براي توليد صداهاي با مزه و متنوع به کار گيرد.
 
در اين مرحله، کودکان صداهايي مختلف از خودشان در مي آورند و جالب اين که اين صداها در کودکان مليت هاي مختلف کاملاً شبيه به هم است. شما ممکن است مشاهده کنيد که کودک شما، بعضي صداهاي خاص را دوست داشته و آنها را بارها و بارها تکرار کند، مانند دا يا کا؛ اين بدان خاطر است که کودک از اين صداها و همچنين از وضعيت اندام هاي صوتي اش در زمان توليد اين صداها خوش مي آيد.

اما در دوران 6 تا 9 ماهگي صداهايي که کودک توليد مي کند ، تا حدي معنا و مفهوم دارند. در اين دوره کودک از سخنان بزرگ ترها الگوبرداي مي کند و شما با تعريف کردن داستان و شعر خواندن براي او، اين مهارت را در کودک تقويت کنيد.

بعد از اين مرحله کودک مي تواند کلماتي را ادا کند که از آن منظور خاصي داشته باشد. مثل بغل، مامان، بابا و...

از اين زمان تا 3 سالگي کودک به دامنه لغات خود وسعت مي بخشد و شعر، داستان هاي کوتاه و قصه برايش جذابيت مي يابد و خود نيز داستان هايي تعريف مي کند و مي تواند اشعار کودکان را حفظ کند.

تحقيقات نشان مي دهند کودکاني که والدينشان در دوره خردسالي، زياد با آنها صحبت مي کنند، بهره هوشي (IQ) بيشتري دارند. همچنين دامنه لغات آنها نيز وسيع تر از کودکاني است که کمتر با اطرافيان خود صبحت مي کرده اند. شما مي توانيد صحبت کردن با کودک را از دوران حاملگي آغاز کنيد تا او به صداي شما عادت کند. براي او کتاب بخوانيد.
 
پس از زايمان، هنگامي که به او شير مي دهيد، پوشک او را عوض مي کنيد يا او را به حمام مي بريد، با کودک صحبت کنيد همچنين بهتر است به او فرصت بدهيد که با يک لبخند يا با برقراري ارتباط چشمي (نگاه کردن مستقيم به چشمان شما)، به حرف هاي شما پاسخ دهد.

 در 5 ماهگي، ممکن است متوجه شويد که او با اشتياق به حرکت لب ها  دهان شما نگاه مي کند. به صحبت کردن ادامه دهيد، او بزودي تلاش خود را براي پاسخ دادن به شما آغاز خواهد کرد.

البته گاهي اوقات نيز مي توانيد با جملات و کلمات خود کودک (يعني با همان صداهاي بي معني و نامفهوم او) با او حرف بزنيد؛اما صحبت صحيح و دقيق را نيز فراموش نکنيد. کودک شما تنها در صورتي صحيح صحبت کردن را ياد مي گيرد، که شما به او درستي ياد بدهيد.
 
لازم نيست از به کار بردن کلمات پيچيده خودداري کنيد. هر چند شما بايد تلاش کنيد تا حتي الامکان ساده با کودک صحبت کنيد تا او هم بتواند منظور شما را بفهمد، اما شنيدن کلمات جديد نيز مي تواند به او کمک کند تا بتدريج دامنه لغاتش را وسعت دهد.
 
همين مطلب در مورد کودکاني که به مهدکودک يا آمادگي هم مي روند صدق مي کند: تا زماني که شما با صحبت هاي خود آنها را بيشتر تحريک و تهييج کنيد ، مهارت هاي زباني آنها هم بيشتر رشد خواهد کرد.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: