460 بازدید
کد: 177893
22 خرداد 1397 - 19:38
فساد و پوسیدگی دندان های شیری معمولاً نتیجۀ خوردن شیر با بطری است و بیشتر در کودکان کمتر از چهار سال دیده می شود.
علل پوسیدگی دندان کودکان چیست؟ با ما همراه باشید.

فساد و پوسیدگی دندان های شیری در نتیجه مکیدن شیر و خوردن مواد قندی از بطری شیرخوری در هنگام خواب
فساد و پوسیدگی دندان های شیری معمولاً نتیجۀ خوردن شیر با بطری است و بیشتر در کودکان کمتر از چهار سال دیده می شود. فساد دندان این کودکان نتیجه مک زدن کودک به بطری شیر یا آب میوه یا آب قند در موقع خوابیدن یا در خلال شب می باشد.
 بدین ترتیب که قند شیر (لاکتوز) یا مواد قندی اضافه شده به شیر یا آبمیوه در هنگام نوشیدن، دندان ها را آغشته می سازد و چون در خلال شب زمان تماس مواد قندی مزبور با دندان ها زیاد است و از طرف دیگر جریان بزاق دهان در طول شب کم است، میکروب های دهان، مواد قندی را به اسیدهای آلی تبدیل می کنند و اسیدهای مزبور روی مینای دندان اثر می کند و سبب تخریب و پوسیدگی دندان می گردد.
در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می شوند نیز اگر مادری بعد از سال اول تولد کودکش، در طول شب به دفعات به کودک خود شیر بدهد، به همین ترتیب موجب تخریب دندان های شیری او می گردد.
مواد قندی ابتدا دندان های پیشین فوقانی را خراب می کند، ولی اگر این عمل ادامه یابد تمام دندان ها دچار فساد و کرم خوردگی می شود. فساد و کرم خوردگی سبب عفونت و ایجاد آبسه های چرکی ریشه دندان می شود که ناچار باید دندان های عفونی شده را خارج کرد.
کشیدن و خارج کردن دندان های عفونی شده خود ممکن است موجب جفت نشدن دندان های دایمی بر روی هم، اختلال تکلم و حتی در آینده باعث اختلال روانی کودک گردد.
برای پیشگیری از فساد و پوسیدگی دندان های شیری، توصیه می شود که از 12 ماهگی به بعد در هنگام شب و موقع خواب کودک، با شیشۀ شیرخوری و مواد قندی آبکی به کودک ندهید.

مصرف مواد قندی در کودکان بزرگتر
خوردن مواد قندی به دفعات متعدد، مخصوصاً آنهایی که به دندان ها می چسبند مانند شکلات، آب نبات چوبی و آدامس یا نوشیدن مایعات شیرین در فاصله بین دو وعده غذا، سبب می شود که میکروب های موجود در دهان، از مواد قندی، اسید تولید نمایند و سبب پوسیدگی دندان گردند.
خوردن مواد قندی همراه با غذا، کمتر به دندان ها آسیب می رساند، زیرا مواد غذایی و بزاق دهان، اسید تولید شده را خنثی می نماید. در مواردی که پستانک با شکر یا عسل شیرین می شود و به دهان کودک گذاشته می شود نیز باعث افزایش فساد دندان ها می گردد.

عدم رعایت بهداشت دهان
نشستن دهان و مسواک نزدن دندان ها بعد از مصرف غذا، سبب می شود که ذرات کوچک غذا بین دندان ها بماند و درنتیجه میکروب های دهان در غذاهای با قی مانده رشد و تکثیر یابد.
هدف از شستن دهان و مسواک زدن، خارج کردن ذرات باقیماندۀ غذا، جلوگیری از رشد و تکثیر میکروب ها و کم کردن تعداد میکروب های دهان است.

بیمار شدن کودک
مایع بزاق دهان، خود اثر ضد میکروبی دارد. در هنگام ابتلای کودک به بیماری های ضعیف کننده، مقدار و اثر ضد میکروبی بزاق کم می شود، بنابراین عدم رعایت بهداشت دهان مخصوصاً در موقع بیماری، در تسریع فساد دندان ها مؤثر است.

کافی نبودن فلوراید آب
فلوراید، ملحی است که با املاح دیگر موجب افزایش مقاومت دندان ها شده و از فساد و تخریب آنها جلوگیری می کند. فلوراید به وسیلۀ آب آشامیدنی و همچنین به وسیلۀ غذا به بدن کودکان می رسد. 
اگر فلوراید آب منطقه ای کم باشد، مقامات بهداشتی به آب آن منطقه فلوراید اضافه می کنند. اگر فلوراید آب منطقه ای کم باشد و به آب آشامیدنی نیز اضافه نشود، باید به شیرخواران بزرگتر از شش ماه، فلوراید به صورت قطره یا قرص به مقدار 0.25 میلی گرم در روز داده شود.
برای کودکان بزرگتر از یک سال، باید در موقع شستن دندان هایشان از محلول فلوراید یا از خمیردندان هایی که دارای فلوراید می باشد استفاده شود، فلوراید از این طریق جذب دندان ها می گردد.
کودکان بزرگتر می توانند با محلول های فلوراید که دارای غلظت 25 در هزار است دهان خود را بشویند یا با خمیر دندان هایی که فلوراید دارد دندان های خود را مسواک بزنند. پس از شستن، والدین باید کودک را وادار کنند تا ترشحات دهان خود را خارج کند تا مسمومیت با فلوراید ایجاد نگردد.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: