1225 بازدید
کد: 178331
02 تير 1397 - 18:12
شماری از اختلالات پزشکی دوران کودکی می‎توانند علایمی مشابه علایم آسم ایجاد کنند.
تشخیص آسم ممکن است دشوار باشد. دکتر به سرشت و تواتر علایم بروز یافته در کودک دقیق می‎شود و ممکن است تست‎هایی را برای از تشخیص خارج کردن دیگر اختلالات و شناسایی محتمل‎ترین علت بروز علایم در کودک انجام دهد.
شماری از اختلالات پزشکی دوران کودکی می‎توانند علایمی مشابه علایم آسم ایجاد کنند. آنچه این وضعیت را پیچیده‌تر می‎کند این است که این وضعیت‎ها عموماً با علایم مربوط به آسم همزمان می‎شوند. بنابراین پزشک مجبور است تعیین کند که آیا علایم ایجاد شده ناشی از آسم است یا بر اثر اختلالی دیگر پدید آمده و نیز اینکه ممکن است هر دو عامل در این مورد دخالت داشته باشند. 
برخی اختلالات که می‎توانند علایمی شبیه به علایم آسم ایجاد کنند عبارتند از:
- رینیت
- سینوزیت
- ریفلاکس اسید یا بیماری ریفلاکس اسید معده به مری (GERD)
- ناهنجاری‎های راه هوایی
- اختلال عملکرد تارهای صوتی
- عفونت‎های سیستم تنفسی مثل برونکیولیت و ویروس سین‎سیتیال (سین‌سیشال) تنفسی (RSV)
دکتر در مورد علایم مبتلابه کودک و وضعیت سلامت وی به طور مشروح پرسش خواهد کرد. کودک ممکن است به انجام برخی تست‎ها نیاز داشته باشد.
- در کودکان 5 ساله و بزرگ‎تر، پزشکان آسم را بر مبنای انجام تست‎های قابل انجام در مورد همین بیماری در بزرگسالان تشخیص می‎دهند. 
تست‎های عملکرد ریه (اسپیرومتری) سرعت و مقدار هوایی را که کودک می‎تواند در بازدم از ریه‎ها خارج کند اندازه‎گیری می‎کنند. کودک ممکن است در زمان استراحت، پس از تمرینات ورزشی و پس از مصرف داروهای آسم تست‎های عملکرد ریه را انجام دهد.
- در کودکان خردسال، تشخیص آسم ممکن است دشوار باشد زیرا تست‎های عملکرد ریه در کودکان سنین زیر 5 سال دقیق نیستند. دکتر ممکن است پایۀ تشخیص را بر مبنای اطلاعات مشروحی که از سوی والدین و خود کودک در مورد علایم به دست می‎آورد استوار کند. برخی از اوقات این احتمال مطرح است که بیماری تا هفته‎ها، ماه‎ها یاحتی سال‎ها پس از مشاهدۀ علایم تشخیص داده نشود.
اگر والدین دچار ظن ابتلاء کودک خود به آسم باشند، این موضوع مهم است که در اولین فرصت ممکن کودک به پزشک ارجاع داده شود. تشخیص و درمان زودهنگام و درست می‎تواند از بروز اختلال در فعالیت‎های روزمره کودک مثل خواب، بازی، ورزش، و تحصیل پیشگیری کند. در عین حال با این کار می‎توان مانع از بروز حملات بالقوه کشنده آسم شد.
برای کودکان زیر سه سال دچار علایم آسم، دکتر ممکن است رویکرد انتظار و مراقبت را در پیش گیرد. دلیل اتخاذ این رویکرد این است که هنوز اثرات درازمدت داروهای آسم بر نوزادان و کودکان خردسال مشخص و روشن نیست. اگر نوزاد یا نوباوه‎ای دچار دوره‎های مکرر یا شدید خس خس سینه باشد، برای مشاهدۀ چگونگی تغییر علایم ممکن است دارو تجویز شود.

تست‎های آلرژی برای آسم آلرژیک
اگر چنین به نظر برسد که کودک دچار آسم ناشی از آلرژی است دکتر ممکن است انجام تست‎های پوست برای آلرژی را در دستور کار قرار دهد. در طول انجام این تست، خراشی در پوست ایجاد شده و عصاره‌ای از مواد عموماً مسبب آلرژی مثل موی حیوانات، کپک یا هیره‎ها به ناحیۀ خراش داده شده تحویل می‎شود و نشانه‎های واکنش آلرژیک مورد مشاهده و بررسی قرار می‎گیرد.
کودکان دچار اختلالات پوستی یا آنهایی که داروهای آنتی‎هیستامین می‎گیرند ممکن است از آزمایش خون بیش از تیت پوستی آلرژی سود ببرند.

درمان آسم در کودکان
هدف درمان آسم تحت کنترل قرار دادن علایم برای همیشه است. تحت کنترل بودن آسم به شکل مناسب به این معنی است که شرایط زیر وجود دارد:
- کودک دچار حداقل علایم آسم می‎شود یا فاقد علایم آن است
- کودک دچار عود علایم آسم نمی‎شود یا در موارد اندکی دچار این عود می‎گردد
- کودک محدودیتی برای فعالیت‏های جسمانی یا ورزش کردن ندارد
- کودک حداقل نیاز را به مصرف داروهای استنشاقی سریع‎الاثر مثل البوترول دارد
- کودک دچار کمترین عوارض جانبی ناشی از مصرف دارو است
درمان آسم شامل هم پیشگیری از علایم و هم درمان حملات آسم در کوران پیشرفت آن است. انتخاب داروهای درست برای درمان آسم در کودکان به چند عامل مختلف شامل سن کودک، علایم، محرک‎های آسم و آنچه به نظر می‎رسد که بهترین تأثیر را در کنترل آسم نشان می‎دهد، بستگی دارد.

داروهای کنترل درازمدت آسم
داروهای پیشگیری کننده و دارای تأثیر درازمدت، میزان التهاب منجر به بروز علایم را در راه‎های هوایی کودک کاهش می‎دهند. در اغلب موارد نیاز به آن است که این داروها به صورت هر روزه مصرف شوند.
انواع داروهای طولانی‎اثر در این مورد شامل موارد زیرند:
- کورتیکوستروئیدهای استنشاقی. این داروها شامل فلوتیکازون (فلاونت دیسکوس، فلاونت HFA)، بودزوناید (پولمیکورت فلکسهالر)، مومتازون (اسمانکس)، سیکلزوناید (الوسکو)، بکلومتازون (کوئیوار)، و یک سری داروی دیگر است. کودک دچار آسم ممکن است برای دستیابی به بهترین اثربخشی این داروها نیاز به آن داشته باشد که چند روز تا چند هفته مصرف آنها را ادامه دهد.
مصرف درازمدت این داروها با افزایش جزئی در کند شدن روند رشد کودک مرتبط شده است اما این میزان اندک است. در اغلب موارد فواید استفاده از داروهای کنترل آسم بر خطرات و عوارض جانبی محتمل آنها چربش دارد.
- تعدیل کننده‎های لوکوترین. این داروهای خوراکی شامل مونتلوکاست (سینگیولر)، زافیرلوکاست (آکولات) و زیلیوتون (زایفلو) است. داروهای مزبور به پیشگیری از علایم آسم به مدت 24 ساعت کمک می‎کنند.
در موارد نادر این داروها با واکنش‌های روان‌شناختی مثل پرخاشگری، روحیه تهاجمی، توهم، افسردگی و افکار خودکشی مرتبط شده‎اند. در صورت بروز واکنش غیر معمول در کودک باید بلافاصله وی را به پزشک رساند.
- استنشاقی‎های ترکیبی. این داروها حاوی یک کورتیکوستروئید استنشاقی و یک آگونیست بتای طولانی اثر (LABA) هستند. این داروها شامل فلوتیکازون و سالموترول (ادویر، دیسکوس، ادویر HFA)، بودزوناید و فورموترول (سیمبیکورت)، فلوتیکازون و ویلانرتول (بریو)، و مومتازون و فورموترول (دولرا) است.
در برخی موقعیت‎ها، آگونیست‎های طولانی اثر بتا با حملات شدید آسم مرتبط شده‎اند. به همین دلیل داروهای LABA همیشه باید به همراه یک داروی استنشاقی حاوی کورتیکوستروئید به کودک دچار آسم داده شوند. این داروهای استنشاقی ترکیبی فقط در مواردی باید برای آسم تجویز گردند که بیماری با استفاده از داروهای دیگر به خوبی تحت کنترل قرار نمی‎گیرد.
- تئوفیلین. تئوفیلین نوعی دارو به شکل قرص است که روزانه مصرف می‎شود و به باز نگه داشتن راه‎های هوایی کمک می‎کند. تئوفیلین (الیکسوفیلین، تئو - 24، یونیفیل، و غیره) عضلات اطراف راه‎های هوایی را شل کرده و تنفس را آسان‎تر می‎کنند. این دارو اکنون به اندازۀ گذشته مورد استفاده قرار نمی‎گیرد.

داروهای سریع‎الاثر آسم
این داروها به سرعت راه‌های هوایی متورم و مسبب محدود شدن تنفس را باز می‎کنند. داروهای مزبور که به داروهای نجات نیز معروفند، در صورت نیاز به تخفیف سریع و کوتاه مدت علایم آسم در طول حملات آسم به کار می‎روند و نیز در صورتی که پزشک توصیه کند پیش از اقدام کودک به ورزش مورد استفاده قرار می‎گیرند.
انواع داروهای سریع‎التسکین شامل موارد زیر است:
- آگونیست‎های کوتاه اثر بتا. این داروهای برونکودیلاتور استنشاقی می‎توانند در کوران حملات آسم به سرعت باعث فروکش علایم شوند. داروهای مزبور شامل البوترول (پروایر HFA، ونتولین و غیره) و لوالبوترول (زوپنکس HFA) است. این داروها در طول چند دقیقه تأثیر می‎کنند و اثربخشی آنها به مدت چند ساعت تداوم دارد.
- ایپراتروپیوم (اتروونت HFA). دکتر ممکن است این داروی استنشاقی را برای تسکین فوری علایم آسم در کودک تجویز کند. همانند دیگر برونکودیلاتورها، این دارو باعث شل شدن راه‎های هوایی شده و تنفس را راحت‎تر می‎کند. ایپراتروپیوم بیشترین استفاده را در مورد آمفیزم و برونشیت مزمن دارد اما گاهی از اوقات نیز برای درمان حملات آسم مورد استفاده قرار می‎گیرد.
- کورتیکوستروئیدهای خوراکی و داخل وریدی. ایـن داروها التهاب راه‎های هوایی برای اثر آسم شدید را تخیفیف می‎دهند. مثال‌هایی در این مورد شامل پردنیزون و متیل‎پردنیزولون است. داروهای مزبور در صورت مصرف درازمدت اثرات جانبی شدیدی ایجاد می‎کنند بنابراین آنها را صرفاً در موارد بروز علایم شدید آسم و به صورت کوتاه مدت باید مورد استفاده قرار داد.
- عوامل تعدیل کننده ایمنی. مپولیزومب (نوکالکا) ممکن است برای کودکان دچار موارد شدید آسم ائوزینوفیلیک مناسب باشد.

درمان آسم ناشی از آلرژی
اگر آسم در کودک بر اثر آلرژی ایجاد یا تشدید می‎شود کودک ممکن است از درمان آلرژی نیز سود ببرد. دارو‎های آلرژی عبارتند از:
- امالیزومب (زول‎ایر). این دارو مختص مردمی است که دچار آلرژی و آسم شدید هستند. داروی مزبور واکنش سیستم ایمنی را به مواد مسبب آلرژی مثل گرده، هیره، و موی حیوانات خانگی کاهش می‎دهد. امالیزومب به صورت تزریقی و به صورت هر دو تا چهار هفته یک بار برای بیماران تجویز می‎گردد.
• داروهای آلرژی. این داروها شامل آنتی‎هیستامین‎ها و و دکونژستانت‎های خوراکی و اسپری بینی و همچنین کورتیکوستروئیدها، و اسپری‎های بینی کرامولین و آیپراتروپیوم است.
- تزریق‎های مربوط به آلرژی (ایمنی‎ درمانی). تزریق‎های ایمنی درمانی عموماً هفته‎ای یک بار به مدت چند ماه انجام می‎شود، و سپس با تزریق ماهانه به مدت سه تا پنج سال ادامه می‎یابد. به مرور زمان، این تزریق‎ها واکنش سیستم ایمنی کودک را در برابر آلرژی‎زاهای خاص کاهش می‎دهد.

فقط به داروهای دارای قدرت تسکین سریع اتکا نکنید
داروهای طولانی اثر آسم مثل کورتیکوستروئیدهای استنشاقی بنیان درمان آسم محسوب می‎شوند. این داروها آسم را بر یک مبنای روزانه تحت کنترل قرار داده و احتمال بروز حملات آسم را در کودک کاهش می‎دهند.
اگر کودک دچار عود آسم شود، یک داروی استنشاقی سریع‎الاثر می‎تواند باعث فروکش فوری علایم بیماری شود. اما اگر داروهای کنترل درازمدت آسم به خوبی کار کنند کودک در اغلب مواقع نیازی به استفاده از داروهای دارای قدرت تسکین سریع ندارد.
والدین باید تعداد موارد استفاده از دارو را در طول هر هفته ثبت کنند. اگر کودک به طور مداوم نیاز به استفاده از داروهای با قدرت تسکین سریع داشته باشد، باید وی را به پزشک ارجاع داد. در این وضعیت معمولاً نیاز به آن است تا دوز مصرف داروهای طولانی اثر تصحیح گردد.

دستگاه‎های داروهای استنشاقی
داروهای استنشاقی طولانی اثر یا کوتاه اثر آسم بر مبنای استنشاق مقدار معینی از دوز دارو عمل می‎کنند.
- کودکان بزرگ‎تر و نوجوانان ممکن است از یک دستگاه کوچک دستی به نام دستگاه استنشاقی دوز تحت فشار یا دستگاهی که دارو را به صورت یک پودر رقیق رها می‎کند استفاده نمایند.
- نوزادان و نوباوگان نیاز به استفاده از ماسک صورت متصل به یک دستگاه استنشاقی یا نبولایزر دارند تا مقدار صحیح دارو به آنها داده شود.
- نوزادان شیرخوار به دستگاهی به نام نبولایزر نیاز دارند، ماشینی که داروی مایع را به قطرات ریز تبدیل می‎کند. نوزاد ماسک زده و در طول تحویل دوز صحیح دارو توسط نبولایزر به طور نرمال تنفس می‎کند.

برنامه اجرایی آسم
برای ایجاد یک پلن اجرایی مکتوب والدین باید با پزشک همکاری کنند. این کار می‎تواند بخش مهمی از روند درمان تلقی شود، به ویژه اگر کودک دچار آسم شدید باشد. برنامۀ مزبور می‎تواند کمک کند تا:
- والدین متوجه شوند که چه هنگامی به تنظیم داروهای طولانی اثر نیاز است
- میزان کارآیی درمان ارزیابی شود
- نشانه‎های حمله آسم شناسایی شده و والدین بدانند که در هنگام بروز این حملات چه باید بکنند
- والدین بدانند که چه هنگامی به دکتر یا کمک اورژانسی نیاز است
کودکانی که از هماهنگی و درک کافی برخوردارند می‎توانند از یک دستگاه قابل حمل دستی برای اندازه‎گیری مزان درست بودن تنفس خود استفاده کنند (پیک فلومتر). یک برنامۀ ثبت شده درمان آسم می‏تواند به کودک یادآوری کند که در هنگام رسیدن اندازه‎گیری اوج جریان به حدی معین چه کاری باید انجام دهد.
برنامه اجرایی می‎تواند از اندازه‎گیری پیک جریان و علایم برای دسته‎بندی آسم کودک در نواحی مختلف مثل ناحیۀ سبز، ناحیۀ زرد و ناحیۀ قرمز استفاده کند. این نواحی یا علایم کنترل مناسب آسم، علایم به نوعی تحت کنترل و علایم با کنترل ضعیف مشخض شده‎اند. این کار ردیابی جریان آسم در کودک را آسان‎تر می‎کند.
علایم و محرک‎های آسم در کودک محتمل است که در گذر زمان دچار تغییر شوند. والدین نیاز به آن دارند که علایم را به دقت زیر نظر بگیرند و با دکتر برای تنظیم دوز مصرفی داروها همکاری کنند.
اگر علایم آسم در کودک در یک دورۀ زمانی تحت کنترل کامل قرار گیرد، این احتمال وجود دارد که پزشک دوز داروهای مصرفی کودک را کاهش دهد یا مصرف دارو را به طور کامل قطع کند. اگر بیماری آسم در کودک تحت کنترل مناسب قرار نداشته باشد دکتر ممکن است میزان مصرف دارو را برای کودک افزایش داده یا نوع داروی مصرفی وی را تغییر دهد.

سبک زندگی و مداوای خانگی
برداشتن گام‎هایی در راستای کاهش میزان مجاورت کودک با عوامل محرک آسم در وی باعث کاهش احتمال بروز حملات آسم در او خواهد شد. برداشتن قدم‎هایی در این مسیر بسیار وابسته به عوامل محرک آسم در کودک است. در ادامه چند مورد کمک کننده در این باره فهرست شده است:
- پایین نگه داشتن میزان رطوبت در خانه. اگر شما در منطقه‎ای مرطوب زندگی می‎کنید، برای استفاده از دستگاه‎های خشک کننده هوا (دستگاه ضد رطوبت) با پزشک مشورت کنید.
- تمیز نگه داشتن هوای داخل منزل. استفاده از دستگاه تهویه هوا در داخل منزل مفید خواهد بود. این دستگاه‎ها باید به طور منظم تمیز شده و فیلترهای آنها تعویض گردد. در عین حال استفاده از فیلتر ریزذرات در سیستم تهویه موردی است که می‎تواند قابل ملاحظه دانست.
- کاهش میزان موی حیوانات خانگی. اگر کودک دچار آلرژی نسبت به موی حیوانات خانگی باشد، بهترین کار خودداری از نگهداری حیوانات دارای خز و مو است. در عین حال حمام کردن منظم حیوانات می‎تواند باعث کاهش میزان موی آنها در محیط خانه شود.
- استفاده از تهویه هوا. دستگاه‌های تهویه هوا می‎توانند میزان گرده معلق در هوا از ناحیۀ درختان، سبزه‎ها و علف‌ها و بذر گیاهان را در فضای داخل خانه کاهش دهند. این دستگاه‎ها در عین حال میزان رطوبت را در فضای داخلی کاهش می‌دهند و می‎توانند سبب کاهش میزان تماس کودک با هیره‌ها شوند. اگر خانه فاقد دستگاه تهویه مطبوع است مردم می‎تواند در فصول گرده‎افشانی گیاهان پنجره‎ها را ببندند.
- در حداقل نگه داشتن میزان گرد و غبار. مـیزان گرد و غبار را که می‎توانند علایم شبانه آسم را با جایگزینی برخی اقلام در اتاق خواب تشدید کنند، کاهش دهید. برای مثال می‎توان بالش، متکا، و تشک خواب را در پوشش ضد غبار قرار داد. جایگزینی قالی و قالیچه را با سطوح سخت مثل کارپت به ویژه در اتاق خواب کودک را می‎توان مد نظر قرار داد. 
- نظافت منظم خانه. خانه باید دستکم یک بار در هفته برای پاکسازی غبار و مواد آلرژی‎زا به طور کامل نظافت شود.
- کاهش میزان تماس کودک با هوای سرد. اگر هوای سرد و خشک باعث افزایش میزان آسم در کودک می‎شود، استفاده از ماسک صورت در خارج از خانه می‎تواند مفید باشد.

طب جایگزین
در حالی که برخی مداواهای جایگزین برای درمان آسم مورد استفاده قرار می‎گیرد، در اغلب موارد آنها به تحقیق بیشتری نیاز دارند تا میزان کارآیی این درمان‎های جایگزین مشخص گردد و عوارض جانبی محتمل آنها ارزیابی شود. درمان‎های جایزگین که ممکن است در درمان آسم کمک کننده باشند عبارتند از:
- تکنیک‎های تنفسی. این تکنیک‎ها شامل برنامه‎های تنفس ساختارمند مثل تکنیک تنفس بوتیکو، روش پاپورث و تکنیک‏های تنفسی یوگا (پرانایاما) است.
- طب سوزنی. این تکنیک در طب سنتی چین ریشه دارد. طب سوزنی شامل استفاده از سوزن‎های باریکی است که در نقاط استراتژیک بدن بچه فرو برده می‎شوند. برخی موارد طب سوزنی مستلزم خودداری‎هایی است که ممکن است رعایت آنها برای کودکان خردسال دشوار باشد. این رویکرد در مجموع ایمن و فاقد درد است.
- تکنیک‎های ریلکسیشن. تکنیک‎هایی مثل مدیتیشن، بیوفیدبک، هیپنوتیزم و ریلکسیشن عضلانی پیشرونده ممکن است در کمک به درمان آسم از طریق کاهش تنش و استرس مفید باشند.
- هومیوپاتی. هومیوپاتی هدف تحریک پاسخ‎های التیام‎بخش خود بدن را با استفاده از دوزهای بسیار اندک مواد مسبب علایم دنبال می‎کند. در مورد آسم مداوای هومیوپاتی از موادی مثل گرده و دانه‎های گیاهان استفاده می‎کند که محرک واکنش آسم هستند. هنوز شواهد کافی برای تعیین میزان کمک هومیوپاتی در درمان آسم ناشی از آلرژی در دست نیست.
- مکمل‎ها و داروهای گیاهی. برخی داروهای گیاهی و مکمل‌ها بعضی شواهد را در مورد مفید بودن در درمان آسم نشان داده‎اند که از جملۀ آنها می‏توان به بتا کاروتن، سیاه‎دانه، روغن ماهی و منیزیم اشاره کرد. در هر حال، مطالعات بیشتری برای تأیید فواید آنها نیاز است.
گیاهان دارویی و مکمل‎ها ممکن است عوارض جانبی داشته و با برخی داروهای دیگر که کودک دچار آسم مصرف می‎کند تداخل ایجاد کنند. پیش از استفاده از هر گونه داروی گیاهی یا مکمل باید با پزشک مشورت شود.

مدارا و حمایت
کمک به کودک دچار آسم برای مدیریت بیماری خود می‎تواند کاری استرس‎زا باشد. نکات زیر را به خاطر بسپرید تا در حد امکان زندگی شکل نرمالی به خود بگیرد:
- درمان را به بخش متعارفی از زندگی خود تبدیل کنید. اگر کودک شما ناچار است که روزانه دارو مصرف کند این کار را به امری شاق تبدیل نکنید – مصرف دارو باید به کاری روزمره مثل خوردن صبحانه و مسواک زدن دندان تبدیل شود.
- از یک پلن اجرایی مکتوب برای آسم استفاده کنید. با پزشک برای ایجاد یک برنامه اجرایی کار کنید و این برنامه را به صورت مکتوب در اختیار تمامی مراقبان کودک مثل پرستار، آموزگاران، مربیان و والدین دوستان فرزند خود قرار دهید.
دنبال کردن یک پلن اجرایی می‎تواند به والدین و کودک دچار آسم در شناسایی زودهنگام علایم، ارائۀ اطلاعات مهم در مورد چگونگی مواجهه با علایم بیماری به صورت روزمره و مقابله با حملات آسم کمک کند.
- مشوق باشید. بر روی مواردی تمرکز کنید که کودک شما قادر به انجام آنها است نه بر روی چیزهایی که وی قادر به انجام آنها نیست. آموزگاران، مراقبان مدرسه، مربیان، خویشاوندان و دوستان خود را در مدیریت آسم کودک خود دخالت دهید. فعالیت‎های نرمال و بازی را در کودک تشویق کنید. فعالیت‎های کودک را خارج از دایرۀ خطری که از ناحیۀ آسم متوجه آنها می‌شود محدود نکنید. برای کنترل علایم آسم ناشی از ورزش با پزشک مشورت کنید.
- در هنگام مواجهه با علایم آسم خونسرد باشید. در صورت برخورد با شدت‎گیری علایم آسم دستپاچه نشوید. در این مواقع بر پلن اجرایی درمان آسم کودک خود تمرکز کنید تا در هر مرحله بدانید که چه اتفاقی در پیش رو هست.
- با والدین دیگر کودکان دچار آسم صحبت کنید. راه‎های متعددی در فضای مجازی و نیز گروه‎های حمایتی محلی برای ارتباط والدین دارای فرزندان مبتلا به آسم وجود دارد. این والدین دارای چالش‎های مشابهی هستند و آشنایی آنان با یکدیگر باعث می‎شود تا دچار احساس تنهایی نباشند و نیز از تجربه‎های یکدیگر کمک بگیرند.
- به کودک خود کمک کنید تا با دیگر کودکان دچار آسم ارتباط برقرار کند. این کار باعث کاهش احساس تنهایی در کودک می‎شود و نیز باعث می‎گردد تا وی به درک بهتری از آسم و درمان آن دست یابد.
منبع: مهرین
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: