1477
کد: 149861
21 تير 1396 - 17:53
پسر دو ساله من از خواب که بیدار می شه درخواست بازی می کنه تا شب که وقت خوابه که دوست نداره بخوابه و فقط هم باید با من بازی کنه، چیکار کنم با خودش بازی بکنه؟

  سوال مخاطب نی‌نی‌بان: پسر دو ساله من از خواب که بیدار می شه درخواست بازی می کنه تا شب که وقت خوابه که دوست نداره بخوابه و فقط هم باید با یک نفر بازی کنه و اون هم منم. هر چقدر هم بازی می کنه خسته نمی شه و من کلا در اختیار اون هستم. حتی اجازه نمی ده من گوشی دستم بگیرم یا دستشویی برم و خیلی کارهای ضروری دیگه. چی کار کنم با خودش بازی بکنه؟ من واقعا زندگیم متوقف شده. ممنونم.

 
 پاسخ دکتر پرویز رزاقی، روانشناس خانواده و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس:
 معمولا بازی برای بچه ها یک دنیای واقعی است که سعی می کنند با پناه بردن به بازی، نیازهای فکری و روانی سن خود را تامین کنند. بنابراین وقتی به بازی پناه می برند نباید احساس ناراحتی و نگرانی داشته باشید. اما بیدار شدن از خواب و شروع به بازی کردن تا شب، جزء بازی های نرمال نیست. این حد زمان گفته شده برای بچه خیلی زیاد است. شما اولا سعی کنید هم زمان بازی کردن و هم نوع بازی را برای فرزندتان برنامه ریزی کنید. در زمان بازی جز بازی کردن، در کنارش رفتارهای دیگر مثل تماشای تویزیون، نقاشی کردن، استراحت و خوابیدن را قرار دهید. از طرف دیگر برای این که بچه را وادار کنید به سمت بازی های خود به خودی برود، باید نقش خودتان را در کنار فرزندتان به مراتب و رفته رفته کمتر کنید تا آرام آرام به سمت بازی های خود به خودی یا تنهایی سوق پیدا کند. بهتر است در مقابل گریه، لجبازی و پرخاشگری های فرزندتان مقاومت کنید و تسلیم جیغ و دادش نشوید. ویک مقدار آستانه تحمل خود را بالا ببرید و از دلسوزی بی جا که به نوعی باعث تقویت رفتار غلط فرزند یعنی بازی نکردن تنهایی یا بازی با مادر است، نشوید. کارهای دیگری که می توانید انجام دهید تقسیم و یا واگذاری مسئولیت بچه به دیگر اعضای خانواده مثل همسر است. با انجام این کار از میزان وابستگی فرزندتان به شما کمتر می شود. برای انجام کارهای ضروری اصلا نباید به عصبانیت و جیغ و داد فرزند گوش کنید و انتظار فهمیدن از کودک داشته باشید. بلکه با ایجاد اطمینان به فرزند، با گفتن من از خونه بیرون نمی روم و داخل خانه هستم نگران نباش، بچه را آرام کنید. اما به طور کلی بهترین قدم شما این است که رفتارهای لجبازانه و اعتراض آمیز فرزندتان در مقابل وابستگی زیاد به خودتان را تقویت نکنید.
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: