186 بازدید
کد: 190069
15 دی 1397 - 05:01
بیشتر کودکان دوست دارند از دوستان خود تقلید کنند و مانند آنها اتاقشان را تزئین کنند.
خصوصی ترین مکان برای بچه ها اتاق خواب آنهاست. مسلما آنها میخواهند اتاقشان خصوصی و متعلق به خودشان باشد اما والدین در این مورد تردید دارند که آیا درست است که بیش از حد لزوم به فرزند خود آزادی بدهند و یا به نظریاتش اهمیت بدهند و معمولا به آنها میگویند : (( دیوار اتاقت باید سفید باشد و با بقیه ی دیوارهای خانه هماهنگ باشد)) ، (( آن پوسترهایی که به دیوار اتاقت چسبانده ای خیلی زشت است باید آنها را پاره کنی.))
بچه هایی که مبتکر و خلاق هستند اگر نتوانند ابتکار خود را به مرحله ی اجرا برسانند ناراحت میشوند. پسری می خواست کلاه دوچرخه اش را روی دیوار آویزان کند ، کودکی میخواست اتاقش را با لامپ های چشمک زن آذین بندی کند ، کودکی میخواست ملافه ای را که خود تزئین کرده بود روی تخت خود بیاندازد.
بیشتر کودکان دوست دارند از دوستان خود تقلید کنند و مانند آنها اتاقشان را تزئین کنند: (( سارا یک چراغ خواب قشنگ در اتاقش گذاشته است من هم میخواهم یکی از آنها بخرم)) ، (( دیوار اتاق رضا پر از پوستر های قشنگ است.)) برای آنها وسایلی که دوستانشان دارند جالب و جذاب است.
اگر فرزندتان حس کند که نمیتواند برای زندگی خود تصمیم بگیرد و آن را اجرا کند با شما جر و بحث میکند : (( چرا من نمیتوانم رنگ اتاقم را انتخاب کنم؟)) ، (( چرا باید از عکس هایی استفاده کنم که شما می پسندید؟)) ، (( این اتاق من است ، هرکاری دوست دارم انجام میدهم.))
مسلما در مورد ظاهر خانه تان حساس هستید اما باید در مواردی به پیشنهادات او هم توجه کنید و تا حدی انعطاف پذیر باشید. اگر دوست ندارید که او روی دیوار اتاقش نقاشی بکشد میتوانید به او اجازه دهید پوسترهای دلخواه خود را روی دیوار اتاقش نصب کند یا دکور اتاقش را به دلخواه خود تغییر دهد. اگر میخواهد چیدمان اتاقش را خودش بچیند بگذارید این کارها را انجام دهد.
اگر فرزندتان با خواهر یا برادرش با هم یک اتاق مشترک دارند به آنها بفهمانید که باید برای ایجاد تغییرات و تزئین اتاقشان با یکدیگر صحبت کنند و با هم به توافق برسند. محیط اتاق را به گونه ای از یکدیگر جدا کنید که هر قسمتی از اتاق مربوط به یکی از بچه ها باشد یا اگر در این مورد اعتراض دارند ترتیبی دهید تا به نوبت جای خود را تغییر دهند.
اگر فرزند شما بیش از حد معمول دوست دارد جای وسایل اتاقش را تغییر دهد بهتر است از او بپرسید هدفش از این کار چیست؟ ممکن است او تزئین و جابه جا کردن وسایل اتاقش را وسیله ای برای فرار از مشکلات خود میداند. 
اگر او با مشکلاتی رو به رو است این تغییرات کمکی به او نمیکند. به هرحال اگر در محیط خانوادگی و محیط اجتماعی طبیعی برخورد میکند و در مدرسه موفق است و پیشرفت درسی ایده آلی دارد میتوانید به شور و شوق او برای ایجاد تغییر در اتاقش را به حساب کنجکاوی ، خلاقیت ، استعداد و اشتیاق برای ابراز احساساتش بگذارید.
اگر به فرزندتان اجازه دهید خلاقیت از خودش نشان دهد و فکر جالبی که در سر دارد به مرحله ی اجرا بگذارد اثرات مثبت آن را خواهید دید. ممکن است او استعداد هنری یا مفید دیگری داشته باشد و با اهمیت دادن به او و بارور کردن ایده هایش فرصت بیشتری به او بدهید تا در کارهای مختلف با شما همکاری کند.
با وجود این او را مجبور نکنید که به شما قول بدهد چیدمان جدید اتاقش را به همین صورت نگه دارد. اگر فرزندتان قبلا با نظم و ترتیب بوده است باز هم همه ی وسایل اتاق خود را مرتب نگه میدارد ولی اگر کودک بی انضباط و نامرتبی بوده اگر اصرار کنید که مرتب و منظم باشد فقط کاری میکنید که از هیجانش کم شود و به جای اینکه از تغییر دکور اتاقش شاد باشد به خاطر زیر پا گذاشتن قولش و توقعات بیش از اندازه ی شما ناراحت شده و نهایتا با هم دعوا و مشاجره خواهید داشت.
عاقلانه این است که مرتب نگاه داشتن اتاقش را جداگانه مطرح کنید و به شور و شوق او برای تغییر دادن وسایل اتاقش ربط ندهید.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: