176
کد: 199606
30 ارديبهشت 1398 - 15:02
برایتان ناامید کننده است و نمی فهمید که چرا او در کنار بچه های دیگر ترسو است.

اگر شما مادر کودک سه ساله هستید که در خانه پرحرف است، اما در تقابل با کودکان هم سن و سال خود تقریباً سکوت کرده و خجالتی می شود، احتمالاً در ابتدا چرایی خجالتی بودن کودکتان برایتان تبدیل به یک چالش خواهد شد.
برایتان ناامید کننده است و نمی فهمید که چرا او در کنار بچه های دیگر ترسو است. می خواهید به او در برقراری ارتباط با کودکان دیگر، دوست پیدا کردن و بازی با آنها کمک کنید و در عین حال برخوردتان انتحاری نیز نباشد، اما احتمالاً نمی دانید که چگونه و چه کاری باید انجام دهید.
شما تنها نیستید. طبق نظر متخصص رفتاری کودک، والدین زیادی هستند که رفتار مشابهی را برای کودکان خود توصیف می کنند. وقتی بعضی از بچه ها در شرایط جدید قرار می گیرند، تبدیل به کسانی می شوند که ترسو و محتاط هستند و نیاز به حمایت و زمان برای کسب احساس امنیت دارند.
مخصوصاً به دقت رفتار پسرتان را بررسی کنید تا تعیین کنید چه وضعیتی برای او چالش برانگیز است. هنگامی که شما از قبل می دانید او در یکی از این شرایط قرار خواهد گرفت، از قبل با او صحبت کنید و بگویید که چه اتفاقی خواهد افتاد، چه جایی می روید، چه کسانی آنجا خواهند بود و ممکن است در ابتدا چطور احساسی داشته باشد.
آنچه را که او می تواند انجام دهد تا ارتباط برقرار کردنش با دیگران راحت تر باشد، به او گوشزد کنید.

برنامه ریزی تاریخ بازی
همچنین زودتر رفتن به محل فوق ممکن است مفید باشد. اجازه دهید فرزند شما قبل از اینکه دیگران به محل فوق برسند آنجا را بررسی کرده و با آنجا آشنا شود. شما می توانید چند اسباب بازی را که او مایل به اشتراک گذاری با دیگر بچه هاست، با خود ببرید.
وقتی دیگران می آیند، اجازه دهید او ابتدا نزد شما باشد. در مورد چیزهایی که دیگر بچه ها انجام می دهند صحبت کنید. اگر یک یا دو بچه مشغول انجام یک فعالیت باشند که فکر می کنید فرزندتان نیز می تواند از آن لذت ببرد، او را وارد بازی کنید و درباره آنچه که آنها انجام می دهند و راه هایی را که او می تواند با آنها مشارکت کند، با او صحبت کنید.
این گام های کوچک به او کمک خواهند کرد که در نهایت راحت تر با همسالان خود ارتباط برقرار کرده و با آنها صحبت کند.
برگزاری بازی های یک به یک، یکی دیگر از استراتژی های خوب است. کنار آنها باقی بمانید، اما مشارکت خود را تا حد امکان محدود کنید.
نقش شما این است که به عنوان یک واسطه و مربی عمل کنید و فعالیتهایی را که کودکان می توانند با هم انجام دهند، به آنها پیشنهاد دهید. این کارها کمک خواهد کرد که فرزندتان اعتماد به نفس خود را برای ایجاد روابط در سالهای آینده، به نحو احسن به دست آورد.

منبع: سرسره
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: