61900
کد: 50421
11 شهريور 1398 - 08:40
چگونه و در چه سنی فرزندمان را به مهد بفرستیم و کدام مهدکودک برای فرزندمان مناسب‎تر است؟
چگونه و در چه سنی فرزندمان را به مهد بفرستیم و کدام مهدکودک برای فرزندمان مناسب‌تر است؟
 
چه سنی برای فرستادن بچه‎ها به مهدکودک مناسب است؟
 
کودک شما به خصوص از سه سالگی به بعد نیاز دارد که روند استقلال و اجتماعی شدن را آغاز کند. مهد کودک مکان مناسبی برای طی این مرحله از مراحل رشد کودک است.
در روند رشد و تکامل کودک پس از قطع بندناف دوره ای از استقلال نسبی آغاز می شود که کودک با اینکه بیشتر در آغوش والدین است، هر روز به سمت ایجاد استقلال بیشتر پیش می رود.
به کودکان باید کمک کرد که این روند را طی کنند و درنهایت خودشان بتوانند بالغانی باکفایت شوند. مهدکودک مکان مناسبی برای ایجاد این فضا است و رفتار والدین از بدو تولد کودک می تواند در شکل گیری خاطره خوش از اولین مراحل استقلال کودک موثر باشد. برای اینکه کودک آماده رفتن به مهدکودک باشد نیاز است که از قبل به او برای شکل گیری استقلال نسبی اش کمک نمود.
از جمله اینکه بتواند خودش به تنهایی به خواب برود، خودش غذای اش را بخورد و در نتیجه عملکرد مستقل خود را تا حدود ۳ سالگی کسب کرده باشد. کودکان به خصوص کودکان بالای ۳ سال از مهدکودکی که در آنجا بتوانند خوشحال باشند و تعامل با دیگران را یاد بگیرند، سود می برند.
 
ترس از رفتن به مهدکودک
اگر به نظر می آید که کودک از رفتن به مهدکودک می ترسد، والدین باید او را به تدریج با محیط جدید آشنا کنند. در آغاز، مادر یا پدر می توانند همراه کودک باشند و نزدیک او بمانند تا زمانی که کودک مشغول بازی است. آنها هر روز می توانند مدت بیشتری در مهد بمانند تا اینکه کودک بخواهد جزیی از بقیه گروه کودکان شود.
پوالدین باید کمک کنند که مهدکودک برای فرزندشان تجربه ای مثبت و با استرس کمتر باشد. اگر پدر یا مادر مشکل خاصی مثل احساس های مبهم از گناه، ترس یا اضطراب در هنگام جدا شدن از کودک دارند و نمی توانند به راحتی از فرزندشان جدا شوند بهتر است مشاوره ای در مورد مسایل مربوط به خودشان داشته باشند؛ زیرا این احساسات، کودک را تحت تاثیر قرار می دهد.
اگر کودک با فراهم آوردن تمام شرایط باز هم مساله دارد و بعد از حدود یک ماه هنوز برای رفتن به مهد گریه می کند نیاز است که به وسیله یک متخصص بررسی شود.
 
مربی کودک تان را بشناسید
بهترین سن برای ورود به مهدکودک در کودکان، حدود ۳ سالگی است ولی بسیاری از کودکان بنا به شرایط خاص مجبورند زودتر از ۳ سالگی به مهدکودک بروند. در صورتی که کودک زیر ۲سال سن دارد، بهتر است مهدکودک ویژگی های زیر را داشته باشد:
تعداد مربیان کودکان زیر ۳ سال باید بیشتر از تعداد مربیان کودکان بالای ۳ سال باشد.
به کودکان زیر ۳ سال باید بیشتر توجه شود.
یک نگه دارنده باید دوره طولانی تری کودک را نگهداری کند و مربیان نباید سریع عوض شوند.
مربی باید بیشتر با این دسته از کودکان حرف بزند، بازی کند، با آنها بخندد و برای موفقیت شان در بازی های فکری آنها را بیشتر و بارزتر تشویق نماید تا بچه لذت ببرد.
بهتر است والدین به دنبال مربی ای باشند که خونگرم بوده و مراقبت کننده باشد و خودکفایی لازم را داشته باشد و احساس مسوولیت و توجه به کودک داشته باشد.
مربی باید مشوق مهارت های اجتماعی و رفتار مثبت باشد و بتواند برای رفتار منفی کودک، محدودیت نسبی برقرار نماید.
یکی از مسایل مهمی که والدین باید دقت نمایند این است که مربی کودک شان توانایی برقراری ارتباط با توجه به سن کودک شان را داشته باشد.
گاهی افراد فقط با یک طیف محدود سنی کودکان، خوب ارتباط برقرار می کنند که طبیعتا باید سن کودک و توان مندی ارتباط مربی اش با هم متناسب باشد. مهم است که والدین بدانند چه مدت است مربی در این مهدکودک کار می کند و قرار است چه مدت دیگر آنجا بماند.
تعویض زیاد و مکرر و همچنین تعویض مربی در مراحل خاص بحرانی تکامل کودک می تواند برای کودک استرس زا باشد. بنابراین اگر والدین دریابند که مهدکودک فرزندشان را مناسب انتخاب نکرده اند بهتر است آن را تعویض نمایند.
 
۱۰ فرمان مهدکودک
۱) برای ورود کودک خود به مهدکودک از قبل علاقه مندی، حمایت و تشویق لازم را فراهم آورید.
۲) با کودک خود راجع به مهدکودک و اینکه آنجا چه فعالیت هایی انجام می شود، صحبت کنید: اسباب بازی، بچه ها، خواب، قصه، موسیقی و...
۳) خودتان کودک را با مهد آشنا کنید: کجا اتاق اوست و جای دست شویی را نشان اش بدهید و او را به مربیان معرفی کنید.
۴) اگر کودک نگرانی دارد بگذارید راجع به آن صحبت کند. او می تواند اشیای آشنا و یا حتی عکس هایی را از خانواده همراه خود داشته باشد.
۵) زمان فعالیت های روزانه کودک را از قبل متناسب با شرایط مهدکودک رفتن اش فراهم آورید (مثلا زمان خواب و بیداری، لباس پوشیدن و...)
۶) وقتی تصمیم گرفتید کودک تان را به مهدکودک بفرستید، در تصمیم خود جدی باشید و اگر مشکلی پیش آمد، سعی کنید مشکل را رفع نمایید، نه اینکه از مهد رفتن کودک تان انصراف دهید.
۷) حتما سر ساعت تعیین شده برای بردن فرزندتان از مهد اقدام کنید و کودک را منتظر نگذارید زیرا در این صورت نگران شده و فکر می کند که شما فراموش کرده اید او را برگردانید.
۸) وقتی کودکان از نگرانی های شان برای مهد رفتن می گویند به آنها گوش دهید و بگویید بچه های دیگری هم این مساله را داشته اند و بعضی از آنها می ترسند؛ چون نمی دانستند که چه طور باید به مربی خود بگویند که می خواهند دست شویی بروند یا گرسنه هستند.  
گاهی پیش می آید که بعضی از بچه ها، بچه های دیگر را اذیت می کنند و کودکان نمی دانند که چه کار باید بکنند، بنابراین از کودک خود بپرسید: «آیا تو هم از این مشکلات داری، چیزی هست که تو را در مهد اذیت کند؟!» این کمک می کند که ما متوجه مشکل کودک در مهد بشویم و به برطرف شدن آن کمک کنیم.
۹) در شروع، کودک ممکن است مشکلاتی داشته باشد. به تشویق های تان ادامه دهید.
۱۰) همه والدین حق دارند گاهی در طی روز سری به مهد بزنند و ملاقات سرزده ای از آنجا داشته باشند تا از وضعیت فرزندشان باخبر شوند. با آگاهی شما، صبر و شکیبایی تان و حتی گاهی کمی جدیت شروع مهدکودک می تواند خاطره ای هیجان انگیز و لذت بخش برای فرزندتان باشد.

چه سنی برای فرستادن بچه‎ها به مهدکودک مناسب است؟
 
مهم‌ترین مطالب در این‌باره:
به صورت کلی حق کودکی کردن را از کودکان خود دریغ نکنید، اجازه بدهید کودک کشف کند و یاد بگیرد!
بسیاری از ادراک و فهم در اثر کشف کردن اتفاق می افتد. تنها می توانید با ایجاد شرایطی امن و فضایی مناسب شرایط مطلوب را برای ارضای حس کنجکاوی، کشف و یادگیری کودک خود فراهم کنید.
اما این یادگیری تنها به خانه محدود نمی شود، از سن سه تا چهار سالگی کودک شما می تواند وارد مهدکودک بشود و ادامه یادگیری را در کنار همسالان خود تجربه کند‌‌.
اما بهتر است که کودکان خود را از سنی نزدیک تر به آغاز مدرسه به مهدکودک بفرستید. به طور کلی در ایران در پایان پنج سالگی و ورود به شش سالگی، کودکان را به مهدکودک می فرستند.
هدف از این کار غالبا یادگیری آموزش های پیش از دبستان است.
کودک نیاز دارد تا قبل از ورود به مدرسه، تجربه هم زیستی مسالمت آمیز در کنار همسالان خود را داشته باشد، یا به زبانی دیگر هوش اجتماعی خود را تقویت کند تا برای حضور در مدرسه و انجام فعالیت های مربوط به آن آماده شود.
مطمئنا شما هم برای فرزند خود به دنبال بهترین، امن ترین و مناسب ترین مهدکودک هستید.
چرا که مهدکودک و مربی آن می توانند تاثیر به سزایی در آینده تحصیلی و اجتماعی فرزند شما داشته باشند. بنابراین داشتن یک انتخاب صحیح می تواند از بروز بسیاری از مشکلات در آینده، پیشگیری کند.

اما ویژگی های یک مهد کودک خوب چیست؟
یک مهد کودک خوب باید این ویژگی‌ها را داشته باشد:

امن و مناسب
اولین ویژگی یک مهد کودک خوب امن و مناسب بودن فضای فیزیکی آن است. باید فضای فیزیکی مهدکودک دلباز و شادی افرین باشد تا کودک با ورود به آن جا احساس نشاط و شادی کند.
زمین بازی کودکان باید دارای کفپوش مناسب و نرم باشد.اتاق های مهد مناسب باید نورگیر بوده و از فضای کافی، برخوردار باشد. اسباب بازی های خطرآفرین نباید در مهدکودک وجود داشته باشد.
نقاط حادثه خیز نیز باید با پوشش های لاستیکی پوشانده شود. پریزهای برق، توسط درپوش های محافظ پوشانده شده باشد. سیستم هشدار دود و حریق،کپسول های آتش نشانی وجعبه کمک های اولیه نیز، در مهد کودک وجود داشته باشد.
همچنین سیستم گرمایشی و سرمایشی یک مهدکودک مناسب نباید با بخاری یا کولرهای در دسترس کودک تجهیز شده باشد، بلکه از سیستم های تهویه مطبوع و ایمن استفاده شود.

مدیریت مناسب
مدیریت مناسب در هرنهاد و سازمان و... می تواند باعث پیشرفت در سطح عملکرد و بهبود شرایط مربوطه شود. عملکرد خوب یک مدیر مهدکودک می تواند رضایت خاطر اولیا و بچه ها را در پی داشته باشد.
مدیریتی که بتواند شرایط خاص اولیا و کودکان آن ها را درک کند و در زمان های مهم، تصمیمات درست و موثر بگیرد.
مکانی مانند مهدکودک نیازمند داشتن مدیریتی مطلوب است تا، کودکان را در سنین پایین به اجتماع و شرایط اجتماعی شدن علاقه مند کند. مهدکودکی که از یک برنامه مشخص و مدون پیروی می کند به خوبی می تواند از عملکرد خود دفاع کند.

مربی متخصص مهد
مربی مهدکودک کسی است که می باید ساعات بسیار زیادی در روز را با کودکان کلنجار برود! بنابراین صبوری باید جزو مشخص‌ترین ویژگی های وی باشد.
پرانرژی بودن، رمز موفقیت یک مربی است. مربی های مهدکودک چون با قشری پرانرژی و کنجکاو مانند کودکان سر و کار دارند باید روی میزان انرژی خود در طول روز کار کنند.
به عبارتی کودکان مربی بداخلاق، اخم آلود و عصبانی را دوست ندارند و حتی اولیا نیز به این مسئله خرده می گیرند. مربی مهدکودک باید با نیازهای کودکان آشنا باشد.
به کار گیری شیوه صحیح تربیتی و آموزشی به وسیله مربی باعث می شود که نه تنها شخصیت کودک به خوبی پرورش یابد بلکه باعث پیشگیری از بسیاری فشارها، اختلالات عصبی، روانی و مشکلات رفتاری در کودکان شود.
معلم مهد باید به خوبی درک کند که کودکان تفاوت ها و استعدادهای مختلفی دارند و نباید کودکان را با یکدیگر مقایسه کند‌.
اما بعد از بررسی مولفه های یک مهدکودک خوب، به بررسی آموزش هایی که در مهدکودک ها وجود دارد می پردازیم.

چه سنی برای فرستادن بچه‎ها به مهدکودک مناسب است؟
بخشی از آموزش هایی که اکنون در مهدکودک ها اجرا می شود چیست؟
بخشی از آموزش هایی که اکنون در مهدکودک ها اجرا می شود عبارتند از:

مهارت های زندگی و اجتماعی
در مهدکودک ها به صورت خاص روی مهارت های اجتماعی تاکید می شود. این که کودک بتواند در کنار همسالان خود بازی کند، بیاموزد، غذا بخورد و حرف بزند، جزو اولین های فرایند اجتماعی شدن است.
کودکی که از والدین و فضای خانوادگی خود دور است و سعی می کند تا خودش را در شرایط موجود هماهنگ کند. دستان خود را به همراه دیگر همسالان می شوید، چاشت روزانه خود را مصرف می کند.
به همراه دوستانش کارتون های مناسب با سن خود را می بیند، نقاشی می کشد، می خندد و حتی قهر می‌کند و... این ها فعالیت هایی به ظاهر ساده است که جنبه ای کاملا اجتماعی داشته و دیدگاه کودک را نسبت به فضای بیرون از خانه تغییر می دهد.
این گونه فعالیت ها را بیشتر مهدکودک ها به صورت عادی انجام می دهند اما نیاز است در زمینه مهارت های ارتباطی، کارهای گروهی و ایجاد زمینه های همفکری در کودکان، به صورت جدی کار شود و فعالیت های زمینه ای مناسب در جهت تقویت این رفتارها در مهدکودک ها، اجرا شود.

مهارت های گفتاری، شنیداری، دیداری و لامسه
در مهدهای کودک سرود خوانی، داستان خوانی و قصه گویی می تواند از عوامل رشد مهارت های خواندنی و گفتاری باشند.
کودکانی که در خانه تنها با مادر و پدر و گاهی خواهر و برادر خود هم صحبت بوده اند، اکنون به جمع همسالان خود آمده و با اعتماد به نفس، شعری را به صورت همگانی می خوانند.
تقویت گفتاری، تقویت یادگیری مهارت های آوایی، خجالت نکشیدن در جمع، تقویت روحیه همکاری و ... از جمله مزایای این گونه فعالیت‌هاست. همچنین کودکانی که با دقت به قصه گویی های مربی خود گوش می دهند می توانند در آینده خود نیز مهارت های گفتاری قوی داشته باشند.
چرا که در سنین پایین کودکان دارای روحیه تقلید بالایی هستند و تمام تلاش خود را در جهت یادگیری بهتر و ارائه دقیق آن چه می بینند و می شنوند، به کار می گیرند.
تقویت داستان نویسی، تخیل و خلاقیت، بالا رفتن سطح درک از شرایط محیطی، تاثیر انواع رفتارها (خوب یا بد) بر فرآیند زندگی و... را می توان با فعالیت قصه گویی در کودکان تقویت کرد.
در هنگام بازی با انواع اسباب بازی، نقاشی، کاردستی و... حس لامسه در کودکان به خوبی تقویت می شود. تقویت حس لامسه برای درک محیط اطراف مناسب بوده وزمینه ای برای شناخت انواع مواد (پیش زمینه ای برای درس علوم) است.

مهارت های یدی (دستی)
کودکی که تا دیروز مادرش، برای غذا دادن به او دور تا دور خانه به دنبالش می دوید، اکنون در کنار سایر همسالانش به غذا خوردن، می پردازد. قاشق را به درستی در دست میگیرد و ظرف غذایش را خودش باز و بسته می کند.
دست هایش را می شوید و با حوله،خشک می کند‌. با استفاده از انواع مداد رنگی، ماژیک،‌ پاستل و ابرنگ، نقاشی می کشد‌ و از دست هایش کمک می گیرد. با همان دست ها قیچی و چسب را گرفته و کاردستی درست میکند، کاغذ را در حالتی بی خطر برش می زند و گاهی به دوستانش نیز کمک می‌کند.
همه این ها نشان از تقویت مهارت های یدی یا عملی را دارد. کودک درک کرده و قبول می کند که می تواند بدون کمک والدین نیز به ادامه فعالیت های اولیه خود مانند غذا خوردن بپردازد.
این فعالیت ها زمینه ای کمکی در جهت تقویتِ مهارت‌های عملی او در سایر دوره های زندگی و تحصیلی خواهد بود.

ورزش و بازی
ورزش و بازی جزو لاینفک برنامه های کاری مهدکودک هاست.
کودکانی که می توانند در کنار دیگر همسالان خود به ورزش و بازی بپردازند و مشکلات خود را به صورت مسالمت آمیز حل کنند، در آینده نیز می توانند شهروندان مطلوبی برای اجتماع باشند.
این کودکان EQ یا هوش اجتماعی بالایی دارند و معمولا می توانند مدیریت و سرگروهیِ گروه های مختلف را در جامعه به عهده بگیرند‌.

چه سنی برای فرستادن بچه‎ها به مهدکودک مناسب است؟
یادگیری مفاهیم اولیه علوم، ریاضی و بخوانیم
در مهدهای کودک به صورت کاملا اولیه و تاحدودی غیر مستقیم، مفاهیم اولیه ریاضی، بخوانیم و علوم نیز آموزش داده می شود.
برای مثال کودکان را با تعداد کم یا زیاد، با مفاهیم اولیه شمردن و اعداد، اشکال هندسی و... آشنا می کنند. یا مفاهیمی مانند اب، باد، هوا، غذا، گیاهان و...را به صورت اولیه برای یادگیری درس علوم ارائه می کنند.
قصه گویی، اجرای نمایش، بیان محدود انواع آوا و حروف، سرود خوانی و..‌جزو فعالیت های زمینه ای برای یادگیری درس بخوانیم می باشند.
بعضی از مهدها به صورت ویژه و برخی به صورت محدود درباره مفاهیم دینی و قرآنی نیز فعالیت می کنند‌.
این ها تنها، بخشی از انواع آموزش در مهدهای کودک بود.
اما برخی از مهدکودک ها در کنار این فعالیت ها به ارائه سایر آموزش ها (مانند زبان، شنا، و....) نیز می پردازند.
در این میان، والدین می بایست علاوه بر پرداخت هزینه شهریه و هزینه سرویس هزینه‌های دیگری را نیز پرداخت کنند.
برخی از مهدهای کودک، در همان ابتدای سال تحصیلی فهرست بلندبالایی شامل انواع نوشت افزار، وسایل کمک آموزشی، کتاب و... را به والدین ارائه می کنند تا در جهت خریداری آن ها برآیند و همین باعث افزایش بیشتر هزینه ها می شود.
لزوم همسان سازی مارک ها در وسایل ونوشت افزار کودکان نیز از جمله نکاتی است که برخی از مهدکودک ها بدان توجه ویژه ای دارند! باید توجه داشت که با وسایل ساده تر هم می توان فرآیند آموزش را ادامه داد.
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: