افسردگي پس از زايمان، تعداد زيادي از مادران جديد را مبتلا ميكند. افسردگي را ميتوان از طرق دارويي و يا مشاورههاي حمايتي و يا درمانهاي شناختي - رفتاري تحت درمان قرار داد. همهي افرادي كه در سيستم خدمات سلامت مادر و نوزاد فعاليت ميكنند بايد ميزان تمايل و نياز مادر را براي روشهاي جلوگيري از بارداري پس از زايمان در آخرين سه ماههي بارداري ارزيابي كنند. انواع IUD و روشهاي هورموني، روشهاي بسيار موثر و بيخطر جلوگيري از بارداري هستند.
هدف اصلي مراقبتهاي پس از زايمان شناسايي مشكلات مادر و كودك در مرحلهي اول و همچنين تشويق شيردهي و كمك به خانواده جهت يك شروع موفق است. گر چه به صورت قراردادي، دورهي نفاس از يك ساعت پس از خروج جفت، تا شش هفته پس از آن تعريف ميشود ولي اغلب مشكلات رواني - اجتماعي و فيزيولوژيك مانند افسردگي پس از زايمان، شيردهي، حمايتهاي پس از زايمان، مشكلات جنسي، روشهاي جلوگيري از بارداري و اختلالات عملكرد مثانه و ركتوم ممكن است تا بيش از يك سال نيز پابرجا بماند. شواهد نشان ميدهد كه حمايتهاي پس از زايمان بسيار مهم و از اجزاء اساسي سيستم مراقبتي مادر و كودك است و اين مساله به خصوص در افرادي كه فاكتورهاي خطر دارند، ميبايست بسيار بيشتر جلب توجه نمايد.
افسردگي پس از زايمان
شيوع افسردگي پس از زايمان (PPD) حدود ۱۴ درصد تخمين زده ميشود و حتي در مادران جوانتري كه حمايت خانوادگي و اجتماعي مناسبي ندارند از اين رقم نيز بيشتر است. اگر مادر سابقهي اختلالات خلقي داشته باشد ميزان PPD ممكن است به ۱۰ تا ۴۰ درصد نيز برسد.
اختلالات خلقي پس از زايمان به طور كلي به سه دسته تقسيم ميشود:
۱- دلتنگيهاي پس از زايمان (maternal bues): كه شامل علائم گذراي افسردگي است كه اكثرا در طي ده روز پس از زايمان برطرف ميشود.
2- افسردگي پس از زايمان (Post Partum Depression)
۳- سايكوز پس از زايمان (Post Partum Psychosis): اين حالت نادر است و معمولا در طي دو هفته پس از زايمان رخ ميدهد كه از اورژانسهاي روانپزشكي ميباشد.
مطالعات مختلف اثرات روشهاي متفاوت را در درمان افسردگي پس از زايمان مورد بررسي قرار دادهاند. در گروهي از مطالعات اثر تكنيكهاي روان درماني به تنهايي در درمان افسردگي پس از زايمان نشان داده شدهاند و مشاورهي حمايتي، رفتار درماني، درمانهاي سايكوديناميك همگي موثر بودهاند. در آخرين بررسيها تاثير اسيدهاي چرب امگا3 مانند EPA و DHA، در افسردگي پس از زايمان نشان داده شده است و چنين نتيجهگيري شده كه هر چه ميزان مصرف و سطح خوني DHA پائينتر باشد ميزان شيوع افسردگي پس از زايمان افزايش مييابد.
جلوگيري از بارداري در هنگام شيردهي
در هر سال ميليونها زن در سراسر جهان نياز به روشهاي جلوگيري از بارداري پس از زايمان دارند. اين تصميمگيري در رابطه با زنان شيرده مشكلتر است چون هم نوع روش و هم زمان شروع روش جلوگيري ممكن است بر توليد شير و رشد نوزاد موثر باشد.
اثر ضدبارداري شيردهي
شيردهي به تنهايي داراي اثر پيشگيري از بارداري است و فاكتور مهمي در فاصلهگذاري بين تولدها و كنترل مواليد در كشورهاي در حال توسعه است. سطح بالاي هورمون پرولاكتين كه در هنگام شيردهي ترشح ميشود مانع از ترشح ضرباني هورمون آزادكننده گونادوتروپين از هيپوتالاموس و به دنبال آن تداخل در عملكرد محور هيپوتالاموس، هيپوفيز، تخمدان ميشود كه در نهايت باعث ممانعت از ترشح هورمون استروژن و جلوگيري از تخمكگذاري ميشود.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼