10206
کد: 115297
03 ارديبهشت 1397 - 23:21
گل مژه عبارت است از التهاب غدد چربی (سباسه) در لبه پلک.
گل مژه و یا هوردئولوم (stye=hordeolum):
گل مژه عبارت است از التهاب غدد چربی (سباسه) در لبه پلکها و ریشه مژه ها که بصورت یک آبسه کوچک تظاهر می یابد.

علت ایجاد گل مژه:
علت ایجاد آن عفونت باکتریایی استافیلاکوکی فولیکول مژه ها میباشد.

انواع گل مژه:
۱-گل مژه ی خارجی:یک التهاب چرکی در فولیکولهای پلک عفونی و غدد چربی میباشد. بصورت یک تورم حساس به لمس و قرمز (یک برجستگی کوچک ) در لبه پلک تظاهر می یابد. این گل مژه معمولا به سرعت  تخلیه  و چرک خود را خارج می سازد.

۲-گل مژه ی داخلی:بصورت یک التهاب قرمز و دردناک تظاهر می یابد. اما دیرتر بهبود می یابد، چراکه آبسه نمیتواند براحتی چرک خود را تخلیه کند. ممکن است دارای برجستگی ی کوچک قابل رویت نباشد. این گل مژه میتواند باعث تاری دید و سوزش چشم گردد.

علایم گل مژه:
۱-قرمزی، تورم و درد در پلک.

۲-حساسیت به نور.

۳-اندکی تاری دید.

۴-باز نشدن کامل پلک.

۵-یک برجستگی کوچک شبیه جوش.

۶-احساس وجود شن در چشم.

۷-اشک ریزش.

۸-یک نقطه ی زرد رنگ در مرکز گل مژه.

درمان گل مژه:
۱-اغلب گل مژه ها پس از چند روز به خودی خود تخلیه خواهند شد، اما روند تخلیه ی چرک گل مژه را میتوان با قرار دادن کمپرس گرم و مرطوب تسریع کرد.

۲-یک دستمال تمیز تا شده را درون آب داغ قرار دهید، سپس بیشتر آب آن را بگیرید و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و ۴ مرتبه در روز روی پلک درگیر قرار دهید.

۳-چنانچه گل مژه به خودی خود بهبود نیابد (پس از ۴-۳ روز)، باید با مراجعه به پزشک متخصص اقدام به شکافتن و تخلیه چرک آن کرد.

۴-میتوان از آنتی بیوتیک های چشمی به شکل پماد و قطره استفاده کرد.

نکته: گل مژه از لحاظ تکنیکی یک جوش است. بنابراین میتوان آن را با اعمال فشار ترکاند. اما از تخلیه آن خودداری کنید چراکه ممکن است باعث گسترش عفونت گردد.

نکته:از مالش پلکهای گل مژه زده خودداری کنید.

نکته:احتمال عود مجدد گل مژه وجود دارد.

نکته: گل مژه چندان مسری نیست اما بهتر است نکات بهداشتی (شستن دستها و چشمها) را رعایت کنید.

نکته:همه ی گل مژه ها از چرک(pus) پر شده و در نهایت شکافته و تخلیه میشوند.

نکته:گل مژه به قدرت بینایی آسیب نمیرساند.

نکته:عدم درمان گل مژه به گسترش عفونت منجر میشود.

چه هنگام باید به پزشک مراجعه کرد:
۱-وقتی گل مژه به خودی خود سرباز نکند و بهبود نیابد. (بیش از ۳ تا ۴ روز دوام یابد)

۲-احساس درد در چشم و یا ایجاد اختلال در دید.

۳-چنانچه بطور متوالی گل مژه مجددا عود کند.

چطور از گل مژه پیشگیری کنیم؟
۱-از تماس یافتن دستهای آلوده با چشمها و یا مالیدن چشمها با دست خودداری کنید.

۲-دستان خود را در طول روز بطور مرتب بشویید.

۳-چشمهای خود را هنگام استحمام با شامپو بچه ی ملایم شستشو دهید.

۴-از به اشتراک گذاشتن لوازم آرایشی چشم خودداری کنید. همچنین قبل از خواب حتما آرایش صورت خود را پاک کنید.

۵-چنانچه زیاد گل مژه میزنید: شامپو بچه ی ملایم را با آب گرم رقیق کرده و بوسیله یک گوش پاک کن ریشه مژه ها و پلک ها را هفته ای چند بار تمیز کنید تا میکروبها، چربی و سلولهای مرده ی اضافی پاک و زدوده  شوند.

۶-کسانی که از لنز تماسی استفاده میکنند بایستی بهداشت مربوط به گذاشتن و برداشتن لنزها را بخوبی رعایت کنند.

شالازیون (chalazion):
عبارت است از التهاب غدد چربی که بصورت یک کیست (یک توده متورم و برجسته ی بسیار ریز و یا به اندازه یک نخود فرنگی) در پلک (معمولا پلک فوقانی) تظاهر می یابد.

علت ایجاد شالازیون:
انسداد مجاری غدد میبومین(meibomain)(یکی از غدد تشکیل دهنده فیلم اشک) و التهاب این غدد که باعث تجمع مواد مترشح شده از آن میشود. علت پیدایش این عارضه عفونت باکتریایی نیست اما میتواند عفونی گردد.

علایم شالازیون:
۱-معمولا بدون درد است. (روزهای نخست ممکن است دردناک باشد)

۲-ممکن است پلک حساس به لمس باشد.

۳-حساسیت به نور.

۴-اشک ریزش.

۵-یک برجستگی سفت، گرد و بی درد در وسط پلک (که با مرور زمان اندازه آن کوچکتر و یا بزرگتر میشود)

نکته:چنانچه اندازه شالازیون بزرگ باشد به خاطر فشاری که به قرنیه وارد میسازد ممکن است ایجاد آستیگماتیسم و تاری دید کند.

راه درمان شالازیون:
۱-معمولا ظرف یکماه به خودی خود بهبود می یابد.

۲-قرار دادن کمپرس گرم مشابه درمان گل مژه.

۳-چنانچه اندازه شالازیون بزرگ باشد و در دید و زیبایی ایجاد مشکل کند، و یا پس از ۶ هفته بهبود نیابد، شالازیون توسط پزشک با یک جراحی ی سرپایی تحت بی حسی موضعی برداشته میشود. (و یا ممکن است استروئید داخل ضایعه تزریق گردد)

بلفاریت (blepharitis):
به التهاب گسترده و منتشر پلکها اطلاق میگردد. بلفاریت یک ضایعه ی مزمن پوستی محسوب میگردد.بلفاریت نیز به دو فرم قدامی وخلفی تقسیم بندی میگردد.

علایم بلفاریت:
۱-چشم قرمز و پر اشک.

۲-احساس وجود شن در چشم.

۳-خارش پلک ها و سوزش چشمها.

۴-پلک های قرمز و ملتهب.

۵-حساسیت به نور.

۶-اشک کف آلود.

۷-پوسته های روغنی در ریشه مژه ها و یا روی پلک (گاه همراه با زخم).

۸-ریختن مژه ها و یا رشد ناهنجار آنها (رویش در جهت غیر طبیعی)

۹-پوسته پوسته شدن پوست  اطراف چشم.

۱۰-خروج ترشحات چرکی از ریشه ی مژه های از دست رفته.

۱۱-چسبندگی پلک ها به یکدیگر هنگام برخاستن از خواب.

علل ایجاد بلفاریت:
۱-شوره سر و یا ابروها (درماتیت سبورئیک).

۲-عفونت باکتریایی (استافیلاکوک).

۳-عملکرد ناهنجار غدد چربی در پلک.

۴-آکنه روزاسه،اگزما،پسوریازیس.

۵-واکنش آلرژیک.

۶-عفونت با شپش.

۷-مواجهه با دود و بخارات تحریک زا .

نکته: دو عامل چربی (اضافی) و میکروب (استافیلوکوک) در ایجاد بلفاریت نقش دارند.

نکته: بلفاریت ممکن است به گل مژه، شالازیون، خشکی چشم، اشک ریزش چشم، التهاب ملتحمه و یا صدمه به قرنیه منجر گردد.

درمان بلفاریت:
۱-درمان عامل زمینه ای آن.

۲-رعایت اصول بهداشتی (نحوه پیشگیری از گل مژه).

۳-تجویز آنتی بیوتیک ها و استروئیدهای چشمی موضعی و یا سیستمیک.

۴-شستشوی مرتب چشمها با شامپو بچه روزی، به ویژه قبل از خواب و صبح هنگام برخاستن از خواب.

نکته: بلفاریت را میتوان کنترل کرد اما نمیتوان آن را بطور کامل درمان کرد. این عارضه معمولا به کرات مجددا عود میکند.

نکته: تا بهبودی ی کامل گل مژه، شالازیون و بلفاریت از آرایش کردن چشمها و استفاده از لنزهای تماسی جدا خودداری کنید.
منبع: مردمان
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: