علل فلج مغزی در نوزادان، نقش مادر چیست؟

فلج مغزی یک اصطلاح کلی برای ناهنجاری های حرکتی و وضعیتی دست و پا است که از صدمه به مغز در دوران بارداری یا در زمان تولد و یا در طول ۳ تا ۵ سال اول زندگی کودک ایجاد می شود.

فلج مغزی چیست؟
فلج مغزی توسط یک ناهنجاری و یا اختلال در رشد مغز ایجاد می شود. این اختلال معمولا قبل از تولد کودک رخ می دهد. برخی عوامل می توانند منجر به مشکل در رشد مغز شوند، از جمله:

عفونت های مادر در دوران بارداری مانند ابتلا به سرخجه، آبله مرغان، توکسوپلاسموز (عفونت انگلی موجود در مواد غذایی آلوده، خاک و مدفوع گربه) و سفلیس (عفونت باکتریایی مقاربتی) و ...
سکته مغزی جنین (اختلال در جریان خون رسانی به مغز در حال رشد)
عفونت های نوزادان که باعث التهاب در اطراف مغز می شود.
ضربه به سر در اثر تصادف یا افتادن

نارس به دنیا آمدن کودک یا وزن کمتر از 1.5 کیلوگرم در هنگام تولد

علایم فلج مغزی
علایم فلج مغزی شاید تا چند ماهگی کودک مشخص نشود. نخستین علایم عبارتند از:
سفتی دست و پاها هنگام بلند کردن کودک
خودداری از استفاده از یکی از دست ها
اشکالات تغذیه
ننشستن تا سن یک سالگی
در برخی کودکان عضلات یکی از دست و پاها یا بیشتر، سفت (منقبض) است که حرکات عادی را بسیار مشکل می سازد، این مشکل معمولا از 6 ماهگی به بعد شروع می شود. برخی کودکان نیز حرکات پیچشی نامنظم و غیر ارادی بدن دارند.

عوارض فلج مغزی
برخی از عوارض فلج مغزی عبارتند از:
اختلالات یادگیری از جمله کندی در یادگیری و ضعف هماهنگی عضلات گفتاری
ابتلا به صرع
اشکالات شنوایی و بینایی

مشکلات رفتاری که در اثر سرخوردگی کودک از معلولیت هایش یا فشار در خانواده یا نواقص خود مغز بروز می کند.

درمان فلج مغزی
هر چند فلج مغزی غیر قابل درمان است با بردباری و تحریک هر چه بیشتر ذهنی ممکن است کودک رو به بهتر شدن برود. ممکن است جهت تشخیص دقیق علت مشکلات، اسکن و آزمایش بر روی کودک صورت گیرد. گاهی تغییر شکل اندام در اثر انقباض عضلات، عمل جراحی را لازم می گرداند. کودکان مبتلا به فلج مغزی خفیف می توانند به مدارس عادی بروند و میانگین عمر نزدیک به حد عادی خواهند داشت. ولی در موارد حادتر نیاز به آموزش های خاص و کمک گرفتن از متخصص کار درمانی، گفتار درمانی، روانپزشک یا مددکار اجتماعی می باشد.