177
کد: 199182
23 ارديبهشت 1398 - 18:15
با توجه به آمار مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، زایمان زودرس هنوز علت اصلی مرگ نوزادان در سراسر جهان و همچنین یکی از دلایل اصلی اختلالات سیستم عصبی در کودکان به شمار میرود.

زایمان قبل از هفته 37 بارداری، زایمان زودرس نامیده میشه. بارداری طبیعی حدود 40 هفته باید طول بکشه.
حضور جنین در هفته های آخر در رحم جهت افزایش وزن سالم و توسعه کامل اندام های مختلف حیاتی، از جمله مغز و ریه بسیار مهم هست. به همین دلیل هست که نوزادان نارس ممکنه مشکلات پزشکی بیشتری داشته باشن و ممکنه به مدت طولانی در بیمارستان بمونن. اونها همچنین ممکنه مسائل مربوط به سلامت دراز مدت مثل ناتوانی در یادگیری یا ناتوانی های جسمی داشته باشن.
در گذشته، زایمان زودرس عامل اصلی مرگ نوزادان در جهان بوده. امروزه، کیفیت مراقبت از نوزادان بهبود یافته و همچنین میزان بقا نوزادان نارس بیشتر شده!
با توجه به آمار مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، زایمان زودرس هنوز علت اصلی مرگ نوزادان در سراسر جهان و همچنین یکی از دلایل اصلی اختلالات سیستم عصبی در کودکان به شمار میره.

عمده دلایل زایمان زودرس چیست؟
علت زایمان زودرس اغلب نمی تونه به درستی شناسایی بشه. با این حال، عوامل خاصی برای افزایش خطر زایمان زودرس توسط محققان تخمین زده میشه.
یک زن باردار با هر یک از شرایط زیر احتمال بیشتری داره که زایمان زودرس داشته باشه:
-دیابت
-بیماری قلبی
-بیماری کلیوی
-فشار خون بالا
عوامل مرتبط با بارداری مرتبط با زایمان زودرس عبارتند از:
-تغذیه بد قبل و در دوران بارداری
-سیگار کشیدن، استفاده از مواد مخدر غیر قانونی یا مصرف الکل بیش از حد در دوران بارداری
-عفونت های خاص مانند عفونت های دستگاه ادراری و غشای آمنیوتیک
-زایمان زودرس در بارداری قبلی
-رحم غیرطبیعی
-افتادن دهانه رحم ضعیف در اوایل بارداری
-زنان باردار نیز در صورتی که جوانتر از 17 سال یا بالاتر از 35 سال باشد، احتمال بیشتری برای زایمان زودرس داره

مشکلات سلامتی بالقوه در نوزادان نارس
نوزاد به دنیا اومده در زایمان زودرس، بیشتر احتمال داره مشکلات سلامتی در تمام زندگی داشته باشه. یک نوزاد نارس ممکنه پس از تولد این نشانه ها رو بروز بده:
-مشکلات تنفس
-وزن کم
-چربی کم بدن
-ناتوانی در حفظ دمای ثابت بدن
-فعالیت کمتر از حد نرمال
-مشکلات حرکت و هماهنگی
-مشکلات تغذیه
-پوست غیر طبیعی یا رنگ زرد
به طور کلی نوزادان نارس ممکنه با شرایط تهدید کننده زندگی متولد بشن. این می تونه شامل موارد زیر باشه:
-خونریزی مغزی
-خونریزی در ریه ها
-هیپوگلیسمی یا قند خون پایین
-سپسیس نوزاد که یک عفونت باکتریایی خون است
-پنومونی، عفونت و التهاب ریه ها
-یک سوراخ غیر فعال در رگ اصلی قلب
-کم خونی، کمبود گلبول قرمز برای حمل اکسیژن در تمام بدن
-سندروم تنفسی نوزاد، اختلال تنفسی ناشی از ریه های توسعه نیافته است
برخی از این مشکلات رو میشه با مراقبت های مناسب برای نوزادان حل کرد و دیگر بیماری ها رو شاید در بلند مدت باعث مشکلات جدی بشه!
پزشکان بعد از زایمان آزمایش های مختلفی در مورد نوزادان نارس انجام میدن. این آزمایش ها به کاهش خطر عوارض کمک می کنه. پزشکان همواره در طول مدت اقامت در بیمارستان، نوزادان رو تحت نظر قرار میدن.
تست های مشترک عبارتند از:
-اشعه ایکس قفسه سینه برای ارزیابی رشد قلب و ریه
-آزمایش خون برای تعیین میزان گلوکز، کلسیم و بیلی روبین
-تجزیه و تحلیل گاز خون برای تعیین سطوح اکسیژن خون

همه چیز درباره زایمان زودرس
پزشکان اغلب سعی می کنن از به دنیا اومدن زودتر از موعد نوزادان جلوگیری کنن و خوردن داروهای شیمیایی و گیاهی که باعث جلو افتادن زایمان میشه رو ممنوع اعلام میکنن.
اگر زایمان زودرس نتونه متوقف شه یا نوزاد نیاز به زایمان زودرس داشته باشه، پزشکان پس از زایمان برای مواجه با خطرات بالا آماده میشن. مادر ممکنه نیاز به رفتن به یک بیمارستان داشته باشه که یک واحد مراقبت ویژه نوزادان (NICU) در اون داشته باشه. این حالت اطمینان ایجاد میکنه که نوزاد پس از تولد مراقبت فوری دریافت می کنه.
در چند روز اول و هفته های اول زندگی نوزاد نارس، مراقبت های بیمارستانی بر حمایت از توسعه اندام های حیاتی تمرکز داره. نوزاد ممکنه در یک انکوباتور تحت کنترل دما نگهداری شه. تجهیزات مانیتورینگ میزان ضربان قلب، تنفس و میزان اکسیژن خون رو اندازه گیری می کنه. ممکنه چند هفته یا چند ماه این رود طول بکشه.
بسیاری از نوزادان نارس نمی تونن از طریق دهان غذا بخورن زیرا هنوز نمی تونن مکیدن و بلعیدن رو هماهنگ کنن. این نوزادان مواد مغذی حیاتی رو به صورت داخل وریدی یا با استفاده از یک لوله داخل دهان و به معده وارد می کنن. هنگامی که کودک به اندازه کافی قوی بشه، خوردن و بلعیدن شیر مادر یا شیشه شیر معمولا امکان پذیر میشه.
ممکنه اگه هنوز ریه هاشون به طور کامل تکمیل نشده باشه، به نوزادان نارس، اکسیژن وصل بشه. بسته به اینکه چطور نوزاد بتونه به تنهایی نفس بکشه یا نه، یکی از موارد زیر ممکنه برای رسوندن اکسیژن به نوزاد استفاده بشه:
-تهویه، دستگاهی است که پمپ هوا به داخل و خارج از ریه ها برده میشه
-فشار پیوندی مثبت هوایی، درمانی که از فشار هوا خفیف برای باز نگه داشتن راه هوایی استفاده می کنه
-هود اکسیژن، وسیله ای است که در بالای سر نوزاد قرار می گیره تا اکسیژن رو تامین کنه
به طور کلی، یک نوزاد نارس زمانی می تونه از بیمارستان مرخص بشه که شرایط زیر رو داشته باشه:
-تغذیه با شیر مادر یا شیشه شیر
-تنفس کامل بدون حمایت دستگاه
-ثابت موندن دما و وزن بدن

چشم انداز دراز مدت برای نوزادان نارس
نوزادان نارس اغلب نیاز به مراقبت ویژه دارن، به همین دلیل هم هست که معمولا زندگی خودشون رو در NICU آغاز می کنن. NICU محیطی رو فراهم می کنه که تنش رو به کودک محدود می کنه. همچنین گرما، تغذیه و حفاظت لازم برای رشد و توسعه مناسب فراهم اره.
با توجه به پیشرفت های اخیر در مراقبت از مادران و نوزادان، میزان بقای نوزادان نارس بهبود یافته و یه مطالعه منتشر شده توسط JAMA نشون میده که میزان بقای نوزادان متولد شده قبل از 28 هفتگی، که به شدت زودرس هستن، از 70 درصد در سال 1993 به 79 درصد در سال 2012 افزایش یافته است.
با این حال، همه نوزادان نارس در معرض عوارض طولانی مدت قرار دارن. مشکلات رشدی، پزشکی و رفتاری می تونهدر دوران کودکی ادامه پیدا کنه که بعضی از اونها حتی ممکنه باعث معلولیت دائمی بشه.
مشکلات طولانی مدت مرتبط با زایمان زودرس، عبارتند از:
-مشکلات شنوایی
-از دست دادن بینایی
-ناتوانی های یادگیری
-معلولیت های جسمی
-رشد تاخیر و هماهنگی ضعیف
والدین نوزادان نارس نیاز به توجه دقیق به پیشرفت شناختی و حرکتی فرزندشون دارن. این شامل دستیابی به مهارت های خاص مانند لبخند زدن، نشستن و پیاده روی می شه، همچینن برخی از نوزادان نارس ممکنه در دوران کودکی به گفتاردرمانی و یا فیزیوتراپی نیاز داشته باشن.

راه های جلوگیری از زایمان زودرس چیست؟
دریافت مراقبت های قبل از زایمان سریع و مناسب، احتمال شانس زایمان زودرس رو کاهش میده. سایر اقدامات پیشگیرانه مهم عبارتند از:
خوردن رژیم غذایی سالم قبل و حین بارداری. اطمینان حاصل کنید که مقدار زیادی از دانه های کامل، پروتئین ها، سبزیجات و میوه ها رو بخورید. مصرف اسید فولیک و مکمل های کلسیم هم بسیار توصیه می شه.
نوشیدن مقدار زیادی آب هر روز؛ مقدار توصیه شده هشت عدد در روز هست، اما اگه میخواهید ورزش کنید، باید بیشتر آب بخورید.
مصرف آسپرین روزانه از سه ماهه اول شروع می شه. اگه فشار خون بالا یا سابقه زایمان زودرس دارید، ممکنه پزشک شما هر روز 60 تا 80 میلیگرم آسپیرین براتون تجویز کنه.
سیگار، استفاده از مواد مخدر غیر قانونی یا مصرفبیش از حد داروهای تجویزی خاص ممکنه منجر به افزایش خطر ابتلا به نقایص خاصی و همچنین سقط جنین شه.
اگر شما در مورد داشتن زایمان زودرس نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید. پزشک ممکنه بتونه اقدامات پیشگیرانه دیگه ای رو هم به شما پیشنهاد بده که می تونه خطر ابتلا به زایمان زودرس رو کاهش بده.

منبع: مثبت سبز
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: