عبور هزینههای آیویاف از مرز ۷۰۰ میلیون تومان!
ناباروری به یکی از چالشهای مهم زوجهای جوان تبدیل شده و لقاح آزمایشگاهی (IVF) برای بسیاری آخرین امید فرزندآوری است.
هممیهن: ناباروری به یکی از چالشهای مهم زوجهای جوان تبدیل شده و لقاح آزمایشگاهی (IVF) برای بسیاری آخرین امید فرزندآوری است. با این حال، این روش که برای درمان ناباروری طراحی شده، امروز در برخی موارد برای اهدافی مانند تعیین جنسیت یا چندقلوزایی نیز استفاده میشود؛ موضوعی که هزینهها را به شکل چشمگیری افزایش میدهد.

هزینه یک سیکل معمول IVF در ایران، بسته به مرکز درمانی و داروها، حدود ۴۵ تا ۶۵ میلیون تومان است، اما موفقیت درمان به سن زن، کیفیت تخمک و اسپرم و عوامل پزشکی دیگر بستگی دارد و بسیاری از زوجها به دو یا چند سیکل درمان نیاز پیدا میکنند. هر بار تکرار، هزینههای دارو، جراحی برداشت تخمک و انتقال جنین را دوباره به خانواده تحمیل میکند.
در صورت درخواست تعیین جنسیت، از آزمایشهای ژنتیکی مانند PGD یا PGT-A استفاده میشود که با بررسی کروموزومهای جنین، امکان انتخاب جنین پسر یا دختر را فراهم میکند. این خدمات به دلیل نیاز به تجهیزات پیشرفته و آزمایشهای تخصصی، هزینه درمان را به حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان میرساند.

اگر زوجها علاوه بر تعیین جنسیت، خواهان دوقلوزایی باشند یا به دلیل سن بالا و کیفیت پایین جنینها به چندین سیکل درمان نیاز پیدا کنند، هزینهها با احتساب داروهای وارداتی، فریز و نگهداری جنین، آزمایشهای ژنتیکی و خدمات کلینیکهای خصوصی میتواند تا حدود ۷۰۰ میلیون تومان یا حتی بیشتر افزایش یابد.
در حالی که بیمههای پایه بخشی از هزینههای درمان ناباروری را در مراکز دولتی پوشش میدهند، هزینههای مربوط به تعیین جنسیت و خدمات ژنتیکی انتخابی تحت پوشش بیمه نیست و به طور کامل از سوی خانوادهها پرداخت میشود. به همین دلیل، انتخاب مرکز درمانی و پزشک باتجربه برای افزایش شانس موفقیت در همان سیکلهای نخست، اهمیت زیادی در کاهش هزینههای نهایی دارد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼