جنین فرعی که خود توانایی تامین غذا و اکسیژن مورد نیازش را ندارد، با کمک چیزی شبیه بند ناف به سیستم گردش خون جنین اصلی متصل شده و از این راه به حیات خود ادامه میدهد.
البته این بند ناف جنین فرعی با بند ناف واقعی تفاوتهایی دارد که مهم ترین آنها تعداد رگهای داخل آن است. به عبارتی بند ناف جنین فرعی فقط ۲ رگ دارد، در حالی که بند ناف طبیعی ۳ رگ دارد. همین موضوع باعث شد تا در تئوری دو قلو بودن دو جنین تو در تو تردید ایجاد شود.
البته معمولا جنین فرعی برای جنین اصلی مشکلی ایجاد نمیکند، مگر اینکه رشد کرده و به حدی بزرگ شود که به عنوان یک توده بتواند به سایر اعضای جنین اصلی فشار وارد کند.
بند ناف جنین فرعی فقط ۲ رگ دارد، در حالی که بند ناف طبیعی ۳ رگ دارد. همین موضوع باعث شد تا در تئوری دو قلو بودن دو جنین تو در تو تردید ایجاد شود.
در این موارد معمولا جنین فرعی در شکم، خصوصا پشت پرده صفاقی نوزاد قرار دارد، یعنی جنین فرعی لابهلای رودهها و احشای داخل شکم از طریق همان بند ناف ۲ رگه، به عروق صفاقی جنین اصلی متصل است.
تاکنون ۹۲ مورد جنین در جنین گزارش شده که آخرین آنها همین مورد در شیلی بود. اولین بار در سال ۱۸۰۶ میلادی چنین پدیدهای گزارش شد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼