این مطالعات از سوی پژوهشگران مرکز پزشکی دانشگاه روچستر انجام گرفته است و جزئیات آن در ماهنامه اورولوژی منتشر شده است.
در این تحقیق معلوم شد؛ موشهایی که با استفاده از مهندسی ژنتیک طوری متولد شدند که به این سرطان مبتلا شوند پس از بارداری هیچ اثری از تومورهای قابل شناسایی در آنها مشاهده نشد.
در مقایسه در مثانههای موشهای تغییر یافته و یا مادههایی که باردار نشده بودند، تومورهای سرطانی بزرگ در طول مطالعه مشاهده شد.
پژوهشگران میگویند: این اختلاف بسیار فاحش و قابل توجه است. این یافتهها حاکیست که برخی از جنبههای بارداری مانند هورمونها یا شیردهی میتوانند در محافظت از بدن در برابر سرطان مثانه نقش داشته باشند. این در حالی است که پژوهشگران پیش از این به ندرت چنین فاکتورهایی را به عنوان عوامل پیشگیری کننده سرطان مثانه در نظر میگرفتند.
در مطالعات قبلی، دانشمندان برای این که دریابند چرا زنان در برابر تومورهای مثانه مصونتر هستند در اکثر موارد روی فاکتورهای خطر زا در مردان متمرکز میشدند و در نتیجه به این نقطه رسیده بودند که دو عامل سیگار کشیدن و تماس با مواد شیمیایی خاص در محیط کار علت نسبت بیشتر بروز سرطان مثانه در مردان است. اما این فرضیه نتوانست توجیه کند که با وجودی که زنان هم سیگار میکشند و در محیط خارج از منزل کار میکنند چرا این تفاوت فاحش در نسبت ابتلا به سرطان مثانه بین زنان و مردان وجود دارد.
طبق محاسبات انجمن سرطان آمریکا، امسال سرطان مثانه در حدود ۵۱ هزار و ۲۳۰ مرد و ۱۷ هزار و ۵۸۰ زن در آمریکا تشخیص داده خواهد شد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼