سایر خبرهای خوب عبارتند از:
-حدود سه چهارم زنان معتقدند که شریکشان در دورانی که برای درمان ناباروری سپری می کرده اند، بسیار حامی و پشتیبان آنها بوده است.
-نود درصد از زنانی که درمانهای مربوط به ناباروری را پشت سر گذاشتند همچنان با همان شریک خود هستند. آنهایی که از هم جدا شدند گفتند که درمانشان دلیل اصلی جدایی شان نبوده است.
این نکات و اطلاعاتی که در اینجا ذکر شده به شما و شریکتان کمک میکند که تا ۹۰ درصد بتوانید رابطهتان را با هم حفظ کرده و بدون در نظر گرفتن نیاز به بچهدار شدن، نه تنها رابطه را سالم بلکه قویتر و محکمتر کنید.
از سرزنش خودداری کنید
خب، تشخیص داده شد که همسر شما به خاطر کم بودن تعداد اسپرمها، نابارور بوده یا آنکه اندومتروز شما یکی از لولههای رحمی را مسدود کرده است. یا عفونتی که شوهر شما در دوران دانشجوئی متحمل شده بر بسیاری از اسپرمهایش تأثیر گذاشته است. به راحتی میتوان تقصیر را گردن یکدیگر انداخته و با فریاد گفت: مقصر تویی! اما واقعیت این است که مهم نیست چه کسی در این بازی سرزنش نقش اصلی را دارد، باید بدانید که هر دو به یک اندازه مقصرید.آیا واقعا مهم است که تقصیرِ کار با کیست؟ بعد از تمام این مشکلات، باید بدانید که این مسئله چیزی است که شما کنترل زیادی روی آن نداشتهاید. شاید برای تغییر چند چیز کوچک که میشد زمانی کنترل کرد، دیگر دیر باشد مانند تلاش برای باردار شدن زمانی که جوانتر بودید. واقعیت همان چیزی است که امروز با آن روبرو هستید: بچهدار شدن برای هر دوی شما نسبت به بسیاری از زوجهای دیگر کار دشوارتری است.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼