راه درمان ترشحات واژن، پشت گوش نیاندازید
در گذشته، پنی سیلین داروی انتخابی برای درمان سوزاک بدون عارضه بود.
درمان ترشحات واژن وابسته به علت دقیق آن است. اهداف درمان باید شامل هر دو بهبود علائم و ریشه کن کردن عفونت باشد.
جدیدترین درمان های پزشکی ترشحات واژن
داروها به صورت خوراکی، تزریقی و موضعی ( قرص یا کرم واژینال ) برای درمان علل مختلفی از ترشحات واژن، بسته به نوع عفونت استفاده می شود.
تعدادی از داروها ممکن است در درمان واژینوز باکتریایی، از جمله مترونیدازول ( Flagyl )، تینیدازول (Tindamax) و کرم کلیندامایسین ( Cleocin ) باشد این داروها همچنین در درمان عفونت تریکومونایی موثر است.
تریکوموناس با مترونیدازول (Flagyl ) و یا تینیدازول ( Tindamax ) درمان می شود که از راه دهان در دوز واحد داده می شود. مهم این است که برای جلوگیری از عفونت مجدد شرکای جنسی در همان زمان درمان شوند.
در گذشته، پنی سیلین داروی انتخابی برای درمان سوزاک بدون عارضه بود. با این حال، گونه های جدیدی از سوزاک به آنتی بیوتیک های مختلف، از جمله پنی سیلین مقاوم شده اند و در نتیجه درمان سخت تر شده است. سوزاک ممکن است با تزریق سفتریاکسون (Rocephin ) به صورت داخل عضلانی یا با سفیکسیم خوراکی ( Suprax ) درمان شود. آنتی بیوتیک های دیگر نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.
کلامیدیا معمولا با آزیترومایسین خوراکی (Zithromax با Zmax ) و یا داکسی سایکیلین ( Vibramycin، Oracea، Adoxa، Atridox و غیره ) درمان می شود.
عفونت قارچی واژن را می توان با کرم های موضعی مانند بوتوکونازول (Gynazole 1)، کلوتریمازول ( Lotrimin)، میکونازول (Monistat 3 ، Monistat 5، Monistat 7، M-Zole Dual Pack، Micon 7 )، و تریکونازول (Terazol 3، Terazol 7)، نیستاتین (Mycostatin, bio-Statin, Nilstat) درمان کرد. این داروها به صورت قرص های داخل واژن نیز وجود دارد. داروهای خوراکی مانند فلوکونازول نیز می تواند در صورت لزوم مورد استفاده قرار گیرد.
مراقبت از خود در خانه
جدیدترین درمان های پزشکی ترشحات واژن
داروها به صورت خوراکی، تزریقی و موضعی ( قرص یا کرم واژینال ) برای درمان علل مختلفی از ترشحات واژن، بسته به نوع عفونت استفاده می شود.
تعدادی از داروها ممکن است در درمان واژینوز باکتریایی، از جمله مترونیدازول ( Flagyl )، تینیدازول (Tindamax) و کرم کلیندامایسین ( Cleocin ) باشد این داروها همچنین در درمان عفونت تریکومونایی موثر است.
تریکوموناس با مترونیدازول (Flagyl ) و یا تینیدازول ( Tindamax ) درمان می شود که از راه دهان در دوز واحد داده می شود. مهم این است که برای جلوگیری از عفونت مجدد شرکای جنسی در همان زمان درمان شوند.
در گذشته، پنی سیلین داروی انتخابی برای درمان سوزاک بدون عارضه بود. با این حال، گونه های جدیدی از سوزاک به آنتی بیوتیک های مختلف، از جمله پنی سیلین مقاوم شده اند و در نتیجه درمان سخت تر شده است. سوزاک ممکن است با تزریق سفتریاکسون (Rocephin ) به صورت داخل عضلانی یا با سفیکسیم خوراکی ( Suprax ) درمان شود. آنتی بیوتیک های دیگر نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.
کلامیدیا معمولا با آزیترومایسین خوراکی (Zithromax با Zmax ) و یا داکسی سایکیلین ( Vibramycin، Oracea، Adoxa، Atridox و غیره ) درمان می شود.
عفونت قارچی واژن را می توان با کرم های موضعی مانند بوتوکونازول (Gynazole 1)، کلوتریمازول ( Lotrimin)، میکونازول (Monistat 3 ، Monistat 5، Monistat 7، M-Zole Dual Pack، Micon 7 )، و تریکونازول (Terazol 3، Terazol 7)، نیستاتین (Mycostatin, bio-Statin, Nilstat) درمان کرد. این داروها به صورت قرص های داخل واژن نیز وجود دارد. داروهای خوراکی مانند فلوکونازول نیز می تواند در صورت لزوم مورد استفاده قرار گیرد.
مراقبت از خود در خانه
عفونت مخمر ممکن است در اثر استفاده بیش از حد از داروها باشد اما سایر علل ترشحات واژن نیاز به تجویز دارو دارند و مهم است که مقدار داروی توصیه شده توسط پزشک به طور کامل مصرف شود حتی اگر علائم بهبود یابد. برخی روش های پزشکی جایگزین، توصیه به دوش واژینال در درمان برخی از علل ترشحات واژن دارد.
با این حال، دوش واژینال توسط بسیاری از پزشکان توصیه نمی شود. بدن به خودی خود به طور طبیعی در حال پاکسازی کانال واژن می باشد و دوش واژینال می تواند مزاحم محیط زیست طبیعی مهبل ( واژن ) شده و به طور بالقوه منجر به التهاب و حتی بدتر شدن علائم بیماری شود.
کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان و بیشتر پزشکان توصیه می کنند که زنان از دوش واژینال اجتناب کنند مگر اینکه به طور خاص توسط یک دکتر تجویز شود.
منبع:
شفا آنلاین
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼