معصومه ینائیان متخصص مامایی افزایش فشار به پایین شکم، یبوست مزمن، چاقی مفرط حتی سرفه های مزمن و طولانی یا وجودنداشتن هورمون استروژن مخصوصا در دوران یائسگی باعث بروز این بیماری می شود.
ازعلائم بالینی این بیماری درد و فشار زیر شکم ،بی اختیاری ادرار،احساس فوریت در ادرار،تکرر ادرار،در موارد شدید با احتباس ادراری و درد ناشی از آن و آنوری(عدم تشکیل ادرار)،یبوست،اسهال،بی اختیاری مدفوع،کمر درد،پهلو درد،درد لگن،ناراحتی کلی لگن،دیس پارونی(درد موقع نزدیکی)،افزایش حجم خونریزی قاعدگی،خونریزی زیاد قاعدگی+لکه بینی است.
در غیر این صورت، گاهی آنقدر صدمه شدید خواهد بود که بافت عضلانی فلج میشود و جبران پذیر نیست و بافت کاملا از بین میرود. این عارضه با فیزیوتراپی کمی ترمیم میشود ولی برگشت پذیر نیست.
در برخی موارد نیز لازم است درمانهای نگهدارنده (منظور از درمانهای نگهدارنده تغییر سبک زندگی بیمار است که کاهش اضافه وزن و بهبود وضع تغذیه در این بین نقش مهمی دارند.) یا جراحی انجام شود. تقویت عضلات کف رحم در دوران بارداری و بعد از زایمان نیز تا حد زیادی جلوی بروز این مشکل را میگیرد.
درمان افتادگی رحم بسته به این است که چه ارگانی درگیر است . درمان صبر و انتظار و پایش بیمار در موارد درجات خفیف بیماری که بیمار فقط دارای افتادگی بدون علائم است ، بکار می رود.
در این مدت از بیمار دارای افتادگی رحم خواسته می شود که فیبر بیشتری در رژیم غذائی روزانه ( حدود ۲۰ گرم ) برای پیشگیری از یبوست مصرف کند و اگر دچار سرفه مزمن است آن را درمان کند .
بیمار دارای افتادگی رحم بایستی از بلند کردن اشیا سنگین و سیگار کشیدن خودداری کند. از کافئین ( موجود در قهوه و چای و نوشابه های گازدار ) پرهیز کند و اگر دارای اضافه وزن است ، سعی در کاهش وزن خود داشته باشد.
انجام ورزشهای تقویت کننده عضلات لگن یا کگل kegel که شامل انقباضات مکرر ( حداقل ۱۰ با در روز هر بار ۱۰ جلسه ) به مدت ۳ تا ۶ ماه در درمان درجات خفیف افتادگی رحم موثر بوده است. اگر هنوز پس از تغییر در نحوه زندگی فرد دارای علائم بود ، پزشک جراحی ترمیم سیستوسل - رکتوسل را توصیه می کند.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼