پرخاشگری در زندگی زناشویی، چه عواقبی دارد؟

پرسش: از زمانیکه خودمو میشناسم ادم پرخاشگر و عصبی و تند مزاج بوده ام سریع از کوره در میرم و صدایم بلند میشود و تا چند روز درگیری فکری در مورد کوچکترین اتفاقی که افتاده پیدا میکنم بطوری که روی زندگی زناشویی ام نیز اثر گذاشته ۲پسر دارم هشت ساله و دوساله دارم همیشه با انها نیز تند برخورد میکنم البته کتک نمیزنم اما عصبی ام کنند اینقدر داد میزنم که به گریه میافتند و بعد از کرده ی خودم پشیمون میشوم و عذاب وجدان ازارم میدهد احساس میکنم خیلی ضد و نقیض شدم چند شخصیتی شده ام بسیار حساس هستم بطوریکه اگر کوچکترین اخمی از کسی ببینم تا یک هفته ناراحت هستم لازم به ذکر است که من پرستار هستم و این مسله درمحیط کارم نیز نگرانم کرده بطوریکه همکاران من همیشه از دست من فراری هستند و این را از رفتارشان میتوانم حس کنم از هشت سال پیش به اینور داروهای زیادی را مصرف کرده ام که کارایی زیادی برایم نداشته اند و جدیدا حدود یکماه است که زولوفت به من داده شده حس میکنم درصد جزیی بهتر شده ام اما باز هم حساسیت و پرخاشگری را دارم کمکم کنید بخدا از زندگی ساقط شده ام.


پاسخ: حالاتی که از ان صحبت کردید به نوعی وسواس ذهنی شبیه است که به دلیل مراجعات مکرر به ذهن ، باعث می شود تا آستانه تحمل شما را پایین آورد . و در نتیجه به خشمگین شدم و عصبانیت های زیاد شما منجر گردد. و این در حالی است که شما دارای دو فرزند بوده و رد چند سال اینده به بلوغ نزدیک می شوند . لذا باید منتظر باشید تا آنها پسرانی عصبانی، و تندخو و سرکش بزرگ شوند .

برای اجتناب از این مسئله باید هرچه سریع تر برای درمان اقدام کنید . شما نیاز به درمان دارویی دارید و در کنار آن رفتار درمانی .

اگر یک ماه است که دارو مصرف می کنید باید تغییرات قابل ملاحظه ای داشته باشید در غیر این صورت باید گزارشی از خو دبرای پزشک ارائه دهید تا نسبت به دارو تصمیم جدیدی بگیرد .

اما برای تمرین های رفتاری : توصیه ما این است که در قدم اول موقعیت ها و آستانه ها را بشناسید . موقعیت ها شامل شناسایی شرایطی است که شما را عصبانی می کند . منطقی یا غیر منطقی
آستانه ها حالت ها و رفتارهایی را شامل یم شود که شما می دانید بروز و ادامه انها باعث خشم شدید در شما می شود .

با شناخت این دو آیتم باید از موقعیت دور شوید و ان را رها کنید . و یا اندکی قبل از رفتار کردن سکوت کنید .

راهکار بعد نهیب دادن است. اگر در مواقعی امکان دور شدن از دو آیتم بالا نبود و شما در شرایط عصبانیت قرار گرفتید حتما به خود هشدارهای مکرر بدهید .اگاهی در این مورد که اکنون همان موقعی است که باید حواسم را جمع کنم . باید خود را کنترل کنم. باید از موقعیت دور شوم . باید .... باعث می شود تا بتوانید به مرور مدیریت بیشتری بر رفتار و هیجان خود داشته باشید .

تنفس عمیق شکمی را دست کم نگیرید . این تنفس ها باعث می شود تا مغز از حالت هیجانی به حالتی منطقی دست پیدا کند .

بدانید و اگاه باشید که افکار وسواسی و تکرار شونده نوعی عادت هستند . اگر با روش هایی تمرین کنید که از تکرار و مرور انها در ذهن خودداری نمایید به تدریج ذهن را برای خروج از وسواس آماده می کنید . باید موضوع های فکری را زود به زود تغییر دهید . باید بی توجهی نسبت به مسایل را تمرین کنید . و بدانید که فکرکردن زیاد به مسایل راه حل منطقی نیست . بلکه با خسته کردن ذهن خشم و هیجان منفی را زیاد می کنید . یا باید نتیجه گیری کنید و یا آن را رها کنید .