کودکانی که اعتماد به نفس دارند، ظاهراً همیشه آماده لبخند زدن هستند و از زندگی لذت بیشتری میبرند. آنها واقعبین هستند و دید مثبتی به زندگی دارند. در عوض، کودکانی که اعتماد به نفس پایینی دارند، فوراً با تعارضها و اختلافات دچار نگرانی و ناامیدی میشوند؛ نسبت به خودشان دیدگاه منفی داشته و اغلب در یافتن راهحلی برای مشکلات، عملکرد ضعیفی دارند.
اعتماد به نفس مجموعهای از باورها و احساساتی است که هر فرد نسبت به خودش دارد؛ یعنی «فهم خود». مقوله اعتماد به نفس از نخستین سالهای زندگی هر فرد شروع میشود. وقتی که یک کودک نوپا تازه شروع به راه رفتن میکند، بارها و بارها به زمین میخورد؛ ولی هرگز دست از تلاش برنمیدارد تا نهایتاً موفق به راه رفتن میشود و به همین ترتیب اولین دیدگاهش راجع به تواناییهایش شکل میگیرد.
فعالیتهایی که کودکان را به کار گروهی تشویق کرده و حس همکاری را در آنها پرورش میدهد، به رشد اعتماد به نفس آنها نیز کمک میکند. اگر فکر میکنید که اعتماد به نفس کودکتان بسیار کم است و در آینده برایش مشکلساز میشود، بهتر است از یک متخصص کمک بگیرید.
مشاوران خانواده روی این مسأله کار و سعی میکنند با ریشهیابی تمام مواردی که احساس و باور منفی کودک را ایجاد کردهاند، نگرش او را نسبت به خود و دنیای پیرامونش تغییر داده و مثبت کنند...
ایجاد حس امنیت در محیط گرم خانوادگی
اعتماد به نفس در کودکان در حال رشد مرتباً در حال نوسان است؛ زیرا تحت تأثیر تجربیات و باورهای جدید آنها تغییر میکند. کودکانی که اعتماد به نفسشان کم است، تمایل به شرکت در کارهای گروهی و انجام کارهای جدید ندارند و در مورد خودشان همیشه منفی حرف میزنند: «من احمقم»، «من هیچوقت چیزی یاد نمیگیرم» و «هیچکس به من توجهی ندارد» آنها در ناکامیها تحمل کمتری از خود نشان میدهند، سریع منصرف میشوند و همه چیز را به شخص دیگری واگذار میکنند.
در مقابل، کودکانی که اعتماد به نفس سالم دارند، از تعامل با دیگران لذت میبرند، در اجتماع راحتترند، از فعالیتهای گروهی لذت میبرند، وقتی که تضادها اوج میگیرند، به راحتی راهحلی مییابند و بدون تحقیر و کوچک کردن خودشان و دیگران، ناخشنودی و شکایت و اعتراض خود را نشان میدهند.
مثلاً به جای آنکه بگویند: «من احمقم و چیزی را نمیفهمم» میگویند: «من این قسمت را متوجه نشدم» آنها نقاط قوت و ضعف خود را میشناسند و خود را با تمام نقاط قوت و ضعفشان قبول دارند. این کودکان غالباً خوشبین هم هستند. اما پدر و مادرها در این زمینه چه نقشی دارند و چگونه میتوانند اعتماد به نفس کودکشان را رشد دهند؟
کودکان به حرفها و گفتههای شما توجه بسیاری دارند
کودکان نسبت به الفاظ و کلماتی که پدر و مادرشان به کار میبرند، بسیار حساسند. به خاطر داشته باشید که کودکتان را نه فقط در هنگام موفقیت، بلکه تلاش خوب او را نیز تشویق و تقدیر کنید؛ اما در این کار صادق باشید و هرگز با اغراق و مبالغه باورهای غلط به آنها ندهید.
باورهای نادرست کودک خود را شناسایی کنید
بسیار مهم است که باورهای بیمعنی و غیرمنطقی کودکتان را در مورد خودش شناسایی کنید. حتی اگر این باورهای غیرعقلانی راجع به کامل بودن، جذابیت و تواناییهای او نیز باشد. به کودک خود کمک کنید تا در این زمینه به استانداردهای درستی برسد و در ارزیابی خود واقعبین باشد.
درک و احساس نادرست از خود میتواند کمکم در باورهای کودک ریشه بدواند و مثل حقیقت برایش جلوه کند. مثلاً کودکی که در مدرسه شاگرد بسیار خوبی است ولی در ریاضیات ضعیف است، میگوید: «من ریاضیات را نمیفهمم و شاگرد بدی هستم» این دیدگاه و طرز فکر نه تنها اشتباه است، بلکه باور غلطی است که در آینده زمینه شکستها و ناکامیها را برای کودک فراهم میآورد. بنابراین باید کودکان را تشویق کنیم تا واقعبین باشند.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼