پاسخ دکتر پرویز رزاقی، روانشناس خانواده و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس:
معمولا از ویژگی های خلقی بچه ها از زمانی که وارد دو سالگی می شوند، لجبازی به عنوان یک ویژگی خلقی شناخته می شود که بچه ها در ارتباط با دیگران از این ویژگی بهره می برند و ابراز وجود خودشان و گاهی حس استقلال طلبیشان را با رفتارهای لجبازی نشان می دهند. بنابراین شما باید این گونه رفتارها را جزوی از فرآیندهای رشدی آن ها تلقی کنید و نگران این حالت ها نباشید. بهتر است شما رفتار لجبازی فرزندتان را نادیده بگیرید و هیچ توجهی به آن رفتارها نداشته باشید. از گفتن عباراتی مثل تو چرا این جوری می کنی و این چه رفتاری است که تو انجام می دهی خودداری کنید. در مقابل افرادی که لجبازی می کند یا حاضر نیست بغل آن ها برود، هیچ گونه زور و فشاری وارد نکنید. به او نگویید برو، خاله و عمو هستند. در واقع به نوعی با نادیده گرفتن رفتار لجبازی، آن رفتار را خاموش کنید. قابل توجه است که به کار بردن این روش ها برای حل این مشکل در هر فرزند متفاوت است و ممکن است زمان های متفاوت و متعددی برای اصلاح رفتارشان وجود داشته باشد. ممکن است در یکی پنج ماه و در یکی یک سال زمان ببرد. صبوری، آرامش، عدم توجه به رفتارهای لجبازی فرزند از مواردی است که شما باید سرلوحه کار خود قرار دهید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼