مسلما وضعیت دوم برای کودک مناسبتر و بهتر است چرا که کودک قبل از شروع این دوره، آنها را بارها و بارها دیده است و تا حدود زیادی به آنها خو گرفته است بنابراین بودن در کنار آنها در طول روز برایش راحتتر از حضور فردی غریبه و ناآشناست. کسی که مسئولیت مراقبت و نگهداری از کودک در نبود والدینش را به عهده میگیرد، باید توانایی انجام اینکار را داشته باشد.
قرار است مراقبت و نگهداری از کودک در خانه چه کسی باشد؟
منزل خودتان را برای اینکار در نظر دارید یا منزل فامیلتان را؟ انتخاب این مورد کاملا وابسته به شرایط موجود است. برخی دوست دارند در منزل خودشان از کودک مراقبت کنند چرا که در آنجا احساس راحتی بیشتری میکنند و برخی توضیح میدهند این کار در منزل شما صورت گیرد چرا که در آنجا لباس و وسایل بیشتری در اختیار دارند. در مورد اینکه آیا میخواهید مبلغی را بابت اینکار به او پرداخت کنید و مدتزمانی که باید از کودک نگهداری کند، صحبت کنید، فامیل بودن دلیل بر آن نیست که به او بابت زحمتی که میکشد، پولی تعلق نگیرد.
اگر میخواستید فرزندتان را به یک غریبه بسپارید مسلما علاوه بر هزینهها، نگرانیهای بیشتری نیز داشتید، باید مدت زمان مربوط به پرستاری از کودک در هر روز مشخص شود. فراموش نکنید که هر کسی نیاز به زمان استراحت دارد پس باید به او نیز فرصتی دهید تا کمی استراحت کند و انرژی به دست آورد.
لیستی از بایدها و نبایدها را از همان ابتدا مشخص کنید
اگر نمیخواهید که کودکتان به پارک و یا حتی خارج از خانه رود، آن را بگویید. اگر پزشک متخصص فرزندتان تشخیص داده است که به دلیل حفظ سلامت دندانها، آب میوه به کودکتان داده نشود شما نیز آن را به فرد مورد اطمینان خود برای اینکار بگویید. خودتان نیز در این باره انعطافپذیری داشته باشید و سعی کنید انتظاراتی به جا و معقول از او داشته باشید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼