خطوط کمرنگ از یک سو ظرافت احساسات و معنویت را نشان می دهد و از سوی دیگر غالبا بیان کننده کمرویی، اضطراب و پریشانی است.
خطوط پر رنگ نشانه خشونت و گاهی واکنش در برابر ترس از ناتوانی، اضطراب و پریشانی است.
خطوط معمولی امنیت و سازگاری را نشان می دهد.
کشیدن آدمک کوچک که به طور معمول در گوشه کنار کاغذ ترسیم می شود به معنای کمرویی و چشم های درشت (دایره های بزرگ) که وسط آن ها نقطه گذاشته می شود بیانگر ترس کودک است. حذف خواهر یا برادر در نقاشی به معنای حسادت به آن ها است.
مفاهیم رنگ ها
رنگ های سیاه و تیره به معنی ترس، اضطراب و غمگینی و نا امیدی است.
رنگ خاکستری رنگی خنثی است و چیزی را بیان نمی کند.
رنگ قهوه ای به معنای مقابله با فشار والدین برای نظافت است.
بنفش به معنای تمایل به چیزهای مخالف و استفاده زیاد از آن نشانه اضطراب است.
رنگ آبی، صلح، آرامش و تسلیم و درون گرایی را بیان می کند.
سبز نشانه نیاز به جلب توجه و میل به محبوبیت، گرایش به ارتباط و پایداری و سرسختی است.
قرمز نیاز به حرکت و برون گرایی و عمل را نشان می دهد.
زرد نشانه شادی و خوش بینی و میل به مشارکت است.
استفاده از فضاهای صفحه نیز می تواند مفاهیم ویژه ای داشته باشد. استفاده از بالای صفحه به معنای آرمان گرایی و رویاپردازی است، استفاده از پایین صفحه به معنای افسردگی، استفاده از چپ بازگشت به کودکی (واپس روی) و استفاده از قسمت راست صفحه به معنای نگاه به آینده است.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼