اشتباهاتی که ترس کودک در شرایط جنگ را چند برابر میکند
اگر این روزها کودکتان با کوچکترین صدا میترسد، بدخواب شده یا بیشتر از قبل به آغوش شما نیاز دارد، احتمالا فقط به علت شرایط محیط نیست.
اگر این روزها کودکتان با کوچکترین صدا میترسد، بدخواب شده یا بیشتر از قبل به آغوش شما نیاز دارد، احتمالا فقط به علت شرایط محیط نیست.
در این مقاله، ۵ اشتباه رایج را بررسی میکنیم که خیلی از والدین ناخواسته آنها را انجام میدهند؛ و مهمتر از آن به این نکته میپردازیم که: «جایگزین درست هرکدام چیست.»
واقعیت این است که در شرایط جنگ و بحران، برخی رفتارهای ما (بدون آنکه بدانیم) میتواند ترس کودک را بیشتر کند.
چرا ترس کودک در شرایط جنگ بیشتر میشود؟
همانطور که میدانیم کودکان نسبت به افراد بزرگسال:
- تحلیل منطقی ندارند.
- اما احساسات را بسیار دقیق دریافت میکنند.
در نتیجه:
آنچه ما در ظاهر پنهان میکنیم، آنها از رفتار ما میفهمند.
۵ اشتباه رایج که ترس کودک را چند برابر میکند
اشتباه اول: «هیچچیز نگوییم تا نترسد»
خیلی از والدین فکر میکنند سکوت کردن بهتر است. اما در عمل چه اتفاقی میافتد؟
کودک:
- تکههایی از حرفها را میشنود.
- خودش داستان میسازد.
- و معمولا بدترین سناریو را تصور میکند.
راه درست:
به زبان ساده و کوتاه توضیح دهید. مثلا:«یه جاهایی آدمها با هم مشکل دارن، ولی ما مراقبیم و در امنیتیم»
اشتباه دوم: دیدن و شنیدن اخبار در حضور کودک
حتی اگر کودک مستقیم به تلویزیون نگاه نکند، لحن اخبار، تصاویر و واکنش شما را دریافت میکند.
نتیجه:
- اضطراب بدون درک
- ترس مبهم و مداوم
راه درست:
- اخبار را در زمان و فضای جداگانه دنبال کنید.
- جلوی کودکان درباره جزئیات صحبت نکنید.
اشتباه سوم: انکار احساس کودک (چیزی نیست، نترس)
وقتی کودک میگوید «میترسم» و شما سریع رد میکنید، کودک دو چیز یاد میگیرد:
- ترسم مهم نیست
- باید پنهانش کنم
همین مسئله باعث میشود اضطراب درونی او شدیدتر شود.
راه درست:
به احساسش اعتبار بدهید: «میفهمم ترسیدی»، «حق داری این حسو داشته باشی»، «من کنارت هستم»
اشتباه چهارم: نشان دادن اضطراب شدید خودمان در حضور کودک
کودک قبل از اینکه صدا یا اتفاق را تحلیل کند، صورت و واکنش شما را میبیند.
اگر شما؛ بترسید یا شوکه شوید یا با اضطراب واکنش بیش از حد نشان دهید. این پیام به کودک منتقل میشود که «خطر جدی است!»
راه درست:
لازم نیست نقش بازی کنید، اما:
- واکنشتان را کنترل کنید.
- در هنگام بروز صداهای ناهنجار، با نگاهی آرام و امن کودک خود را بنگرید.
- با لحن آرام به سوالات او پاسخ دهید.
اشتباه پنجم: بههم زدن کامل روتین کودک
در شرایط بحران، خیلی از خانوادهها:
- برنامه قبل از خواب کودک را رها میکنند.
- زمان غذای کودک تغییر میکند.
- فعالیتهای مورد علاقه کودک مانند بازی با والدین حذف و یا بسیار محدود میشود.
بهم خوردن این روتین برای کودک، یعنی: «هیچ چیز قابل پیشبینی نیست» و این خود بزرگترین عامل اضطراب است.
راه درست:
حتی یک روتین ساده را حفظ کنید:
- ساعت خواب
- زمان غذا
- یک فعالیت تکرارشونده
یک نکته مهم که خیلیها نمیدانند:
در شرایط جنگ، بیشترین چیزی که کودک را آرام میکند؛ توضیح کامل و یا کنترل کامل شرایط نیست، بلکه «حس امنیت از طرف والد» است که کودک را آرام نگه میدارد.
اگر این اشتباهات را انجام دادهایم، دیر شده؟
نه!
سیستم عصبی کودک:
- بسیار انعطافپذیر است و بهسرعت به رفتارهای جدید پاسخ میدهد. با اصلاح رفتارها، میتوان در مدت کوتاهی اضطراب کودک را کاهش داد و احساس امنیت را به او بازگرداند.
نشانههایی که نشان میدهد کودک تحت استرس است.
- بدخوابی
- چسبیدن بیش از حد به مادر یا پدر
- گریههای بیشتر
- حساسیت غیر طبیعی به صدا
اگرچه این نشانهها در این شرایط طبیعی هستند، اما به همراهی صبورانه شما نیاز دارد.
خوب است بدانیم توضیح دادن به کودکان درباره جنگ، اگر درست و ساده انجام شود، نهتنها ترس را بیشتر نمیکند، بلکه آن را تا حد قابل توجهی قابل درک نموده و کاهش میدهد.
همچنین یادمان باشد در شرایط بحرانی و جنگ، کودکان بسیار آسیبپذیر هستند. ما هرگز نمیتوانیم تمام اتفاقات بیرون را کنترل کنیم، اما روی تنها چیزی که میتوان تسلط کامل پیدا کرد، واکنش خودمان است.
و همین موضوع، بزرگترین تأثیر را در احساس امنیت کودک و سلامت روان او خواهد داشت.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼