بازی کودک با آلت تناسلی اش

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: دو تا پسر دارم که دوقلو هستند و ۵ سال و نیمه. یکی از آنها مدتی است که دیگر شب اداری ندارد ولی دیگری هنوزهم بعضی از شب ها ادرار می کند. می خواستم ببینم لازم است موضوع را پیگیری کنم یا اینکه خود به خود و در سنین بالاتر برطرف می شود؟ سوال دومم این است که یکی از آنها بعضی مواقع با آلت تناسلیش بازی می کند. یکی دو بار هم دیدم که خودش را به دیوار می کشد. به او گفتم که اگه دست بزند یا بازی کند یک کرم داخلش تولید می شود. بعضی از سایت های روانشناسی را مطالعه کردم اما جواب قانع کننده ای دریافت نکردم. حالا چطوری باید با بچه برخورد کنم آیا این نشانه ها، علامت بلوغ زودرس است؟

پاسخ دکتر پروین ناظمی، روانشناس و مدرس دانشگاه علمی کاربردی:
در خصوص سوال اول و مساله شب ادراری ما ابتدا باید از نظر جسمانی این مساله را بررسی کنیم و ببینیم شدت و زمانش چقدر است. اگر متخصص کلیه و مجاری ادرار تشخیص داد که مشکل شب ادراری ارتباطی به مساله جسمانی ندارد، آن موقع است که باید موضوع را به لحاظ روانی مورد بررسی قرار دهیم. این طور هم که فکر کنیم این مساله خود به خود برطرف می شود، درست نیست. این مساله یا بعد روانی دارد یا جسمی. یک علت آن می تواند این باشد که مادر آداب دستشویی رفتن را به فرزندش آموزش نداده است. علت دیگر آن، این است که ممکن است جو خانواده، آرام نبوده و تشنج در آن حاکم باشد که این مساله بسیار روی شب ادراری فرزند تاثیر دارد. در هر صورت ما توصیه می کنیم ایشان حتما در مورد فرزندشان با یک مشاور صحبت کنند. اما تا آن زمان به هیچ عنوان از توهین، تحقیر، یا تهدید برای جلوگیری از این کار استفاده نکنند. در مورد پسری که با آلت تناسلی اش بازی می کند، این مساله در بعضی از بچه ها از سن دو سالگی، یا سه سال یا پنج ساله یا حتی در هفت سالگی خودش را نشان می دهد. اما مهمترین نکته این است که پدر ومادرها در زمان برخورد با آن به هیچ وجه رفتار خشن از خود نشان ندهند. چون بیشتر دچار مشکل می شوند. بروز این رفتار در بچه ها طبیعی است. به هیچ عنوان با حالت دعوا کردن جلوی بچه را نگیرند و اگر این طور برخورد کنند ممکن است بچه در آینده در ارتباط با دیگران دچار مشکل شود. ما برای حل این مساله دو راه پرت کردن حواس و جایگزین کردن را پیشنهاد می کنیم. به هیچ عنوان مادر اجازه ندهد فرزندش بیکار باشد و تنها باشد. او را به پارک ببرد و در بازی کردن با او سهیم شود. اگر مادر این مساله را می بیند به او بگوید که برویم بازی اما اصلا رفتار خشنی از خود نشان ندهد و بچه فکر نکند پدر و مادر روی رفتار او حساس شده اند. چون بچه ها به سرعت متوجه این موضوع می شوند. اگر بچه در اتاق است و تنها است به اتاق او برود و بگوید من آمدم مهمانی. به نحوی نگذارد بچه تنها باشد و حواس او را پرت کند.