پاسخ دکتر پروین ناظمی، روانشناس و مدرس دانشگاه علمی کاربردی:
این موضوع را باید از ابعاد مختلفی مورد بررسی قرار داد و اصلا بحث پررو بازی در آوردن بچه این جا مطرح نیست. آیا چون تنهاست؟ یا برنامه ای ندارد؟ یا امکاناتی در اختیارش نیست؟ یا برنامه کامپیوتری در خانه ندارد این رفتارها را نشان می دهد؟ به هر حال مساله ای وجود دارد که این بچه این واکنش را از خود نشان می دهد. این بچه در حضور پدر و مادرش می ترسد. اما جلوی بقیه چون کسی هست که واسطه شود این رفتار را بروز می دهد. ترسی که ما از آن صحبت می کنیم ترسی است به معنای ترس نیست و ناشی از عدم احساس امنیت است. آن ترس از عدم احساس امنیت است که باعث می شود دو واکنش متفاوت از خود نشان دهد. بچه این طور فکر می کند که مامان یا بابا دوستم ندارد؟ اگر مامان از دست من ناراحت شود پس من تنها هستم و دیگر کسی کاری به کارم ندارد. اما زمانی که در جمع قرار دارد شاد است و شروع می کند به داد و بیداد کردن. این مساله حتی می تواند به تنهایی او در خانه نیز ارتباط داشته باشد. اما در حضور دیگران در شرایط ایمنی قرار دارد. این بچه نمی تواند آن روابط اجتماعی درست را داشته باشد و در حالی که نیاز به آموزش دارد. در نتیجه این بچه هشت ساله چون بلد نیست خودش را نشان بدهد و راه دیگری هم بلد نیست با استفاده از این راه ها از خود واکنش نشان می دهد. در واقع دیگران یعنی پدر بزرگ، مادر بزرگ و عمه و خاله و دایی را به شکل مدافع خود در برابر پدر و مادرش می بیند. بنابراین بهتر است پدر و مادر روی نوع ارتباطی که با فرزند خود دارند توجه کنند. در هر صورت توصیه ما به این مادر این است که ارتباط بیشتری با فرزند خود داشته و شاد باشند. زمانی را به او اختصاص بدهند و او را به بیرون ببرند یا با هم بازی کنند.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼