این غذاها را به کودکتان ندهید(۳)
حساسیت غذایی به سیستم ایمنی بدن مربوط نمیشود. اگر کودک شما به حساسیت غذایی دچار شده باشد، بدین معناست که در هضم نوع خاصی از غذا مشکل دارد.
نی نی سایت : متخصص آلرژی سؤالات مفصلی راجع به نشانههایی که کودک از خود بروز میدهد خواهد پرسید. سپس ممکن است آزمایش آلرژی پوستی یا آزمایش خون را انجام دهد تا مشخص شود که این نشانهها مربوط به واکنش سیستم ایمنی بدن (آلرژی) هستند یا خیر.
اگر آزمایش پوست موجب ایجاد کهیر بر روی پوست شود یا آزمایش خون نشان دهد که کودک شما آنتیبادیهای IgE را برای غذا دارد، آنگاه احتمال آن وجود دارد که کودک نسبت به آن غذای خاص آلرژی داشته باشد. اگر نتیجه آزمایشها منفی باشد، نشانههای کودک شما احتمالا مربوط به آلرژی غذایی نیستند، هرچند ممکن است ناشی از حساسیت غذایی باشند.
در این مرحله، ممکن است شما را به یک متخصص بیماریهای گوارشی معرفی کنند تا علت حساسیت غذایی را مشخص نماید یا دلیلهای دیگری که ممکن است برای نشانههای کودک شما وجود داشته باشند را بررسی کند.
آیا میتوان آلرژیهای غذایی را درمان کرد؟
دارویی وجود ندارد که مانع از واکنشهای آلرژیک نسبت به غذا شده یا آنها را درمان کند و واکسنهای آلرژی که برای تب بهاره استفاده میشوند نیز برای آلرژیهای غذایی جواب نمیدهند. کلید پیشگیری از بروز واکنش آلرژیک، اجتناب شدید از آن غذای خاص است.
اما اجتناب از یک غذای خاص، غالبا به آن سادگی که تصور میشود نیست. غذاها ممکن است در جاهایی که احتمال نمیرود وجود داشته باشند و حتی اندکی از یک ماده ممکن است برای بروز یک واکنش حاد کافی باشد. اکثر کسانی که واکنش حاد داشتهاند، غذایی را خوردهاند که فکر میکردهاند ایمن و بیخطر است. شما باید به دقت برچسبهای مواد غذایی را بخوانید، بدانید که باید از کدام مواد غذایی اجتناب کنید و در منوی رستورانها نیز در مورد مواد موجود در هر غذا سوال کنید.
اگر مشخص شد که کودک شما به آلرژی غذایی مبتلاست، باید در مورد همه کارهایی که میتوانید برایش انجام دهید، اطلاعاتی کسب کنید؛ از جمله اینکه دقیقا باید از چه غذاهایی اجتناب کند، چگونه برچسبهای مواد غذایی را بخواند و چگونه علامتهای اولیه یک واکنش آلرژیک را شناسایی نماید. با راهنمایی و همکاری پزشک کودک، یک برنامه مشخص برای زمانی که کودک به واکنش آلرژیک دچار میشود طراحی نمایید. اپی نفرین را در دسترس خود داشته باشید و نحوه استفاده از آن را یاد بگیرید.
اطمینان حاصل کنید که همه کسانی که مسؤول نگهداری و مراقبت از کودک هستند (پرستار کودک، اقوام، مربی و معلمان مهد و مدرسه )، درباره آلرژی کودک و اینکه چه خوراکیهایی را نباید به او بدهند، اطلاع دارند.
حساسیت غذایی چیست و چه تفاوتی با آلرژی غذایی دارد؟
اکثر این واکنشها ماهیت آلرژیک ندارند. معمولترین نوعِ واکنش غذایی منفی، حساسیت غذایی است.
حساسیت غذایی به سیستم ایمنی بدن مربوط نمیشود. اگر کودک شما به حساسیت غذایی دچار شده باشد، بدین معناست که در هضم نوع خاصی از غذا مشکل دارد. شما ممکن است متوجه شوید که او هر بار که آن غذای خاص را میخورد یا مینوشد، نشانههای سوءهاضمه غذا (مانند باد شکم، نفخ یا اسهال) او را به زحمت میاندازند.
مرسومترین نوع حساسیت غذایی، حساسیت به لاکتوز است. کسانی که به این حساسیت دچار باشند، آنزیم لازم جهت هضم شکر موجود در شیر گاو و سایر فرآوردههای لبنی را ندارند.
اگر آزمایش پوست موجب ایجاد کهیر بر روی پوست شود یا آزمایش خون نشان دهد که کودک شما آنتیبادیهای IgE را برای غذا دارد، آنگاه احتمال آن وجود دارد که کودک نسبت به آن غذای خاص آلرژی داشته باشد. اگر نتیجه آزمایشها منفی باشد، نشانههای کودک شما احتمالا مربوط به آلرژی غذایی نیستند، هرچند ممکن است ناشی از حساسیت غذایی باشند.
در این مرحله، ممکن است شما را به یک متخصص بیماریهای گوارشی معرفی کنند تا علت حساسیت غذایی را مشخص نماید یا دلیلهای دیگری که ممکن است برای نشانههای کودک شما وجود داشته باشند را بررسی کند.
آیا میتوان آلرژیهای غذایی را درمان کرد؟
دارویی وجود ندارد که مانع از واکنشهای آلرژیک نسبت به غذا شده یا آنها را درمان کند و واکسنهای آلرژی که برای تب بهاره استفاده میشوند نیز برای آلرژیهای غذایی جواب نمیدهند. کلید پیشگیری از بروز واکنش آلرژیک، اجتناب شدید از آن غذای خاص است.
اما اجتناب از یک غذای خاص، غالبا به آن سادگی که تصور میشود نیست. غذاها ممکن است در جاهایی که احتمال نمیرود وجود داشته باشند و حتی اندکی از یک ماده ممکن است برای بروز یک واکنش حاد کافی باشد. اکثر کسانی که واکنش حاد داشتهاند، غذایی را خوردهاند که فکر میکردهاند ایمن و بیخطر است. شما باید به دقت برچسبهای مواد غذایی را بخوانید، بدانید که باید از کدام مواد غذایی اجتناب کنید و در منوی رستورانها نیز در مورد مواد موجود در هر غذا سوال کنید.
اگر مشخص شد که کودک شما به آلرژی غذایی مبتلاست، باید در مورد همه کارهایی که میتوانید برایش انجام دهید، اطلاعاتی کسب کنید؛ از جمله اینکه دقیقا باید از چه غذاهایی اجتناب کند، چگونه برچسبهای مواد غذایی را بخواند و چگونه علامتهای اولیه یک واکنش آلرژیک را شناسایی نماید. با راهنمایی و همکاری پزشک کودک، یک برنامه مشخص برای زمانی که کودک به واکنش آلرژیک دچار میشود طراحی نمایید. اپی نفرین را در دسترس خود داشته باشید و نحوه استفاده از آن را یاد بگیرید.
اطمینان حاصل کنید که همه کسانی که مسؤول نگهداری و مراقبت از کودک هستند (پرستار کودک، اقوام، مربی و معلمان مهد و مدرسه )، درباره آلرژی کودک و اینکه چه خوراکیهایی را نباید به او بدهند، اطلاع دارند.
حساسیت غذایی چیست و چه تفاوتی با آلرژی غذایی دارد؟
اکثر این واکنشها ماهیت آلرژیک ندارند. معمولترین نوعِ واکنش غذایی منفی، حساسیت غذایی است.
حساسیت غذایی به سیستم ایمنی بدن مربوط نمیشود. اگر کودک شما به حساسیت غذایی دچار شده باشد، بدین معناست که در هضم نوع خاصی از غذا مشکل دارد. شما ممکن است متوجه شوید که او هر بار که آن غذای خاص را میخورد یا مینوشد، نشانههای سوءهاضمه غذا (مانند باد شکم، نفخ یا اسهال) او را به زحمت میاندازند.
مرسومترین نوع حساسیت غذایی، حساسیت به لاکتوز است. کسانی که به این حساسیت دچار باشند، آنزیم لازم جهت هضم شکر موجود در شیر گاو و سایر فرآوردههای لبنی را ندارند.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼