رفتار کودک در مهمانی، چرا تغییر می‌کند؟

پرسش: کارمند هستم و یک پسر 3 ساله دارم که بر اساس مطالعاتی که هم در سایت شما و منابع دیگر داشتم به نظر خودم کمی پرخاشگر است. گاهی اوقات من و پدرش را به قدری اذیت می کند که مجبور می شم یا دعوایش کنم و یا تنبیه البته نه خیلی شدید در حد یک سیلی و نه محکم به او بزنم البته بعد سریع پیشش می رم بغلش می کنم با هم دوست می شویم و محبت می کنیم. ولی مشکل اصلی فرزندم این است که وقتی با خود ما تنهاست رفتار بسیار معقول تری دارد ولی وای به روزی که یک مهمان یا فرد غریبه ای به منزل ما بیاید و یا مهمان برویم وضعیت خیلی بدتر می شود اما گاهی هم پیش می آید که اصلا اتفاهی نمی افتد و پسر بسیار خوبی است.

پاسخ: شیطنت بچه ها چیز بدی نیست. در حقیقت در این سن و سال انتظار می رود یک کودک سالم شیطنت داشته باشد. اما اجازه بی ادبی ندارد. در این زمینه شما باید قاطع و محکم با او برخورد کنید. هم قدش شوید. به چشم هایش نگاه کنید و مثلا محکم به او بگویید حق ندارد موقع بازی جیغ بزند و مزاحم دیگران شود.

رفتار مقتدرانه معنیش برخورد قاطع و محکم است، نه اینکه بخواهید خودتان جیغ بزنید و پرخاش فیزیکی کنید. آن وقت چه طور می خواهید فرزندتان حد و مرزها را نگهدارد؟ اینکه در برخورد قاطع، آنقدر احساس گناه نمی کنید و مجبور نیستید، محبت بی جا کنید. قبل از رفتن به میهمانی و آمدن میهمان ، برای فرزندتان انتظاراتی که هست را به شکل جملات کوتاه بیان کنید. اما این انتظارات واقعا باید متناسب با سنش باشد و شما بیش از سن و سالش از او نخواهید.