تربیت دینی در کودکان، تحمیل نکنید!

پرسش: دختر پنج ساله ای دارم که بسیار ریز بین است. چند روز پیش از قول خواهرزاده ام نقل می کرد که مامان مریم می گه اگه بزرگ شم نمی خوام دین اسلام داشته باشم می خوام آزاد باشم و لباسای کوتاه بپوشم و... .من نمی دونم باید بگم اون اشتباه می کنه و ... و یا عقاید خودم رو براش بگم. وقتی از اطرافیان مخصوصا در مسایل اعتقادی الگوی نا مناسب می گیرد چه باید کرد؟ اجازه دارم از دین برایش صحبت کنم؟

پاسخ: اول یادتان باشد کودک شما از دین بسیار محدود درک دارد و بسیاری از موضوعات را نمیبایست در حضور بچه عنوان نمود . گاهی این موضوعات لطمه شدید به روح و روان کودک می زند .مثلا کودک در این سن تعبیر بسیار ناقصی از مرگ و زندگی پس از مرگ دارد و همین موضوع اگر با احتیاط بیان نشود، سبب اضطراب در کودک می شود.

در مورد باورهای دینی در این سن سعی کنید بیشتر او را با حضور و وجود خدا در زندگی آشنا کنید . خود این موضوع سبب آرامش در کودک می شود. دراین حد که او بداند، به جز والدین خداوند نیز او را دوست دارد .حتی بیشتر از مادر و پدر . اینکه او همیشه همراه ما هست و خوشحال می شود از اینکه ما کارهای خوب انجام بدهیم. همه این ها یک حس خوب را به کودک منتقل می کند که موجودی با قدرت همیشه همراهش هست و همین موضوع تا حدود زیادی به او آرامش می دهد.

اگر شما درست به کودکتان مفهوم وجود خدا و حتی نبوت را منتقل کنید و آن ها را عواملی برای ایجاد ارامش و امنیت در زندگی بشر معرفی کنید، مطمئن باشید کودک شما هم دین زده نمی شود، هم اینکه باورهایش برایش آنقدر اطمینان بخش هست که در مقابل اعتقادات دیگران به سادگی تحت تاثیر قرار نمی گیرد.

توصیه می کنم در این رابطه کتاب کلیدهای آموختن به کودکان درباره خدا را حتما مطالعه نمایید.
عنوان اصلی: Keys to teaching children about God
نویسنده: ایربس یاب،
مترجم: مسعود حاجی زاده،
ناشر: کتاب های دانه صابرین