حرف زدن کودک، چرا اینقدر دیر شده؟

پرسش: من نیمی از روز را از کودک یکی از بستگان مراقبت می کنم. این کودک دختری دو ساله است. بسیار پر تحرک و شیطان است. هنوز اصلا نمی تواند حرف بزند. کارهای خطرناک می کند. اشیا را پرت می کند ظروف را می شکند. خوب غذا نمی خورد. وقتی درخواست غذا می کند و غذا جلویش گذاشته می شود با آن بازی می کند و آن را نمی خورد. دوست دارد همه جا را به هم بریزد. هرکاری که می‌داند من دوست ندارم با جسارت تمام انجام می دهد.

وقتی به کسی نزدیک می شود او را می بوسد و بعدش محکم می زند یا نیشگون می گیرد. حتی برادرش را هم که یک نوزاد سه ماهه است خیلی می زند. کلا رفتار های عجیب و عصبی کننده ای دارد. چطوری باید با او رفتار کنم؟ اگر به عنوان تنبیه دو سه دقیقه او را در اتاق حبس کنم درست است؟ برای اینکه مودب بار بیاید و احترام به قوانین و بزرگتر ها را یاد بگیرد باید چه کار کنم؟

پاسخ: دوست خوبم با توجه به این که این کودک در سن دو سالگی قادر به حرف زدن نیست باید حتما او را به روان پزشک کودکان ارجاع دهید تا علت را جویا شود. یکی از علل رفتاری در این کودکان بیش فعالی است. علائم رفتاری او می تواند چنین گمانی را در او شکل دهد.

در مورد این کودکان باید بیشتر از روش های تشویقی استفاده کنید. استفاده از روش های تنبیهی اگر چه گاهی لازم است اما لجبازی و مقاومت کودک را افزایش می دهد. رفتارهای مثبت او را تشویق کنید تا افزایش یابد. مثلا اگر در یک برخورد با برادرش از نوازش و یا رفتاری آرام استفاده کرد مشوق او باشید.

روش دیگر استفاده از قصه درمانی است. کودکان با شخصیت های قصه ها هم ذات پنداری می کنند. لذا هر مفهومی و هر آموزش را می توانید در قصه جای دهید و به او منتقل کنید. اگر می خواهید احترام را برجسته و خوب جلوه دهید از شخصیتی در قصه استفاده کنید که به بزرگترها احترام می گذارد و مورد محبت و علاقه همه قرار می گیرد.

سعی کنید در مواقع لجبازی با بی اعتنایی این لجبازی را خاتمه دهید. مخالفت های خود را غیر مستقیم انتقال دهید. مثلا با زبان بازی و شوخی، با حواس پرت کردن، با استفاده از صحبت و دلیل، و...

حتی الامکان وسایل خطرناک را از دسترسش دور کنید تا مجبور نباشید به او امر و نهی کنید و یا مخالفت داشته باشید. از تنبیه بدنی بپرهیزید. همواره با احترام او را خطاب قرار دهید. تا احترام را فرابگیرد.