چرا بچه ها پرخاشگر می شوند؟

پرسش: متأهل و دارای پسری ۲/۵ ساله و دختری ۴ ماهه هستم. همسرم فوق لیسانس و ساکن تهران هستیم. وضعیت اقتصادی تقریباً متوسطی داریم. همسرم دچار بیماری وسواس است و خود هم کمی به آن دچار هستم. مشکل من پرخاشگری پسرم است که بعد از تولد دخترم به شدت زیاد شده است. عصبانی که می شود هر چیز را پرتاب می کند به زبان بی زبانی خودش فحش می دهد و دیگران را کتک می زند هر که می خواهد باشد. از پدرش ومن هم اصلا حساب نمی برد. از وقتی دخترم به دنیا آمده رفتارش اینگونه شده. قبلا بیشتر گاز می گرفت و جیغ می زد اما هرچه بیشتر کلمات را یاد گرفت از شدت آن کاسته شد. مسأله اساسی من پرتاب اشیاء و فحش دادن است ضمن این که خواهرش را با این که دوست دارد اما کتک می زند و اگر حواسم نباشد اشیاء را به طرفش پرتاب می کند. حساسیت زیادی روی خواهرش دارد. نمی گذارد کسی غیر از من و پدرش او را بغل کنیم. وقتی پیش من و خواهرش نیست رفتار خیلی آرامتری دارد. از آینده ارتباطشان می ترسم لطفا کمکم کنید.

پاسخ: حسادت های پسر شما جای نگرانی ندارد به شرط آن که با رفتارتون این حسادت را دامن نزده و پرخاشگری او را افزایش ندهید . هیچ گاه به طور مستقیم او را از پرت کردن نهی نکنید . به جای این کار حواس او ا پرت کنید و یا او را مورد توجه قرار دهید . پرت کردن و عصبانیت یک علامت هشدار دهنده برای این است که من به توجه نیاز دارم .

لذا پیش از آنکه او به این کار روی اورد به صورت اختصاصی برایش وقت بگذارید . این کار باید توسط شما و همسرتون جداگانه انجام شود . هیچ گاه او را به دلیل آزار رساندن به دخترتون طرد نکنید و یا تنبیه بدنی نکنید . در این مواقع او را در اغوش گرفته و همزمان با نزدیک کردن دخترتون حس دلسوزی و ترحم را به وجود اورید و دستش را برای نوازش به سر کودکتون بکشید .

برای او از کودکیش قصه بگویید . اندام های کوچک نوزاد را به او نشان دهید و حس خوبی را در او به وجود آورید . او را با خودش مقایسه کنید و برایش روند بزرگ شدن را توضیح دهید . برای او از آینده او و خواهرش قصه بگید . آینده ای که قراره با هم به مدرسه برن . باز کنن. دوست باش . هم دیگه رو دوست داشته باشن .
گاه هدایای از طرف نوزاد به او بدهید . گاه نوزاد را در اتاقی جدا خوابانده و خودتون با پسرتون خلوت کرده و به بازی و نقاشی با او بپردازید . او باد بفهمد که این زمان تنها به او اختصاص دارد .و نگران کس دیگه ای نیستید .
مواقع عصبانیت او را بشناسید و پیشگیری کنید . نوزاد را در جای امنی بخوابانید تا مدام نگرانی برای او حسادت برانگیز نباشد . پرتاب کردن اشیا در کودکان موقتی است اگر با اخطار مداوم و مستقیم روبرو نشود . به خاطرش تنبیه نشود . و غیر مستقیم از ان جلوگیری نشود .
حساسیت هایش را بشناسید و برای مدتی از بروزش جلوگیری کنید قرار نیست کودک خود را پرتوقع کنید بلکه باید بحران او را از میان برداریم .

کودکان والدین وسواسی مضطرب ترو عصبی ترند . چرا که پدر ومادر وسواس امرو نهی های مکرر و زیادی دارند . جزیی بین ترند و کودک را مدام در فشار قرار می دهند و در ضمن خودشان هم استرس بیشتری را تجربه کرده و به کودک منتقل میکنند . لذا باید به هر حوی وسواس خود را هم درمان کنید .