عوارض ترساندن کودکان، چیست؟

کودکان دو نوع ترس دارند. دسته اول ترس‌های طبیعی که در همه وجود دارد مانند ترس از صدای بلند، افتادن از جای بلند، ترس از اشخاص بیگانه، ترس از دست دادن و جدا شدن از مادر و ... که این ترس‌ها به مرور زمان که کودک رشد می‌کند و درک مفاهیم را دارد بیشتر می‌شود، چون با خطرات محیط و محرک‌های آن آشنا می‌شود.
به همین دلیل است که کودکان چهار یا پنج ساله بیشتر از بچه‌های کوچکتر می‌ترسند، چون شناخت بیشتری از محیط دارند. دسته دوم ترس‌ها را اکتسابی است که ناشی از آموزش خانواده و جامعه به کودکان است.
گاهی برخورد یک کودک با محرک باعث ترس وی می‌شود و این ترس با او باقی می‌ماند و گاهی حتی عکس‌العمل والدین به همان محرک ترس کودک را بیشتر می‌کند.
بخش مهمی از ترس‌های اکتسابی کودکان ناشی از محیط خانواده است.
از ترساندن بی‌مورد کودکان خود خودداری کنید و فقط در مورد عواملی که خطرساز است به فرزند خود اطلاعات درست بدهید تا در عین دوری کردن از عامل خطر، ترس نادرست نداشته باشد.

ترساندن بی‌دلیل باعث می‌شود کودک ترسو و بی‌اعتماد به نفس بار بیاید. اولین کار توضیح دادن به کودک در مورد بی‌دلیل بودن ترس است و اینکه با شبیه‌سازی آنچه که کودک از آن می‌ترسد و قرار دادن کودک در شرایط مشابه، حساسیت‌زدایی ایجاد کنیم.
به علاوه والدین باید تلاش کنند دسترسی کودک به محیط امن برای او آسان شود. برای مثال اگر از تاریکی می‌ترسد به راحتی بتواند هر لحظه که خواست اتاق خواب خود را روشن کند.
به مرور زمان و با افزایش شناخت کودک و همراهی والدین ترس‌های بی‌دلیل در کودکان کم‌رنگ می‌شود. معمولا دخترها بیشتر از پسرها می‌ترسند.