جدا شدن جفت
علت اصلی این عارضه شناخته نشده است اما برخی عوامل می توانند تاثیر گذار باشند. عوامل افزایش دهنده خطر عبارتند از:
سن بالاتر از ۳۵ سال
زیاد بودن تعداد بارداری های قبلی
عوامل خانوادگی (در زنانی که دچار پارگی جفت شدید بوده اند، احتمال وقوع در خواهران آنان دو برابر می شود)
فشار خون بالا
مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی
استعمال دخانیات
زایمان زودرس
سابقه پارگی جفت در بارداری های قبلی
لیومیوم (شایع ترین تومور خوش خیم دستگاه تناسلی)
وارد آمدن ضربه مستقیم به رحم
علایم پارگی جفت
علایم و نشانه های جدا شدن جفت ممکن است به طور قابل ملاحظه ای متغیر باشند، مثلا ممکن است دچار خونریزی خارجی شدید گردید در حالی که جدایی جفت به حدی وسیع نباشد که خطری برای جنین ایجاد نماید و یا ممکن است هیچ گونه خونریزی خارجی وجود نداشته باشد، ولی جفت به طور کامل جدا شده و منجر به مرگ شود اما به صورت کلی ممکن است دچار خونریزی، درد یا حساسیت شکمی یا رحمی و درد زودرس شوید.
نکته:
خونریزی دردناک رحمی به معنی جدا شدن جفت و خونریزی بدون درد نشانه جفت سر راهی است.
به دلیل اینکه نمای جفت و لخته خون در سونوگرافی مشابهت دارند این آزمایش به ندرت می تواند جدا شدن جفت را تشخیص دهد. در نتیجه به دست آمدن نتیجه منفی در بررسی سونوگرافی احتمال پارگی جفت را رد نمی کند. البته در موارد شدید جدا شدن جفت، تشخیص عموما آشکار است. متاسفانه هیچ گونه تست آزمایشگاهی یا روش تشخیصی برای شناسایی درجات خفیف تر جدا شدن جفت وجود ندارد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼