خطرات زایمان در آب، چیست؟

استخرهای زایمان، برای مدتی در اروپا، استرالیا و نیوزلند و آمریکا مورد استفاده قرار می گرفت. در ایالات متحده این روش به محبوبیت چشم گیری دست یافت. با این حال، نگرانی هایی از نظر ایمنی آن همچنان مورد بحث است. تصور می شد، غوطه وری در آب در طول پروسه زایمان مزایای مختلفی همچون نیاز کمتر به داروهای مسکن، وجود خطر کمتری در آسیب به واژن به دلیل افزایش خاصیت الاستیکی و شل شدن لگن در آب در بر داشته باشد.
باور دیگر این بود که آب باعث کاهش تولید هورمون های تنش زا و همچنین فشار خون شده و به همین دلیل موجب کاهش اضطراب در مادر می شود. همچنین انتقال از کیسه آمنیوتیک به یک محیط آبی ولرم، می تواند برای نوزاد کمتر استرس زا باشد و مشکلات و درگیری های نوزاد را هنگام تولد به نحو چشم گیری کاهش دهد.
یکی از نگرانی های موجود، احتمال غرق شدن کودک در آب است. اما نتایج تحقیقات نشان می دهد زمانی که نوزادان متولد می شوند، دارای رفلکسی به نام رفلکس شیرجه هستند، این رفلکس به این معنی است که می توانند در زیر آب، گلوی خود را قفل کرده و همین اقدام از غرق شدن و خفگی آنان جلوگیری می کند. با این حال، چند گزارش محدود از خطر خفگی چند نوزاد به دلیل تنفس در آب استخر زایمان، گزارش شده است.
همچنین برای مادر نیز، خطر ناچیز ورود آب به جریان خون و ایجاد آمبولی آب وجود دارد. و یا ترس از ایجاد عفونت احساس می شود. گرچه تحقیقاتی در این زمینه انجام شده و این خطر را رفع کرده است.
کالج آمریکایی زنان و زایمان و آکادمی آمریکایی حمایت کودکان کار، ضمن حمایت از زایمان درون آب، با غوطه ور شدن نوزاد در آب مخالفند.
محققان در دانشگاه ایالتی اورگان (OSU) داده ها از حدود هفده هزار زن بین 2004-2009 را مورد مطالعه قرار دادند. در نهایت این بررسی ها مشخص کرد که زایمان در آب، گزینه کم مداخله معقول امن است. مهم ترین نکته این نوع زایمان دوری از درد و داروی بیهوشی است که بسیاری از زنان از آن گریزان هستند.