نینیبان: شاید برایتان پیش آمده باشد که زوجی را در یک مهمانی ببینید که مدام با محبت با هم صحبت میکنند، از یکدیگر تعریف میکنند، دست یکدیگر را میگیرند و به نظر میرسد رابطهای بسیار صمیمی دارند. اما وقتی پای زندگی روزمره و خلوت خانه به میان میآید، شرایط کاملاً متفاوت است؛ گفتوگوها کم میشود، محبت کلامی جای خود را به سکوت میدهد و حتی ممکن است کوچکترین رفتارهای همدیگر برایشان آزاردهنده باشد. اما چرا چنین تفاوتی ایجاد میشود؟
واقعیت این است که رفتار آدمها در جمع همیشه تصویر کاملی از کیفیت رابطه آنها نیست. بعضی افراد در محیط اجتماعی راحتتر احساساتشان را نشان میدهند، در حالی که در خانه، فشارهای روزمره، خستگی و مشکلات حلنشده بیشتر خودشان را نشان میدهند.
۱. رفتار اجتماعی با صمیمیت واقعی یکی نیست
وقتی زوجی در جمع رفتار عاشقانهای دارد، لزوماً به این معنا نیست که رابطه آنها در تمام بخشهای زندگی صمیمی و بدون مشکل است. محیط اجتماعی میتواند باعث شود افراد بیشتر مراقب رفتار خود باشند و تصویری مثبت از رابطهشان نشان دهند.

برای بعضی زوجها، محبت کردن در جمع حتی بخشی از سبک ارتباطی یا شخصیت اجتماعی آنهاست؛ بنابراین نباید تنها با مشاهده رفتارشان در مهمانی درباره رابطه خصوصیشان قضاوت کرد.
۲. خانه جایی است که خستگی خودش را نشان میدهد
بسیاری از افراد ساعتها در محیط کار یا اجتماع انرژی زیادی برای ارتباط با دیگران صرف میکنند. وقتی به خانه میرسند، ممکن است دیگر انرژی چندانی برای گفتوگو، شوخی یا ابراز محبت نداشته باشند.
اگر این وضعیت گاهی اتفاق بیفتد، لزوماً نشانه سرد شدن رابطه نیست. مشکل زمانی جدیتر میشود که خستگی و بیحوصلگی به الگوی دائمی تبدیل شود و یکی از طرفین احساس کند دیگر دیده یا شنیده نمیشود.
۳. بعضی زوجها برای دیگران راحتتر محبت میکنند
گاهی ابراز محبت مستقیم برای همسر دشوارتر از رفتار محبتآمیز در جمع است. ممکن است فرد در حضور دیگران به راحتی از همسرش تعریف کند، اما در خلوت نتواند احساساتش را به زبان بیاورد.
این مسئله میتواند به سبک تربیتی، تجربههای خانوادگی یا عادتهای ارتباطی افراد مربوط باشد. همه آدمها به یک شکل احساساتشان را نشان نمیدهند و تفاوت در شیوه ابراز محبت لزوماً به معنی نبود علاقه نیست.
۴. مشکلات حلنشده رابطه در خانه بیشتر دیده میشوند
خانه محل زندگی روزمره است؛ جایی که مسائل مالی، کارهای خانه، مسئولیتهای خانوادگی و اختلافنظرها خودش را نشان میدهد. بنابراین ممکن است زوجی در یک مهمانی چند ساعت رفتار بسیار صمیمی داشته باشد، اما در زندگی روزمره با موضوعاتی روبهرو باشد که هنوز درباره آنها به توافق نرسیدهاند.
اگر اختلافها مرتباً نادیده گرفته شوند، فاصله عاطفی میتواند به مرور بیشتر شود؛ حتی اگر ظاهر رابطه در جمع همچنان خوب به نظر برسد.
۵. گاهی «تصویر رابطه» مهمتر از خود رابطه میشود
برخی افراد اهمیت زیادی به این دارند که دیگران آنها را یک زوج خوشبخت ببینند. در چنین شرایطی ممکن است انرژی زیادی صرف نمایش صمیمیت در جمع شود، در حالی که نیازهای عاطفی واقعی زوج در خلوت کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
البته از بیرون نمیتوان با اطمینان درباره انگیزه افراد قضاوت کرد. رفتار اجتماعی یک زوج تنها بخشی از داستان رابطه آنهاست.
۶. چه زمانی این سردی را باید جدی گرفت؟
اگر کم شدن محبت و صمیمیت در خانه به یک الگوی طولانیمدت تبدیل شده، گفتوگوها تقریباً از بین رفته یا یکی از طرفین دائماً احساس تنهایی و نادیده گرفته شدن میکند، بهتر است موضوع نادیده گرفته نشود.
در چنین شرایطی، به جای مقایسه رابطه خود با زوجهای دیگر، بهتر است درباره تجربه خودتان با همسرتان صحبت کنید. سؤال سادهای مثل «احساس میکنم این روزها از هم دور شدهایم، تو هم چنین حسی داری؟» میتواند شروع یک گفتوگوی جدی اما بدون سرزنش باشد.
در نهایت، رابطه سالم را نمیتوان فقط از روی رفتار یک زوج در مهمانی یا عکسهایشان در شبکههای اجتماعی سنجید. ممکن است زوجی که در جمع بسیار عاشقانه به نظر میرسد، در خانه با چالشهایی روبهرو باشد و برعکس. چیزی که اهمیت بیشتری دارد، کیفیت ارتباط در زندگی روزمره، امکان گفتوگو، احترام متقابل و تلاش دو نفر برای حل مشکلات و حفظ صمیمیت است.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼