اگر هم کودک دارید هم سالمند، این نکات برای خانه‌تان ضروری است
در چنین شرایطی، نگهداری از سالمند در خانه در کنار مراقبت از کودک می‌تواند به کاری فرساینده تبدیل شود؛ به‌خصوص اگر همه مسئولیت‌ها بر عهده یک نفر باشد.
نی‌نی‌بان: صبح‌ها خانه شلوغ‌تر از همیشه است؛ کودک برای رفتن به مدرسه عجله دارد، داروهای مادربزرگ باید سر ساعت مصرف شوند، پدربزرگ برای راه رفتن به کمک نیاز دارد و شما باید هم حواستان به صبحانه کودک باشد و هم مطمئن شوید سالمند زمین نمی‌خورد. در چنین شرایطی، نگهداری از سالمند در خانه در کنار مراقبت از کودک می‌تواند به کاری فرساینده تبدیل شود؛ به‌خصوص اگر همه مسئولیت‌ها بر عهده یک نفر باشد.
چه وقت از متخصص کمک بگیریم؟
با این حال، زندگی چندنسلی در یک خانه فقط مجموعه‌ای از سختی‌ها نیست. ارتباط میان کودکان و سالمندان می‌تواند فرصت ارزشمندی برای یادگیری، ایجاد صمیمیت و تجربه رابطه میان نسل‌ها باشد. پژوهش‌های مختلف نیز نشان داده‌اند که تعامل معنادار میان نسل‌ها می‌تواند با بهبود برخی جنبه‌های اجتماعی، عاطفی و حتی شناختی سالمندان همراه باشد؛ البته کیفیت و نحوه این تعامل اهمیت زیادی دارد.
پس سؤال اصلی این نیست که «آیا کودک و سالمند می‌توانند در یک خانه زندگی کنند؟» بلکه این است که چطور خانه را طوری مدیریت کنیم که هم کودک ایمن باشد و هم سالمند احساس آرامش، استقلال و احترام داشته باشد؟
نگهداری از سالمند در خانه با حضور کودک چه چالش‌هایی دارد؟
نیازهای کودک و سالمند گاهی کاملاً متفاوت است. کودک معمولاً به فضای بازی، تحرک و کنجکاوی نیاز دارد، در حالی که سالمند ممکن است به محیطی آرام، قابل پیش‌بینی و بدون مانع احتیاج داشته باشد.
برای مثال، اسباب‌بازی‌هایی که روی زمین پخش شده‌اند ممکن است برای کودک کاملاً طبیعی باشند، اما برای سالمندی که تعادل مناسبی ندارد، به یک عامل خطر برای زمین خوردن تبدیل شوند. از طرف دیگر، داروهای سالمند، وسایل پزشکی، واکر، عصا یا تجهیزات مراقبتی نیز ممکن است برای کودک جذاب و در عین حال خطرناک باشند. بنابراین در مراقبت از سالمند در منزل، باید ایمنی هر دو گروه را هم‌زمان در نظر گرفت.
خانه را برای سالمند و کودک هم‌زمان ایمن کنید
یکی از مهم‌ترین اصول در نگهداری سالمند در منزل، حذف خطرهای محیطی است. تحقیقات مربوط به پیشگیری از زمین خوردن سالمندان نشان می‌دهد عواملی مانند شلوغی کف خانه، فرش‌های لغزنده، نور ناکافی، پله‌های ناایمن و مشکلات تعادل می‌توانند خطر سقوط را افزایش دهند.
حالا همین خانه را تصور کنید که یک کودک خردسال نیز در آن زندگی می‌کند. برای ایمن‌سازی بهتر می‌توانید:
- وسایل اضافی و اسباب‌بازی‌ها را از مسیر رفت‌وآمد سالمند جمع کنید.
- فرش‌های لغزنده را حذف یا به‌خوبی ثابت کنید.
- مسیر اتاق سالمند تا سرویس بهداشتی را در شب روشن نگه دارید.
- در صورت نیاز، دستگیره‌های مناسب در حمام و کنار توالت نصب کنید.
- داروهای سالمند را در محلی قفل‌شده و دور از دسترس کودک قرار دهید.
- وسایل پزشکی، مواد شوینده و مواد شیمیایی را نیز از دسترس کودک خارج کنید.
- مسیر حرکت واکر یا عصا را خلوت نگه دارید.
این تغییرات هم برای ایمنی سالمند مفید هستند و هم بسیاری از خطرهای رایج برای کودکان را کاهش می‌دهند.
داروهای سالمند؛ یکی از مهم‌ترین موارد قابل توجه
یکی از موضوعاتی که در خانه‌های چندنسلی نباید ساده گرفته شود، داروها هستند.
قرص‌های روزانه، شربت‌ها، مکمل‌ها و حتی بعضی داروهای بدون نسخه ممکن است برای کودک خطرناک باشند. از طرف دیگر، برخی داروهایی که سالمندان مصرف می‌کنند می‌توانند عوارضی مانند خواب‌آلودگی یا سرگیجه ایجاد کنند و خطر زمین خوردن را افزایش دهند. پژوهش‌ها بر اهمیت بررسی داروهای سالمندان از نظر ارتباط آنها با خطر سقوط تأکید کرده‌اند.
بهتر است داروها در یک محل مشخص، دور از دسترس کودک و ترجیحاً قفل‌شده نگهداری شوند. برنامه مصرف دارو نیز بهتر است به‌صورت منظم ثبت شود تا احتمال فراموشی یا مصرف اشتباه کاهش پیدا کند.
کودک را از سالمند جدا نکنید؛ اما مسئول مراقبت هم نیز نباشند
یکی از اشتباه‌های رایج این است که برای حفظ آرامش سالمند، کودک را کاملاً از او دور کنیم. در حالی که تعامل سالم میان دو نسل می‌تواند تجربه‌ای ارزشمند برای هر دو باشد.
کودک می‌تواند کنار مادربزرگ کتاب بخواند، برای پدربزرگ نقاشی بکشد، عکس‌های خانوادگی را با او تماشا کند یا در کارهای بسیار ساده و بی‌خطر همراه او باشد.
مطالعات انجام‌شده درباره تعامل میان نسل‌ها، در بسیاری از موارد ارتباط این فعالیت‌ها را با افزایش احساس ارتباط اجتماعی، رفاه و برخی پیامدهای مثبت روانی در سالمندان گزارش کرده‌اند. در کودکان نیز چنین تعامل‌هایی می‌تواند نگرش مثبت‌تری نسبت به سالمندی و روابط بین‌نسلی ایجاد کند. البته پژوهشگران تأکید می‌کنند که نتایج همه مطالعات یکسان نیست و کیفیت و ساختار فعالیت اهمیت دارد.
اما یک مرز مهم وجود دارد:
کودک نباید مراقب سالمند باشد.
حتی اگر کودک بزرگ‌تر است، نباید مسئولیت دادن دارو، کمک به حمام کردن، بلند کردن سالمند یا مراقبت از او هنگام راه رفتن به کودک سپرده شود.
به کودک توضیح دهید چرا سالمند متفاوت رفتار می‌کند
ممکن است کودک بپرسد: «چرا مامان‌بزرگ دوباره همین سؤال را پرسید؟» یا «چرا بابابزرگ نمی‌تواند مثل قبل راه برود؟»
به جای اینکه کودک را با عباراتی مانند «چون پیر شده» کنار بگذاریم، بهتر است متناسب با سنش توضیح دهیم که بدن انسان با افزایش سن تغییر می‌کند و بعضی افراد ممکن است برای راه رفتن، شنیدن، دیدن یا انجام بعضی کارها به کمک بیشتری نیاز داشته باشند.
اگر سالمند دچار مشکلات حافظه یا بیماری‌های شناختی است، این توضیح اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. کودک باید بداند رفتارهای غیرعادی سالمند لزوماً به معنی بی‌احترامی یا دوست نداشتن او نیست.
برنامه روزانه داشته باشید
در خانواده‌ای که هم کودک و هم سالمند نیازمند مراقبت هستند، برنامه‌ریزی می‌تواند فشار روزانه را کمتر کند.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼