اسپرم مردان استرس را به کودکان منتقل می‌کند

به گزارش نی نی بان، نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که پدران ممکن است آثاری از آسیب‌های دوران کودکی خود را از طریق اسپرم‌های خود به فرزنداشان منتقل کنند.

نتایج این تحقیق که  در نشریه علمی Molecular Psychiatry منتشر شده به مطالعه «اپی ژنتیک» (Epigenetics) سلول‌های اسپرم پدرانی پرداخته که کودکی ناآرامی را گذرانده و در دوران کودکی در معرض استرس زیاد قرار گرفته بودند.

رابطه ژن‌ها و محیط زندگی

اپی ژنتیک مطالعه‌ای است که در پی یافتن تاثیر رفتارها و محیط زندگی انسان‌ها بر تغییر در نحوه عملکرد ژن‌های آنهاست. تحقیقات نشان می‌دهد که تجربه های افراد و محیط زندگی آنها می‌تواند «تغییرات اپی‌ژنتیکی» را روی دی‌ان‌ای (DNA) ایجاد کند، که سپس می‌تواند فعالیت ژن را تغییر دهد. همانطور که می‌دانیم در سلول‌های هر فرد ژن‌های بسیاری وجود دارد که فقط بخشی از آنها فعال می‌شوند. به گفته دانشمندان ژنتیک که در حوزه اپی‌ژنتیک فعالیت می کنند وقتی تجربیات هر فرد در محیط زندگی‌اش می‌تواند روی عملکرد ژن‌هایش تاثیر بگذارد. یکی از این موارد استرس‌های دوران کودکی است که می‌تواند از طریق اسپرم به نسل بعد منتقل شود. یعنی اگر پدری کودکی پراضطرابی را گذرانده باشد تغییراتی در فعالیت ژن‌هایش اتفاق می‌افتد که نتیجه‌اش انتقال استرس به فرزندش از طریق اسپرم خواهد بود.

نتایج یک تحقیق تازه

مطالعه جدید سلول‌های اسپرم ۵۸ فرد را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. آنها پدرانی بودند که اکثر آنها در اواخر دهه ۳۰ تا اوایل ۴۰ سالگی خود بودند.

تیم تحقیقاتی برای اندازه‌گیری استرس دوران کودکی شرکت‌کنندگان، از مقیاس تروما و پریشانی (TADS)، استفاده کرد. این مقیاس پرسش‌نامه‌ای تثبیت‌شده است که از افراد در مورد خاطرات غفلت عاطفی یا فیزیکی، و همچنین آزار عاطفی، فیزیکی یا جنسی سؤال می‌کند.

تجزیه و تحلیل نتایج نشان داد که اسپرم مردانی که تجربه اضطراب بیشتری داشتند در مقایسه با اسپرم مردانی که تروما و آسیب کمتری گزارش کردند، مشخصات اپی‌ژنتیکی متفاوتی داشتند. این نشان می‌دهد که تغییرات اپی‌ژنتیکی در طول زمان، علی‌رغم گذشت چندین دهه از رویدادهایی که در ابتدا باعث ایجاد آن‌ها می‌شد، ادامه می‌یابد. یعنی اگر پدری بیست سال پیش یا بیشتر تجربه اضطراب شدید و اتفاق‌های پراسترس داشته باشد -حتی اگر زمینه های استرس کاملا از بین رفته باشد و در سلامت روان کامل برای بچه‌دار شدن اقدام کند- باز ممکن است ژن‌های عامل اضطراب کار خودشان را انجام دهند.

آغاز راه تحقیقات

نتایج این تحقیقات خیلی تازه است و هنوز مراحل ابتدایی را طی می کند. توجه به این نکته مهم است که این زمینه تحقیقاتی کامل نشده و فعلا در سطح بررسی اسپرم انجام شده است.  مشاهده تغییرات اپی‌ژنتیک در اسپرم لزوماً به معنای انتقال این تغییرات به کودکان نیست و این اتفاق صرفا به عنوان یک احتمال قابل توجه مطرح است.

البته دکتر جترو توولاری، سرپرست این تیم تحقیقاتی و استادیار گروه پزشکی بالینی در دانشگاه تورکو فنلاند، می گوید: «هر چند که هنوز قطعی نشده است که تغییرات اپی‌ژنتیکی لزوما از والدین انسان به فرزندانشان منتقل شود ولی در مدل‌های حیوانی آزمایش شده از جمله در مورد کرم‌ها و موش‌ها این نتیجه به دست آمده است.»

منبع: یورونیوز