کودکتان خسته است اما آرام نمیگیرد؟ این رفتار دلیل جالبی دارد
یکی از رفتارهای عجیب و البته رایج کودکان این است که وقتی بیش از حد خسته میشوند، به جای آرام گرفتن، هیجان و فعالیت بیشتری نشان میدهند. این رفتار برای بسیاری از والدین گیجکننده است؛ چون انتظار دارند خستگی باعث شود کودک بیحال و کمتحرک شود. در حالی که گاهی خستگی شدید میتواند نتیجهای متفاوت ایجاد کند.
نینیبان: احتمالاً برایتان پیش آمده که فرزندتان از شدت خستگی دیگر توان بازی کردن ندارد، اما درست در همان لحظه به جای اینکه آرام شود و به رختخواب برود، شروع به دویدن، خندیدن، حرف زدن یا بازیگوشی بیشتر میکند. شاید تصور کنید کودک اصلاً خوابش نمیآید، اما ماجرا میتواند کاملاً برعکس باشد.
یکی از رفتارهای عجیب و البته رایج کودکان این است که وقتی بیش از حد خسته میشوند، به جای آرام گرفتن، هیجان و فعالیت بیشتری نشان میدهند. این رفتار برای بسیاری از والدین گیجکننده است؛ چون انتظار دارند خستگی باعث شود کودک بیحال و کمتحرک شود. در حالی که گاهی خستگی شدید میتواند نتیجهای متفاوت ایجاد کند.

وقتی خستگی کودک از حد میگذرد
کودک معمولاً زمانی که به اندازه کافی استراحت نکرده یا زمان خوابش گذشته، کمکم نشانههایی از خستگی نشان میدهد. ممکن است چشمهایش را بمالد، کمتر تمرکز کند، حوصلهاش سر برود یا زودتر از همیشه کلافه شود.
اما اگر این مرحله نادیده گرفته شود و کودک مدت بیشتری بیدار بماند، ممکن است رفتار او تغییر کند. به جای اینکه آرامتر شود، فعالیتش بیشتر شود و کنترل احساسات برایش دشوارتر شود.
به همین دلیل ممکن است کودک درست زمانی که والدین انتظار دارند آماده خواب باشد، ناگهان سرحال به نظر برسد و بخواهد بازی کند.
چرا کودک خسته ناگهان پرانرژی میشود؟
وقتی کودک بیش از حد خسته است، بدن و ذهن او برای ادامه بیداری وارد وضعیت متفاوتی میشوند. افزایش برانگیختگی میتواند باعث شود کودک برای مدتی فعالتر و هیجانزدهتر به نظر برسد.
این انرژی ظاهری را نباید با سرحال بودن واقعی اشتباه گرفت. ممکن است کودک واقعاً به خواب و استراحت نیاز داشته باشد، اما به دلیل خستگی زیاد نتواند بهراحتی وارد حالت آرامش شود.
در چنین شرایطی رفتارهایی مثل دویدن در خانه، بالا و پایین پریدن، خندیدنهای بیدلیل، حرف زدن مداوم، مقاومت در برابر خواب یا حتی تحریکپذیری بیشتر دیده میشود.
برای همین، اگر کودک درست هنگام خواب ناگهان تبدیل به یک «گلوله انرژی» شد، لزوماً به این معنا نیست که خوابش نمیآید.
خستگی زیاد میتواند خوابیدن را سختتر کند
یکی از نکاتی که والدین گاهی نادیده میگیرند این است که خستگی بیش از اندازه همیشه به خواب راحتتر منجر نمیشود.
وقتی کودک از زمان مناسب خواب عبور میکند، ممکن است آرام شدن برایش دشوارتر شود. ذهن او هنوز درگیر بازی، محیط اطراف و محرکهای مختلف است و تغییر وضعیت از فعالیت به استراحت برایش راحت نیست.
به همین دلیل ممکن است درست زمانی که باید چراغها خاموش شوند و کودک به خواب برود، مقاومت بیشتری نشان دهد.
این موضوع در کودکانی که برنامه خواب نامنظمی دارند یا قبل از خواب مدت زیادی درگیر بازیهای پرتحرک و صفحهنمایش هستند، بیشتر به چشم میآید.

همیشه خستگی را با بیحالی اشتباه نگیرید
والدین معمولاً خستگی را با نشانههایی مثل چرت زدن یا بیحالی میشناسند، اما کودکان همیشه اینطور رفتار نمیکنند.
گاهی نشانه خستگی میتواند بداخلاقی، بیقراری، گریه کردن، حساس شدن نسبت به اتفاقهای کوچک یا حتی افزایش فعالیت باشد.
کودکی که چند ساعت استراحت نکرده ممکن است به جای اینکه آرامتر شود، سر موضوعی کوچک عصبانی شود یا مدام از این طرف خانه به طرف دیگر برود.
بنابراین بهتر است والدین به جای اینکه فقط منتظر دیدن نشانههای واضح خوابآلودگی باشند، به زمان خواب و الگوی رفتاری کودک هم توجه کنند.
قبل از اینکه کودک بیش از حد خسته شود، او را آرام کنید
یکی از راههای ساده برای مدیریت این وضعیت، ایجاد یک فاصله آرام میان زمان بازی و زمان خواب است. قرار نیست کودک بلافاصله بعد از یک بازی پرهیجان به رختخواب برود.
کم کردن نور خانه، کنار گذاشتن صفحهنمایش، انتخاب یک فعالیت آرام، قصه خواندن یا داشتن یک روال ثابت قبل از خواب میتواند به کودک کمک کند راحتتر از حالت فعالیت به آرامش برسد.
ثبات هم اهمیت زیادی دارد. اگر زمان خواب هر شب تغییر زیادی داشته باشد، تشخیص زمان مناسب برای خوابیدن دشوارتر میشود.
همچنین بهتر است والدین رفتار کودک را در روزهای مختلف زیر نظر بگیرند. اگر متوجه شوند کودک معمولاً در ساعت خاصی شروع به بیقراری و بازیگوشی شدید میکند، ممکن است این رفتار در واقع یکی از نشانههای خستگی او باشد.
وقتی کودک خسته است، صبر بیشتری لازم است
رفتار پرانرژی کودک خسته ممکن است برای والدین خستهکننده باشد، اما معمولاً سرزنش یا اصرار بیشتر برای «آرام بودن» کمکی به خوابیدن او نمیکند.
کودک در چنین لحظهای ممکن است خودش هم نداند چرا نمیتواند آرام شود. بنابراین بهتر است به جای تبدیل کردن زمان خواب به یک میدان کشمکش، محیط را آرامتر کنیم و به او فرصت بدهیم از هیجان روز فاصله بگیرد.
اگر این بیقراریها به شکل مداوم اتفاق میافتد یا خواب کودک برای مدت طولانی مختل شده است، بهتر است موضوع با پزشک کودک مطرح شود تا عوامل احتمالی دیگر هم بررسی شوند.
در نهایت، دفعه بعد که دیدید فرزندتان درست در اوج خستگی شروع به شیطنت و بازیگوشی کرده، به جای طولانیتر کردن زمان بیداری، فعالیت را متوقف کنید و یک روال آرام و ثابت برای خواب شروع کنید؛ گاهی این «انرژی ناگهانی» همان علامتی است که میگوید وقت استراحت کودک رسیده است.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼