سیر تکامل استایل زمستانی سلبریتی ها در گذر دهه ها (تصاویر)

استایل‌های زمستانی بازیگران و سلبریتی‌های دهه‌ ۵۰ تا ۹۰ میلادی، بازتابی از دورانی هستند که مد هنوز اسیر مینیمالیسم افراطی یا الگوریتم‌های ترندمحور نشده بود. زمستان برای این چهره‌ها فرصتی بود برای لایه‌سازی، بازی با رنگ‌ها، بافت‌ها و جزئیات؛ استایل‌هایی که هم کاربردی بودند و هم به‌شدت شخصیت‌محور.

دهه ۵۰ میلادی | ظرافت کلاسیک در سرما

دهه‌ی ۵۰، دهه‌ی زنانگی کنترل‌شده و اشرافی بود. استایل‌های زمستانی بازیگران این دوره ترکیبی از ساختار دقیق و جزئیات لوکس بودند. گریس کلی با پالت‌های رنگی آرام اما عمیق همچون خاکستری، کرم، سرمه‌ای و سبز تیره، نماد ظرافت زمستانی بود. پالتوهای پشمی کمردار، دستکش‌های چرمی، روسری‌های ابریشمی و عینک‌های آفتابی بزرگ، امضای استایل او بودند؛ به‌ویژه در سفرهای زمستانی و کوهستانی‌اش که بعدها به مرجع استایل کوهستانی شیک تبدیل شد.

در همین دهه، آدری هپبورن با سیلوئت‌های ساده‌تر اما هوشمندانه، پلی بین کاربرد و شیک‌پوشی ساخت: پلیورهای یقه‌اسکی، شلوارهای جذب، بوت‌های کوتاه و پالتوهای مینیمال، اما همیشه با جزئیاتی ظریف و زنانه.

دهه ۶۰ میلادی | رنگ، آزادی و جسارت

زمستان در دهه‌ی ۶۰، دیگر فقط فصل تیره‌پوشی نبود. رنگ‌های شاد، طرح‌های گرافیکی و فرم‌های نو وارد کمد سلبریتی‌ها شد. بریژیت باردو با کاپشن‌های کوتاه، بوت‌های خزدار، ژاکت‌های بافت درشت و شال‌های رنگی، زمستان را به فصل اغواگرانه‌ای تبدیل کرد. استایل او ترکیبی از بی‌پروایی فرانسوی و راحتی بود؛ پر از بافت، حرکت و زندگی.

در همین دوره، پالتوهای A-line، دامن‌های کوتاه با جوراب‌شلواری‌های ضخیم و کلاه‌های فانتزی بخشی از استایل زمستانی بازیگران شدند؛ استایل‌هایی که حتی در سرما هم سرزنده و جسور باقی می‌ماندند.

دهه ۷۰ میلادی | بوهمی، گرم و پرجزئیات

دهه ۷۰ اوج تنوع و لایه‌سازی بود. زمستان بهانه‌ای برای ترکیب خز، چرم، جیر و بافت‌های سنگین شد. شاخص‌ترین چهره‌های این دوره در استایل‌های زمستانی و کوهستانی، از پالتوهای خز، بوت‌های بلند، عینک‌های آفتابی بزرگ و رنگ‌های عمیق مانند زرشکی، قهوه‌ای و سبز یشمی استفاده می‌کردند و تیپ خود را به نمادی از استایل کوهستانی لوکس تبدیل نمودند؛ استایلی که هم قدرت داشت و هم وقار.

در میان سلبریتی‌های غربی، کت‌های پوستین، پانچوها، پلیورهای دست‌بافت و شلوارهای دمپاگشاد در کنار چکمه‌های چرمی، زمستان را به صحنه‌ای برای نمایش هویت فردی بدل کردند.

دهه ۸۰ میلادی | اغراق، قدرت و رنگ

زمستان دهه‌ی ۸۰ بدون اغراق قابل تصور نیست. همه‌چیز بزرگ‌تر، پررنگ‌تر و جسورتر شد. پرنسس دایانا در این دهه تعریف تازه‌ای از استایل زمستانی ارائه داد. کاپشن‌های پف‌دار رنگی، پلیورهای طرح‌دار، شلوارهای اسکی، بوت‌های ضخیم و عینک‌های آفتابی تیره، او را به یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در استایل زمستانی به‌ویژه در فضاهای کوهستانی تبدیل کرد. دایانا نشان داد که کاربردی بودن می‌تواند کاملاً فشن باشد. رنگ‌هایی مانند قرمز، آبی الکتریکی، بنفش و سفید در کنار جزئیات برجسته مثل اپل، زیپ‌های بزرگ و لوگوها، زمستان را به فصلی نمایشی بدل کردند.

دهه ۹۰ میلادی | خونسردی، سادگی و استایل غریزی

دهه ۹۰ به سمت سادگی رفت، اما نه بی‌هویت. استایل زمستانی این دوره آرام‌تر، اما همچنان تاثیرگذار بود. پالتوهای اورسایز، ژاکت‌های چرمی، پلیورهای ساده، شلوارهای راسته و بوت‌های مشکی، انتخاب بسیاری از بازیگران و مدل‌ها بودند. کیت ماس، وینونا رایدر و دیگر چهره‌های این دهه، زمستان را با کمترین جزئیات اما بیشترین تاثیر می‌گذراندند. عینک‌های آفتابی تیره، رنگ‌های خنثی و لایه‌سازی هوشمندانه، استایل زمستانی دهه‌ی ۹۰ را به چیزی تبدیل کرد که هنوز هم الهام‌بخش است.

استایل کوهستانی | جایی فراتر از ترند

استایل کوهستانی (Mountain Style) هرگز درباره‌ی ترندها نبود؛ درباره‌ی «حضور» بود. کوه‌ها، سرما و لباس‌هایی که برای بقا طراحی شده بودند، در دست این چهره‌ها به بیانیه‌های مد تبدیل شدند. از گریس کلی و بریژیت باردو تا پرنسس دایانا و آدری هپبورن، آیتم‌هایی مثل پلیورهای اورسایز، کاپشن‌های پف‌دار، خز، بوت‌های ضخیم و عینک‌های آفتابی تیره، از دل کاربرد بیرون آمدند و به استایل‌هایی ماندگار بدل شدند. زمستان برای آن‌ها فصل محدودیت نبود؛ فرصتی بود برای لایه‌سازی، روایت شخصیت و تبدیل سرما به همدستِ شیک‌پوشی.