موارد منع شیردهی مادر، چیست؟

شرایطی از جمله عفونت با اچ‌آی‌وی(بیماری ایدز) و مسمومیت حاد با آلاینده های زیست محیطی و غیره وجود دارند که در آن شرایط ممکن است شیردهی برای نوزاد خطرناک باشد. جراحی زیبایی سینه، شانس یک زن برای داشتن شیر کافی جهت شیردهی را کاهش می‌دهد. همچنین ممکن است به ندرت مادرانی به دلیل کمبود پرولاکتین قادر به شیردهی نباشند. این عارضه ممکن است توسط سندرم شیهان نیز ایجاد ‌شود( شیهان، نتیجه‌ای غیر معمول از افت ناگهانی فشار خون در هنگام زایمان است و به علت خونریزی شدید اتفاق می‌افتد.). در کشورهای توسعه یافته، بسیاری از مادران شاغل به دلیل فشار کار، فرزندان خود را شیردهی نمی‌کنند. به عنوان مثال، مادر ممکن است نیاز به برنامه‌ریزی برای شیردهی داشته باشد و به یک جای پاک، آرام و خصوصی در محل کار برای شیردهی نیاز پیدا کند. این مزاحمت‌ها باعث دست برداشتن مادرها از شیردهی نوزاد و استفاده از غذاهای جانشین به جای آن می‌شود.

عوامل زیر نیز می توانند از موانع ادامه شیردهی محسوب شوند:
استفاده از گول زنک (پستانک‌های مصنوعی) برای نوزاد
کاندیدیازیس (برفک دهان)
جدایی‌های طولانی از مادر
تاکی‌پنه (تنفس سریع) مانند تاکی‌پنه گذرای نوزاد، کمبود سورفکتانت(ماده‌ای که از ریه ترشح شده و مانع چسبدگی بافت ریه به هم می‌شود)، سندرم توقف تنفسی و یا سایر حالت‌های پزشکی نوزاد.
مشکلات بلع مانند نارس‌بودن و هماهنگی چند فرایند مکیدن، بلع، تنفس و یا مشکلات گوارشی.
درد ناشی از اعمال جراحی مثل ختنه، آزمایش خون، یا واکسیناسیون.
موقعیت و زاویه دهان کودک نسبت به پستان.
رفلکس مکیدن ضعیف.
سینه‌های هایپوپلاستیک(ضعف انعطاف پذیری بافت پستان) یا بافت غددی ناکافی در پستان
کم‌شیری (عدم شیردهی).
سندرم تخمدان پلی‌کیستیک(از بیماری‌های شایع تخمدان).
استرس شدید مادر.
استراحت ناکافی/ عدم حمایت عاطفی از مادر در طول ۶ هفته اول بعد از زایمان.
بازگشت سریع به کار به دلیل نداشتن امکانات اقتصادی.
لب‌شکری یا شکاف کام.
هیپوگلیسمی یا هیپرگلیسمی(عدم ثبات میزان روزانه قند خون).
هایپوتونیا(شلی عضلانی بافت‌ها) و یا اختلال نوزاد.

سندرم هایپرلکتیشن (پر شیری مادر و عوارش آن شامل عفونت، احتقان و غیره).

سرایت عفونت‌ها
نوزادان در روزهای اول تولد نیاز مبرم به تغذیه شیر از آغوش مادران دارند زیرا از این طریق میکروب‌های غیر بیماری‌زای بدن مادر به سطح پوست و مخاط دستگاه گوارش و تنفس منتقل می‌شوند و بدن شیرخوار را در مقابل میکروب‌های بیماری‌زای محیط مقاوم می‌کنند. اگر مادر به یک بیماری مبتلا باشد، مواد مقاومت‌زا در بدن او تولید می‌کنند و این پادتن‌ها از طریق شیر به بدن شیرخوار منتقل می‌شود. بنابراین در آغوش گرفتن و تغذیه نوزاد با شیر مادر از ساعت اول عمر نقش عظیمی را در افزایش قدرت دفاعی و پیشگیری از بسیاری بیماری‌های عفونی در بدن کودک ایفا می‌کند.