درمان نارسایی دهانه رحم از طریق جراحی و بخیه کردن دهانه رحم است که به آن سرکلاژ میگویند. قبل از عمل حتماً سونوگرافی تکرار میشود تا مشخص شود جنین زنده است و ناهنجاری مادرزادی شدید ندارد. ترشحات واژینال کنترل میشود و در صورت عفونت، درمان مناسب آنتی بیوتیکی تجویز میشود. در صورت پارگی کیسه آب، خونریزی یا شروع دردهای زایمانی دهانه رحم دوخته نمیشود. اگر مادر سابقه مشخصی از نارسایی داشته باشد، عمل جراحی سرکلاژ حدوداً در 14 هفتگی انجام میشود.
گاهی بدون سابقه قبلی براساس کوتاهی گزارش شده در سونوگرافی زنان پرخطر، در زمان تشخیص، دهانه رحم بخیه میشود. معمولاً کمتر شدن طول دهانه رحم از ۲۵ میلی متر ملاک تشخیص است و حداکثر تا سن حاملگی ۲۳ هفته انجام میشود.
سرکلاژ یا همان دوختن دهانه رحم ممکن است همراه با عوارضی باشد. عوارض اصلی سرکلاژ شامل پارگی پردهها، زایمان زودرس، خونریزی و عفونت است.
البته تمام این عوارض در مواردی که سرکلاژ به صورت غیراورژانسی انجام میشود، نادر است. بعد از سرکلاژ اگر عفونت بالینی مشخص شود بخیه باید سریعاً باز شده و زایمان انجام شود. اگر دردهای زایمانی هم شروع شود، سرکلاژ باید باز شود.
اگر در مادر بارداری تشخیص نارسایی قطعی نباشد، به جای جراحی به مادر توصیه میشود فعالیت فیزیکی را کم کند، تماس جنسی نداشته باشد. اکثر این مادران باید هر هفته یاهر دو هفته سونوگرافی برای بررسی دهانه رحم انجام دهند. متأسفانه ممکن است با وجود رعایت این موارد دهانه رحم ناگهانی باز شود و نوزاد به صورت نارس متولد شود.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼