پا سخ دکتر پرویز رزاقی روانشناس و مدرس دانشگاه:
بهترین کار این است که مادر موسساتی که دارای لگوهای تخصصی هستند را پیدا کند و آموزش هم می دهند، آموزش را آغاز کنند تا ذهن بچه به سمت دیگری منحرف نشود. راه دوم این است که اعضای خانواده بازی های دیگری را در کنار لگو طراحی کنند. راه سوم این است که پدر و مادر بچه ببیند فرزندشان به غیر از لگو به چه نوع دیگری از بازی ها علاقمندی از خود نشان می دهد و همان ها را تهیه کنند. نکته بعدی این است که والدین احساس نیاز را در فرزندشان ایجاد کنند. یعنی بازی ها و به طور کلی کارهایی که مربوط به محیط خانه است را طوری طراحی کنند که فرزندشان احساس کند برای حل آن ها پدر و مادر به وجود او نیاز دارند و فکر کند که من هم می توان چیزهایی را به اعضای خانواده ام آموزش بدهم. به هیچ عنوان به فرزند خود نگویند که تو چرا این قدر زیاد بازی می کنی؟ کلافه ام کردی؟ خسته مان کردی؟ دیوانه شدم؟ چرا که گفتن این حرف ها در بچه بازدارندگی رفتار ایجاد می کند. در حالی که قصد ما این است که رفتار او را مدیریت کنیم. در این صورت و با به کار بستن نکات گفته شده می توان به طور غیر مستقیم او را مدیریت کرد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼