معضل نوار بهداشتی گریبان‌گیر یک ایران شد

نی‌نی‌بان: در شرایطی که تنش‌های منطقه‌ای و محدودیت‌های لجستیکی به‌ویژه در حوزه حمل‌ونقل دریایی افزایش یافته، نگرانی‌ها درباره تأمین برخی کالاهای اساسی بهداشتی نیز پررنگ‌تر شده است. یکی از موضوعاتی که اخیراً در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته، وابستگی تولید نوار بهداشتی به مواد اولیه وارداتی است؛ مسئله‌ای که در صورت اختلال در زنجیره تأمین می‌تواند به یک چالش جدی در حوزه سلامت عمومی تبدیل شود.

بر اساس این نگرانی‌ها، بخش قابل توجهی از مواد اولیه مورد استفاده در تولید نوار بهداشتی از خارج از کشور تأمین می‌شود. موادی مانند فلاف پالپ که عمدتاً از کشورهای اروپایی نظیر سوئد وارد می‌شود، پودر جاذب (SAP) و لایه‌های پلیمری که از چین تهیه می‌شوند، و همچنین تیشو که آن هم وابستگی وارداتی دارد. این ترکیب نشان می‌دهد که تولید داخلی، هرچند در مرحله مونتاژ و تبدیل فعال است، اما در تأمین مواد پایه همچنان به بازارهای خارجی وابسته باقی مانده است.

در چنین شرایطی، هرگونه اختلال در مسیرهای وارداتی به‌ویژه در صورت تشدید محدودیت‌های دریایی می‌تواند به کاهش تولید یا حتی کمبود در بازار منجر شود. این مسئله تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه مستقیماً با بهداشت فردی و سلامت نیمی از جمعیت کشور در ارتباط است. کارشناسان حوزه سلامت هشدار می‌دهند که کمبود یا افزایش شدید قیمت این محصولات می‌تواند پیامدهای بهداشتی گسترده‌ای به دنبال داشته باشد.

از این رو، ضرورت بازنگری در سیاست‌های تأمین مواد اولیه، توسعه ظرفیت‌های داخلی و ایجاد ذخایر راهبردی بیش از پیش احساس می‌شود؛ اقداماتی که می‌توانند از تبدیل یک دغدغه به بحرانی فراگیر جلوگیری کنند.