اگر در این مرحله بیمار به پزشک مراجعه کند، احتمال این که با درمان، جلوی پیشرفت بیماری را بگیریم زیاد است ولی صددرصد نیست. این مرحله، حدود 6 تا 12 ماه طول میکشد و اکثر مردان مبتلا نیز به آن اهمیت نمیدهند یا به علت خجالت به پزشک مراجعه نمیکنند.
اندازه و تعداد پلاک بسته به شدت بیماری و مدت زمانی که از آن سپری شده، متغیر است. این پلاک ها براحتی با دست قابل لمس هستند و ضمن کج کردن و کوتاه کردن آلت تناسلی به توانایی نعوظ بیمار هم آسیب میزنند. این در حالی است که مرحله مزمن زودرس حدود شش ماه طول میکشد و پس از آن، بیمار وارد مرحله مزمن دیررس میشود.
در این مرحله یک اتفاق مهم میافتد و آن رسوب کلسیم روی پلاک است که اصطلاحا به آن کلسیفیه شدن میگویند که کجی آلت تناسلی شدت مییابد و بیمار مبتلا به اختلال در نعوظ میشود. در حالت نعوظ ممکن است آلت تناسلی تا محل پلاک سفت شود و بعد از آن آلت تناسلی شل باقی میماند و حالتی شبیه ساعت شنی ایجاد میشود یعنی آلت تناسلی در یک قسمت باریک میشود.
یکی دیگر از مواردی که سبب تشکیل بافت فیبری و کجی بعدی آلت تناسلی میشود، شکستگی آلت تناسلی است که پدیده نادری هم نیست. در شکستگی، آلت تناسلی درحالت نعوظ یکباره تا شده، به دنبال آن درد شدید همراه با تورم شدید و کبودی شدید آلت تناسلی و نواحی اطراف ایجاد می شود. این افراد نیاز به عمل جراحی اورژانس دارند و اگر عمل نشوند، ممکن است برای همیشه دچار ناتوانی جنسی شوند.
بد نیست بدانید، کجی آلت تناسلی بر دو نوع است؛ نوع مادرزادی که در صورتی نیاز به جراحی دارد که در روابط زناشویی مشکل ایجاد کند یا از نظر ظاهری برای زوجها ناراحتکننده باشد، اما به خودی خود سبب ناتوانی جنسی و ناباروری نمیشود. البته اگر بیشتر از ۳۰ درجه باشد، نزدیکی مشکل و دردناک خواهد بود. نوع اکتسابی نیز که سیر پیشرونده دارد، اگر به طور مناسب درمان نشود، سبب ناتوانی جنسی در مرد خواهد شد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼