قصد بارداری دارم، چه زمان مناسب است؟

تولدفرزند نوعی چالش با زندگی و راهی است جهت بالفعل شدن نیروهای بالقوه پدر و مادرها. افرادی که قصد بچه‎دار شدن دارند، باید توانایی پذیرش شرایط خاص بارداری و به اتمام رساندن آن، تولد بچه و انجام وظایف پدری و مادری را داشته باشند.یکی از جنبه‏‎های روانی تولد کودک، وابستگی مادام‎العمر والدین به فرزند است حتی اگر او از پدر و مادر واقعی خود جدا شود و هیچ ارتباطی با آن‎ها نداشته باشد.

انگیزه‎ لازم برای داشتن فرزند

افراد به‎ندرت از انگیزه‎هایشان جهت بچه‎دارشدن آگاه هستند. برای مثال، زوج‎های جوان در آرزوی داشتن یک خانواده، شراکت در دنیا و باقی گذاشتن میراثی برای آینده هستند. بعضی احساس می‎کنند که تولد بچه، ماجراجویی یا چالش با زندگی و راهی است جهت بالفعل شدن نیروهای بالقوه‎ آن‎ها. برای برخی دیگر، پدر و مادر شدن، آرزویی است که به آن‎ها اجازه می‎دهد تا تجربه‎هایشان را به نسل‎های آینده انتقال دهند و بعضی هم بدون بچه احساس ناکامل بودن می‎کنند.

آمادگی روانی- اجتماعی برای تولد کودک

آمادگی روانی- اجتماعی این‎گونه تعریف می‎شود: توانایی پذیرش شرایط خاص بارداری و به اتمام رساندن آن، تولد بچه و انجام وظایف پدری و مادری. آمادگی روانی- اجتماعی و آمادگی روانی برای بچه‎دار شدن، به یک معنا نیستند. چنان که شواهد نشان می‎دهد، نوجوانانی که بچه‎دار شده‎اند، با مسائل بسیاری مواجه شده‎اند.

زمانی می‎توانیم بگوییم که یک فرد آمادگی روانی- اجتماعی برای تولد فرزند دارد که خصوصیات زیر در او مشهود باشد:

- توانایی ایجاد و حفظ ارتباطات صمیمانه

- توانایی مراقبت از یک انسان دیگر

- توانایی یاد گرفتن و سازگار شدن با الگوهای روزمره زندگی

- توانایی برقراری ارتباط مؤثر با دیگران

- داشتن هویت جنسی تثبیت شده

افراد در گروه‎های اجتماعی مختلف دارای تفکرات متفاوتی نیز هستند. به‎عنوان مثال: یک زوج در سطح متوسط و تحصیل‎کرده، ممکن است در فکر شغل ثابت و زندگی راحت قبل از تولد اولین فرزند باشند، در حالی‎که در یک زوج در سطح اجتماعی پایین، ممکن است دست یافتن به این اهداف، خارج از توانایی بوده و تولد فرزند، جزو اجتناب‎ناپذیر زندگی زناشویی آن‎ها باشد. اغلب اوقات زنان و مردان بالغ، وجود رابطه زناشویی مستحکم و تأمین مالی را فاکتورهای اصلی در آمادگی جهت بچه‎دار شدن می‎دانند.

آثار روانی تولد فرزند

ما می‎توانیم بگوییم همسر سابق، شغل ثابت، اما نمی‎توانیم بگوییم فرزند سابق. این نکته طبیعت تغییرناپذیر ناشی از تولد فرزند را نشان می‎دهد. حتی اگر شیرخواری از پدر و مادرش جدا شود و هیچ ارتباطی با پدر و مادر واقعی خود نداشته باشد، والدین یک وابستگی مادام‎العمر به فرزند خود دارند که این امر جنبه روانی تولد را بیان می‎کند. مقام پدری و مادری، نقطه انتقالی مهمی در زندگی مردان و زنان بزرگسال است که می‎تواند بر سایر جنبه‎های زندگی، تأثیر داشته باشد: مانند زندگی زناشویی، تکمیل تحصیلات، تغییرات شغل و همچنین بر اعتماد به نفس، ارزش‎ها، تغییرات علائق و توانایی جهت‎گیری در زندگی تأثیر دارد. پدر و مادر شدن، طبیعت و جهت زندگی را تغییر می‎دهد. در نهایت، پدر و مادر شدن به‎طور عمیقی ارتباط با سایر اعضای خانواده و به‎خصوص با همسر را تحت تأثیر قرار می‎دهد.