شایان ذکر است که هم نماهای غیر طبیعی دهانه رحم و زخم ها (سرویسیت) و هم ترشحات مقاوم به درمان واژنی از مواردی هستند که نیازمند بررسی با روش کولپوسکوپی و مشاهده دهانه رحم با لنزهای مخصوص و بزرگنمایی است.
از طرفی انجام اقدامات ذکر شده از جمله کرایو (فریز یا منجمد کردن) یا سوزاندن (کوتر یا لیزر کردن) در بسیاری از موارد، بیمار را در آینده از امکان انجام یک کولپوسکوپی رضایت بخش و در نتیجه از امکان تشخیص ضایعات پیش سرطانی، محروم می کند.
متأسفانه موارد زیادی از اقدامات نادرست فوق در بیمارانی اتفاق می افتد که هنوز باردار نشده اند و انجام نادرست و نابجای این اقدامات بعضاً باعث استنوز سرویکس (تنگی کانال سرویکس)، نارسایی دهانه رحم و اثرات مخرب روی ترشحات نرمال دهانه رحم می شود که از مواردی است که می تواند باعث نازایی در زنان شود.
احتمال ایجاد سرطان بعد از فریز (کرایو یا منجمد کردن) دهانه رحم نیز فاجعه ای است که در صورت انجام این اقدامات قبل از تشخیص دقیق و ارزیابی کامل دهانه رحم ممکن است اتفاق بیفتد. اگر سرطان کم تهاجم تحت کرایو یا کوتر یا لیزر قرار گیرد می تواند مانند آتش زیر خاکستر منجر به پیشرفت بیماری شود و در نتیجه سرطان با تهاجم عمقی برای ماه ها یا حتی سال ها، درمان نشده باقی بماند.
در هیچ کتاب یا مرجع علمی استفاده از کرایو (فریز یا منجمد کردن) یا سوزاندن (کوتر یا لیزر کردن)، جایی برای درمان زخم، عفونت مزمن، ترشحات زیاد و … ندارد.
تشخیص زخم دهانه رحم (سرویسیت) گاهاً برای تغییرات نرمال دهانه رحم (اکتروپیون) داده می شود که غیر از ایجاد دلهره در بیماران، آن ها را به سوی اقدامات درمانی اشتباه می برد.
مجدداً تأکید می شود اقدام به کرایو (منجمد یا فریز کردن) یا سوزاندن (کوتر یا لیزر کردن)، قبل از کولپوسکوپی ممنوع است.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼