دو روش جراحی برای بزرگ شدن آلت تناسلی وجود دارد:
۱- بلند کردن آلت تناسلی
شایع ترین روش بزرگ شدن آلت تناسلی ،برش رباطی است که آلت تناسلی را به استخوان لگن متصل می کند و اجازه می دهد کمی تنه ی آلت بیشتر (به طور متوسط کمتر از یک اینچ) در خارج از بدن قابل مشاهده باشد. برای جلوگیری از اتصال مجدد رباط، فرد می بایستی برای شش ماه به طور روزانه وزنه ای به آلت برای چند ساعت آویزان کند یا تمرینات کششی با دستگاه را به کار برد.
۲- پهن کردن آلت تناسلی
مردانی که فکر می کنند آلت تناسلی آنها بسیار باریک است، از روش های بحث برانگیز مانند تزریق چربی، سیلیکون یا کاشت گرافت بافتی می توانند استفاده کنند. بر اساس انجمن ارولوژی آمریکا ایمنی و اثربخشی این روش ها برای افزایش ضخامت یا طول آلت تناسلی در بزرگسالان تایید نشده است.
یک روش جدیدتر و احتمالا با خطر پایین تر که ممکن است برای برخی از مردان موثر باشد، در مواردی است که اسکروتوم بالای شفت آلت تناسلی متصل می شود. تقریبا جدا کردن اسکروتوم می تواند طول بیشتری از شفت را نشان دهد که باعث افزایش طول آلت تناسلی می شود. مدت زمان جراحی طولانی نیست و می تواند به صورت سرپایی انجام شود.
عوارض جانبی جراحی های افزایش طول آلت تناسلی متعدد است و شامل عفونت، آسیب عصبی، کاهش حساسیت و مشکل در نعوظ است. شاید نگران کننده ترین و ترسناک ترین عارضه، کوتاه تر شدن آلت تناسلی از آنچه داشته اید، باشد. پهن کردن آلت تناسلی حتی بحث انگیزتر است. عوارض جانبی آن ناخواشایند است و غالبا آلت تناسلی ناصاف و ناهموار می شود.
مطالعات اندکی که در این زمینه انجام شده، دلگرم کننده نیستند. بر اساس مطالعات انجمن اورولوژی اروپا در ۴۲ مرد که برای افزایش طول آلت تناسلی از روش جراحی برش رباط آویزان کننده استفاده کردند، دریافتند که تنها ۳۵٪ از نتایج آنها راضی بودند و نیمی از افراد به عمل های جراحی بیشتری نیاز پیدا کردند.
شما همچنین باید در برابر ادعاهای احمقانه برای معجزه ی بزرگ شدن آلت تناسلی محتاط باشید. هدف اصلی تبلیغات بزرگ شدن آلت تناسلی برای مردانی است که فکر می کنند تمام قدرتشان در آلت تناسلی آنها قرار دارد و این افراد قربانیان اصلی هستند!
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼