چرا میل جنسی در ۴۲ سالگی کم می‌شود؟

نی نی بان: مین، ۴۲ ساله، با شغلی پایدار و خانواده‌ای شاد، اخیراً متوجه بی‌علاقگی به رابطه جنسی شده است. همسرش نگران شده بود، در حالی که او فکر می‌کرد «برتری‌اش را از دست می‌دهد».

در واقع، کاهش میل جنسی بین سنین ۳۵ تا ۵۰ سال می‌تواند به عوامل زیادی از استرس و کمبود خواب گرفته تا هورمون‌ها، داروها و شرایط پزشکی مرتبط باشد.

میل جنسی عدد ثابتی نیست و می‌تواند با توجه به سن، وضعیت سلامتی، وضعیت روانی و شرایط زندگی تغییر کند.

میل جنسی تحت تأثیر سلامت جسمی و عاطفی، سبک زندگی، تجربیات و روابط قرار دارد. طبق گفته‌ی Women's Number، استرس، خستگی، بیماری، دارو و مشکلات رابطه‌ای همگی می‌توانند در کاهش میل جنسی نقش داشته باشند.

این مقاله همچنین استرس، اضطراب، افسردگی، مشکلات رابطه‌ای، داروهای خاص، الکل و بیماری‌های مزمن مانند دیابت، بیماری قلبی یا کم‌کاری تیروئید را به عنوان علل احتمالی کاهش میل جنسی فهرست می‌کند.

۱. استرس طولانی مدت: مغزی که دائماً تحت استرس است، اولویت‌بندی صمیمیت را دشوار می‌کند. استرس طولانی مدت منجر به کاهش سلامت جسمی می‌شود که به نوبه خود بر میل جنسی تأثیر می‌گذارد.

۲. کمبود خواب: کار زیاد، مراقبت از کودک یا بیدار ماندن مداوم تا دیروقت می‌تواند منجر به خستگی جسمی شود.

۳. تغییرات هورمونی: به ویژه در زنان در دوران پیش از یائسگی و یائسگی قابل توجه است. این تغییرات فیزیکی تأثیر روانی و فیزیولوژیکی دارند.

۴. درد یا ناراحتی در طول نزدیکی: وقتی این تجربه با درد همراه باشد، ممکن است میل کاهش یابد. بنابراین، زوجین لازم است در طول نزدیکی به این مورد توجه ویژه داشته باشند.

۵. افسردگی و اضطراب: سلامت روان ارتباط نزدیکی با میل و اشتیاق دارد. وقتی افراد افسردگی یا اضطراب را تجربه می‌کنند، این امر منجر به قطع ارتباط با میل و اشتیاق می‌شود.

۶. عوارض جانبی دارو: برخی از داروهای ضد افسردگی و داروهای بیماری‌های مزمن می‌توانند بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارند.

۷. الکل و دخانیات: مصرف بیش از حد می‌تواند بر سلامت و میل جنسی تأثیر بگذارد.

۸. مشکلات رابطه‌ای: درگیری طولانی مدت، فقدان ارتباط یا ارتباط ضعیف می‌تواند منجر به کاهش نیاز به صمیمیت شود.

به گفته روانشناسان، اگر کاهش میل جنسی باعث اضطراب شود یا بر زندگی فرد تأثیر بگذارد، لازم است با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی صحبت شود. پزشک می‌تواند داروهای مورد استفاده، بیماری‌های زمینه‌ای، سلامت هورمونی و حتی عوامل روانشناختی و رابطه‌ای را در نظر بگیرد.

به طور خاص، اگر این وضعیت به طور ناگهانی ظاهر شود، ادامه یابد یا با سایر علائم سلامتی همراه باشد ، نباید خوددرمانی کنید یا مکمل‌هایی را که به عنوان "افزایش دهنده میل جنسی" تبلیغ می‌شوند، خریداری کنید.

بین سنین ۳۵ تا ۵۰ سالگی، بدن ممکن است تغییر کند، اما این بدان معنا نیست که زندگی جنسی شما رو به زوال است و نمی‌توان آن را بهبود بخشید. نکته مهم این است که به جای برچسب زدن به خود به عنوان "از اوج خود گذشته"، علت اصلی را پیدا کنید.