من از بارداری میترسم، بچه دست و پایم را میبندد!

پرسش: من دو ساله ازدواج کردم. من و شوهرم آمادگی بچه رو نداشتیم. اما مادرم و اطرافیان خیلی اصرار دارند که زودتر باردار شوم. انقدر گفتند که من از هفته ی قبل اقدام کردم یعنی به دنبال چکاپ و کارهای پزشکی رفتم برای بارداری موفق و تولد نوزاد سالم. آزمایشات خوب بود فقط کم کاری تیرویید دارم که الان قرص مصرف می کنم تا ماه بعد. در حال حاضر از بچه خوشم میاد ولی از یک چیزهایی می ترسم. مثلا من دور از خانواده ام زندگی می کنم و درس می خوانم و برای آینده ام برنامه ریزی کرده و هدف دارم . فکر می کنم با امدن بچه تا هفت سال اول یعنی تا زمانی که بچه به مدرسه نرفت نمی توانم به اهدافم برسم. هنوز شور و شیطنت های جوانانه در من هست که فکر می کنم با آمدن بچه خاموش میشه. من و شوهرم خیلی اهل مسافرت هستیم ولی فکر می کنیم با امدن بچه جایی نمی تونیم بریم. از طرف دیگر اضطراب شدید دارم و می ترسم در دوران بارداری سقط جنین داشته باشم و یا هرگز باردار نشوم. اگر هم بچه به دنیا اوردم سالم نباشد و خدای ناکرده نقص یاچیزی داشته باشد . در خانواده ی من و شوهرم همچین موردی نبوده ولی من خیلی می ترسم. تمام این تنش و اضطراب ها باهم به سراغم میاد. چه کار کنم؟

پاسخ: دوست خوبم بهتر است سئوال شما را به چند بخش تقسیم کنیم.
استرس و ترس از عدم سلامت در بارداری و یا نوزاد
از دست رفتن فرصت های جوانی کردن و
عدم رسیدن به اهداف

ببینید در حقیقت شما باید زمانی تصمیم به بچه دار شدن بگیرید که از نظر خود و همسرتون زمان مناسبی است و این اقدام را از روی عشق انجام دهید . البته لازم است بالغانه هم فکر کنید و به صورت منطقی در زمان مناسب تصمیم بگیرید و آن را خیلی به تاخیر نیاندازید .

در نظر داشته باشید که چنین دیدگاه هایی مثل "بچه دست و پا گیرم میشه. دیگه نمی تونم به هدف هام برسم. عمرم رو تلف می کنه. الان زندگی ما جایی برای بچه نداره و .." باعث می شه تا همین حس هایم نفی به فرزند شما هم منتقل شود و در آینده او همین حس منفی را با خود همراه داشته باشد. حس اضافی بودن. مزاحم بودن و... لذا این حس بر اعتماد به نفس او تاثیر گذارده و شخصیت او را ضعیف می کند.

بنابراین هر زمان تصمیم به بچه دار شدن گرفتید با عشق و علاقه آن را بپذیرید و از او استقبال کنید و تمام توان خود رابرای رشد هرچه بیشترو بهتر او به کار برید .

مسلما ورود فرزند به زندگی می تواند زمان زیادی را از شما بگیرد . اما اگر عشق مادرانه باشد این زمان را فرصت سوزی نمی داند . بلکه همین ارتباط با کودک به او انرژی و نشاط می دهد . اگر اهل مسافرت رفتن هستید نباید عادت خود را بهخاطر فرزند تغییر دهید به هر حال شما می توانید با توجه به شرایط خود را وفق دهید.

اما در مورد ترسها: ببینید احتمال اینکه جنین معیوب و ناقص و یا بیمار شکل بگیرد احتمال بالایی نیست . اما دو پیش زمینه مهم در این امر شراکت دارد. مراقبت شما، خواست خدا.

لذا اگر مراقب باشید . رفتار پر خطر نداشته باشید. چکاب های مکرر داشته تحت نظر پزشک قرار گیرید و همه امور را به خدا واگذارید و از او طلب خیر کنید دیگر جای نگرانی وجود ندارد . ترس ها انرژی های منفی را به سوی خود جذب می کنند . لذا از هم اکنون تمرین کنید فرزندی سالم، صالح و خوش خلق و موفق را در ذهن به تصویر بکشید و برای آینده اش برنامه ریزی کنید .