مشکلات ناباروری در مردان، چرا رخ می‌دهد؟

فرآیند تولید اسپرم در بیضه­‌ها رخ ‌‌‌‌می‌دهد. اسپرم از آلت تناسلی مرد خارج می‌شود. غلظت طبیعی اسپرم در محدوده ۱۵ میلیون تا بیش از ۲۰۰ میلیون اسپرم در هر میلی لیتر مایع منی قرار دارد (برخی منابع نیز محدوده طبیعی برای تعداد اسپرم را ۴۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون اسپرم در هر میلی‌لیتر اعلام کرده اند). در صورتی که مرد کمتر از ۱۵ میلیون اسپرم (با توجه به برخی منابع کمتر از ۱۰ میلیون اسپرم) در هر میلی‌لیتر مایع منی یا کمتر از ۳۹ میلیون اسپرم در هر بار انزال داشته باشد، اصطلاح "شمارش کم اسپرم" برای وی مطرح می‌شود. با کاهش تعداد اسپرم شانس بارور کردن کاهش می یابد.

‌تعداد کم یا فقدان اسپرم (آزواسپرم) در نتیجه مشکلات مختلف می باشد از جمله:
ماندن بیضه‌­ها در شکم و وارد نشدن به کیسه­‌‌های بیضه
نقایص ژنتیکی مانند سندرم کالمن(kallmann syndrome)
مشکلات سلامت از جمله دیابت، عفونت کلیوی و کبدی، برونشیت یا سینوزیت مزمن
عفونت­‌‌های پیشین از جمله اوریون (اوریون با خطر عفونت بیضه دوطرفه (۱۰ درصد) و یک طرفه (۳۰ درصد) همراه می باشد) التهاب پروستات، کلامیدیا، گنوره، سیفلیس و هرپس.جراحت یا جراحی­‌‌های پیشین در بیضه یا منطقه کشاله ران (در جراحی ترمیمی هرنی (فتق) ۳ تا ۱۷ درصد خطر آسیب به وازودفران وجود دارد).نکته قابل ذکر دیگر آن است که نقایص سیستم ایمنی می­‌تواند منجر به حساس شدن سیستم ایمنی نسبت به اسپرم­‌‌های خود فرد شده و آنتی‌­‌بادی علیه اسپرم در بدن تولید نماید که این آنتی‌بادی می‌­تواند سبب به هم چسبیدن و کاهش میزان حرکت اسپرم‌­ها گردد. ازسوی دیگر اتساع عروق خونی در بیضه­‌ها، افزایش میزان جریان خون و دمای بدن نیز می‌­تواند بر شکل اسپرم‌­ها تأثیر گذارد و شکل آن‌­ها را از حالت طبیعی خارج کند.عوامل زیادی در باروری نقش دارند و تعداد اسپرم‌‌‌های مرد تنها یکی از این عوامل می‌باشد. برخی مردان با تعداد کم اسپرم بچه‌دار شده اند و برخی با وجود تعداد اسپرم‌‌‌های طبیعی موفق به انجام این کار نشده‌اند؛ زیرا در بارداری عوامل دیگری مانند تحرک طبیعی اسپرم‌ها نیز اهمیت زیادی دارد.