جنین ها ابتدا شروع به کاشته شدن کردند و سپس متوقف شدند. معمولا این اتفاق زمانی رخ می دهد که جنین ها از نظر کروموزومی متفاوت باشند. تنها راه فهمیدن این نکته انجام آزمایش تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی است. این عمل پر هزینه است و همه کلینیک ها هم آن را انجام نمی دهند و هرگز باعث افزایش نرخ بارداری نمی شود.
ممکن است جنین ها در طول فرآیند رشد در آزمایشگاه یا در فرآیند انتقال آسیب دیده باشند. هر از چند گاهی، یک محیط کشت نامناسب که قبلا برای پرورش جنین های قبل از انتقال به کار گرفته شده باعث می شود جنین ها آن طور که باید رشد نکنند.
شاید رحم مشکلی داشته باشد. در دوران چرخه واقعی هیچ راهی برای آزمایش مخاط رحم وجود ندارد چون بیوپسی مخاط رحمی ممکن است به پوشش رحم صدمه بزند و در واقع جلوی کاشت را بگیرد اما می توانیم ضخامت پوشش را اندازه بگیریم تا مطمئن شویم حداقل ۷ میلی متر است. در چنین شرایطی بررسی حفره اهمیت می یابد، برای اطمینان از این که فیبروم یا پولیپ که در کاشت مداخله می کند وجود نداشته باشد. با وجود این همیشه این احتمال وجود دارد که جنین ها نقطه نامناسبی در رحم پیدا کنند و نتوانند در آنجا کاشته شوند. اما حتی وقتی همه چیز به نظر خوب پیش می رود این احتمال وجود دارد که رحم منقبض شود و جنین ها را به نقطه ای ببرد که امکان کاشت آن ها در آنجا کم است.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼